|
فصل اول: بهشت و بهشتيان
حقیقت بهشت:
بهشت جلوه رحمت و مغفرت خداوند است
وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ﴿آلعمران133﴾
و بشتابيد به آمرزشي از پروردگارتان و بهشتي كه پهنه آن آسمانها و زمين است كه براي پرهيزكاران آماده شده است.
يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءكُم بُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ بِاللّهِ وَاعْتَصَمُواْ بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا ﴿نساء174و 175﴾
اي مردم! شما را از پروردگارتان برهاني آمده، و نوري روشنگر به سوي شما نازل كردهايم. اما آنها که به خدا ايمان آوردند و به او تمسک جستند، همه را در جوار رحمت و کرم خود در خواهد آورد و آنها را به سوي خودش به راهي راست هدايت خواهد کرد.
خشنودی خداوند، بالاترین نعمت بهشت است
وَعَدَ اللّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿توبة72﴾
خداوند به مردان و زنان با ايمان، بهشتهايي را كه از پاي درختانش نهرها جاري است، كه هميشه در آنند و سراهايي پاكيزه در جنات عدن وعده داده است، ولي رضوان خدا [از همه] برتر است، اين همان كاميابي بزرگ است.
قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿آلعمران15﴾
بگو: آيا شما را به بهتر از اينها خبر دهم؟ براي پرهيزگاران نزد پروردگارشان باغهايي است كه از پاي درختانش نهرها جاري است و در آن جاودانه بمانند و همسراني پاكيزه و [از همه خوشتر] رضا و خرسندي خدا را دارند، و خداوند بر [احوال] بندگان بصير است.
بهشت، بهای پاک شدن از گناهان
وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ ﴿زمر73﴾
و كسانى كه از پروردگارشان پروا داشتند، گروه گروه به سوى بهشت سوق داده شوند. تا چون بدان جا رسند و درهاى آن [به رويشان] گشوده گردد و نگهبانان آن به ايشان گويند: سلام بر شما! پاك شديد، پس براى هميشه داخل آن شويد.
بهشت، دارالسلام (خانه امنیت و آرامش) است
لَهُمْ دَارُ السَّلاَمِ عِندَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿أنعام127﴾
براي آنها نزد پروردگارشان سراي سلامت است، و او دوستدار و ياور آنهاست به خاطر اعمالي كه انجام ميدادند.
وَاللّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ وَيَهْدِي مَن يَشَاء إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿يونس25﴾
و خداوند به سراي سلامت [و بهشت] ميخواند و هر كه را بخواهد به راه راست هدايت ميكند.
آسودگی و آرامش در بهشت
...وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ ﴿سبأ37﴾
...و آنها در غرفههاى [بهشتى] آسوده خاطر خواهند بود.
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ
﴿فاطر33تا 35﴾
بهشتهاى جاويدانى كه در آن وارد مىشوند. در آن جا با دستبندهايى زرين و مرواريد زيور مىيابند، و در آن جا جامهشان حرير است. و گويند: سپاس خدايى را كه اندوه را از ما برد. به راستى پروردگار ما آمرزنده و قدردان است. خدايى كه ما را به فضل خويش در اين سراى ماندنى [و جاويدان] در آورد كه در آن جا نه رنجى به ما مىرسد و نه خستگى.
نورانیت بهشتیان
يَوْمَ تَبْيَضُّ وُجُوهٌ وَتَسْوَدُّ وُجُوهٌ فَأَمَّا الَّذِينَ اسْوَدَّتْ وُجُوهُهُمْ أَكْفَرْتُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ فَذُوقُواْ الْعَذَابَ بِمَا كُنْتُمْ تَكْفُرُونَ وَأَمَّا الَّذِينَ ابْيَضَّتْ وُجُوهُهُمْ فَفِي رَحْمَةِ اللّهِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿آلعمران106و 107﴾
روزي كه چهرههايي سفيد و چهرههايي سياه شود. اما رو سياهان {به آنها گفته شود} آيا پس از ايمانتان کافر شديد؟ پس به سزاي کفرتان اين عذاب را بچشيد. و اما رو سفيدان در رحمت خدا (بهشت) قرار ميگيرند و در آن جاودانند.
يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُم بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِم بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ .يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِن نُّورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُم بِسُورٍ لَّهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِن قِبَلِهِ الْعَذَابُ
﴿حديد12و 13﴾
روزى كه مردان و زنان مؤمن را مىبينى كه نورشان پيشاپيش آنها و به جانب راستشان شتابان مىرود، [به آنها گفته مىشود:] مژدهى شما امروز باغهايى است كه از پاى درختانش نهرها جارى است، [و] در آنها جاويدانيد. اين همان كاميابى بزرگ است. آن روز كه مردان و زنان منافق به كسانى كه ايمان آوردهاند گويند: نظرى به ما بيفكنيد تا از نورتان فروغى برگيريم. گفته شود: به پشت سرتان [دنيا] بازگرديد و از آن جا نورى بطلبيد. آنگاه ميان آنها ديوارى زده شود كه آن را درى است كه اندرون آن رحمت است و بيرونش روى به عذاب دارد.
...وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ نُورُهُمْ يَسْعَى بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَتْمِمْ لَنَا نُورَنَا وَاغْفِرْ لَنَا إِنَّكَ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ﴿تحريم8﴾
... نورشان پيشاپيش آنها و سمت راستشان مىدود. مىگويند: پروردگارا، نورمان را برای ما کامل گردان و ما را بیامرز که بی تردید تو بر هر چیزی قادری.
لذتهای بهشت بر اساس آگاهی و خواستهها، متفاوت است
إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُم مِّنَّا الْحُسْنَى أُوْلَئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنفُسُهُمْ خَالِدُونَ ﴿أنبياء101و 102﴾
البته كساني كه قبلا از جانب ما به آنها وعدهي نيكو داده شده، از آن [عذاب] دور نگاه داشته شدگانند. صداي دوزخ را نميشنوند و در آنچه دلهايشان بخواهد جاودانند.
إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنتُمْ تُوعَدُونَ نَحْنُ أَوْلِيَاؤُكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآخِرَةِ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَشْتَهِي أَنفُسُكُمْ وَلَكُمْ فِيهَا مَا تَدَّعُونَ.نُزُلًا مِّنْ غَفُورٍ رَّحِيمٍ ﴿فصلت30 تا 32﴾
... و مژده باد شما را به بهشتى كه وعده داده مىشديد. ما در زندگى دنيا و در آخرت مددكاران و دوستان شماييم، و هر چه دلتان بخواهد، در [بهشت] براى شما فراهم است، و هر چه در آن جا خواستار باشيد خواهيد داشت. سفرهاى از جانب خداى آمرزندهى مهربان است.
الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ.ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُونَ. لَكُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ كَثِيرَةٌ مِنْهَا تَأْكُلُونَ.وَتِلْكَ الْجَنَّةُ الَّتِي أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ.يُطَافُ عَلَيْهِم بِصِحَافٍ مِّن ذَهَبٍ وَأَكْوَابٍ وَفِيهَا مَا تَشْتَهِيهِ الْأَنفُسُ وَتَلَذُّ الْأَعْيُنُ وَأَنتُمْ فِيهَا خَالِدُونَ﴿زخرف69 تا 71﴾
كاسههاى زرين و سبوهايى برگرد آنها مىگردانند و در آن جا هر چه دلخواه آنهاست و مايه لذت ديدگان است وجود دارد، و شما در آن جا جاودانه خواهيد بود. و اين همان بهشتى است كه به [پاداش] آنچه مىكرديد وارث آن شدهايد. در آن جا براى شما ميوههاى فراوان است كه از آن مىخوريد.
إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ لَهُمْ فِيهَا فَاكِهَةٌ وَلَهُم مَّا يَدَّعُونَ هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِؤُونَ. ﴿يس55 تا 57﴾
اهل بهشت در اين روز به شادمانى سرگرمند. آنها و همسرانشان در سايهها بر تختها تكيه زدهاند. در آنجا براى آنها [هر گونه] ميوه است و هر چه دلشان بخواهد براى آنها [مهيا] ست.
فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ قُطُوفُهَا دَانِيَةٌ.كُلُوا وَاشْرَبُوا هَنِيئًا بِمَا أَسْلَفْتُمْ فِي الْأَيَّامِ الْخَالِيَةِ ﴿حاقة22 تا 24﴾
در بهشتى برين. [كه] ميوههايش در دسترس است. بخوريد و بنوشيد، گوارايتان باد، به [پاداش] آنچه در روزهاى گذشته پيش فرستادهايد.
پیامبر اکرم(ص) در معراج بهشت را دید
أَفَتُمَارُونَهُ عَلَى مَا يَرَى.وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى . عِندَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى.عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى.إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى.مَا زَاغَ الْبَصَرُ وَمَا طَغَى ﴿نجم12تا 17﴾
آيا در آنچه مىبيند با او مجادله مىكنيد؟و همانا در يك نزول ديگر هم او (جبرئيل) را ديده است.در كنار سدرة المنتهى، كه جنة الماوى در آن جاست. آنگاه كه آن درخت سدره را مىپوشاند آنچه [از امور خيره كننده] مىپوشاند، چشم [پيامبر] خطا نرفت و از حد نگذشت [آنچه ديد واقعيت بود].
برخي از نامهاى بهشت
خلد
قُلْ أَذَلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كَانَتْ لَهُمْ جَزَاء وَمَصِيرًا ﴿فرقان15﴾
بگو: آيا اين [عقوبت] بهتر است يا بهشت جاويداني كه به پرهيزكاران وعده داده شده، بهشتي كه پاداش و محل بازگشت آنهاست.
دارالسّلام
لَهُمْ دَارُ السَّلاَمِ عِندَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿أنعام127﴾
براي آنها نزد پروردگارشان سراي سلامت است، و او دوستدار و ياور آنهاست به خاطر اعمالي كه انجام ميدادند.
وَاللّهُ يَدْعُو إِلَى دَارِ السَّلاَمِ وَيَهْدِي مَن يَشَاء إِلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ ﴿يونس25﴾
و خداوند به سراي سلامت [و بهشت] ميخواند و هر كه را بخواهد به راه راست هدايت ميكند.
دارالمقامه
الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ ﴿فاطر35﴾
خدايى كه ما را به فضل خويش در اين سراى ماندنى [و جاويدان] در آورد كه در آن جا نه رنجى به ما مىرسد و نه خستگى.
بهشت عدن
وَعَدَ اللّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿توبة72﴾
خداوند به مردان و زنان با ايمان، بهشتهايي را كه از پاي درختانش نهرها جاري است، كه هميشه در آنند و سراهايي پاكيزه در جنات عدن وعده داده است، ولي رضوان خدا [از همه] برتر است، اين همان كاميابي بزرگ است.
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ
﴿رعد23﴾
بهشتهاي جاوداني كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند،
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ لَهُمْ فِيهَا مَا يَشَآؤُونَ كَذَلِكَ يَجْزِي اللّهُ الْمُتَّقِينَ ﴿نحل31﴾
بهشتهاي جاودان كه در آن داخل ميشوند و نهرها از پاي درختانش جاري است. در آنجا هر چه بخواهند برايشان فراهم است. بدين گونه خداوند پرهيزکاران را پاداش ميدهد.
أُوْلَئِكَ لَهُمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَيَلْبَسُونَ ثِيَابًا خُضْرًا مِّن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ نِعْمَ الثَّوَابُ وَحَسُنَتْ مُرْتَفَقًا ﴿كهف31﴾
آنانند كه بهشتهاي ابدي مخصوص ايشان است كه از زير [قصرها] شان نهرها جاري است. در آن جا با دستبندهاي زرّين آراسته ميشوند و جامههاي سبز از حرير نازك و حرير ضخيم ميپوشند، در حالي كه بر تختها تكيه زدهاند. خوش پاداش و نيكو استراحتگاهي است.
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا ﴿مريم61﴾
بهشتهاي جاوداني كه خداي رحمان بندگانش را به ناديده وعده داده است بيترديد وعدهي او آمدني است.
جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء مَن تَزَكَّى ﴿طه76﴾
بهشتهاي جاويدي كه از پاي درختانش نهرها جاري است كه در آن جاودانه باشند، و اين پاداش كسي است كه پاكي بجويد.
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ ﴿فاطر33﴾
بهشتهاى جاويدانى كه در آن وارد مىشوند. در آن جا با دستبندهايى زرين و مرواريد زيور مىيابند، و در آن جا جامهشان حرير است.
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْأَبْوَابُ ﴿ص50﴾
بهشتهاى جاويدانى كه درهاى آنها به رويشان باز است.
رَبَّنَا وَأَدْخِلْهُمْ جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدتَّهُم وَمَن صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ ﴿غافر8﴾
پروردگارا! و آنان و هر كه از پدران و همسران و فرزندانشان را كه به صلاح آمدهاند، به بهشتهاى جاودانى كه وعدهشان دادهاى داخل كن، همانا تو خود شكستناپذير و حكيمى.
يَغْفِرْ لَكُمْ ذُنُوبَكُمْ وَيُدْخِلْكُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿صف12﴾
تا گناهانتان را بر شما ببخشايد و شما را به باغهايى كه از پاى درختانش نهرها جارى است و به سراهاى دلپسند در بهشتهاى جاويدان در آورد كه اين همان كاميابى بزرگ است.
جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا رَّضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ ذَلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ ﴿بينة8﴾
پاداش آنها نزد پروردگارشان بهشتهاى پايندهاى است كه از پاى درختانش نهرها جارى است و تا ابد در آن بمانند، هم خدا از آنها خشنود است و هم آنها از خدا خشنود، اين [مقام والا] براى كسى است كه از پروردگار خود پروا كند.
فردوس
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ كَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا ﴿كهف107﴾
بيگمان كساني كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردند باغهاي فردوس جاي پذيرايي آنهاست.
الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿مؤمنون11﴾
[وارثاني] كه فردوس را به ارث ميبرند و در آن جاودان ميمانند.
مأوى
أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿سجدة19﴾
اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، ايشان را براى پذيرايى، به خاطر آنچه انجام مىدادند منزلگاههاى بهشت است.
وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى. عِندَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى. عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى ﴿نجم 13 تا 15﴾
و همانا در يك نزول ديگر هم او (جبرئيل) را ديده است.در كنار سدرة المنتهى، كه جنة الماوى در آن جاست.
جناتنعیم
... وَلأدْخَلْنَاهُمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿مائدة65﴾
... و آنها را به باغهاي پرنعمت داخل ميساختيم.
... وَجَنَّاتٍ لَّهُمْ فِيهَا نَعِيمٌ مُّقِيمٌ ﴿توبة21﴾
... و بهشتي كه در آن نعمتهاي دايم دارند، نويد ميدهد،
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿يونس9﴾
همانا كساني كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته كردند، پروردگارشان به سبب ايمانشان آنها را هدايت ميكند. از پاي [قصرها] شان در بهشتهاي پر نعمت نهرها روان است.
...فَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿حج56﴾
... سپس كساني كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردهاند در باغهاي پر ناز و نعمت خواهند بود.
وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ ﴿شعراء85﴾
و مرا از وارثان بهشت پرنعمت گردان.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِيمِ ﴿لقمان8﴾
بىترديد كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، باغهاى پرنعمت [بهشت]، براى آنهاست.
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿واقعة12﴾
در باغهاى پرنعمت [بهشت جاى دارند].
فَرَوْحٌ وَرَيْحَانٌ وَجَنَّةُ نَعِيمٍ ﴿واقعة89﴾
آسايش و راحتى و بهشت پرنعمت [براى او] است.
فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿صافات43﴾
در باغهاى پرنعمت.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَنَعِيمٍ ﴿طور17﴾
بىشك پرهيزگاران در باغها و ناز و نعمتاند.
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿قلم34﴾
همانا براى پرهيزكاران نزد پروردگارشان بهشتهاى پرناز و نعمت است.
أَيَطْمَعُ كُلُّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍ ﴿معارج38﴾
آيا هر كسى از آنها طمع دارد كه در بهشت پرنعمت در آورده شود؟
وَإِذَا رَأَيْتَ ثَمَّ رَأَيْتَ نَعِيمًا وَمُلْكًا كَبِيرًا ﴿إنسان20﴾
و چون آن جا را بنگرى، ناز و نعمت [فراوان] و ملكى بىكران ببينى.
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿إنفطار13﴾
همانا نيكان در بهشت پر نعمتاند.
إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ ﴿مطففين22﴾
همانا نيكان در ناز و نعمتند.
مکان بهشت
وسعت بهشت
إِنَّ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَاسْتَكْبَرُواْ عَنْهَا لاَ تُفَتَّحُ لَهُمْ أَبْوَابُ السَّمَاء وَلاَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ حَتَّى يَلِجَ الْجَمَلُ فِي سَمِّ الْخِيَاطِ وَكَذَلِكَ نَجْزِي الْمُجْرِمِينَ ﴿أعراف40﴾
همانا كساني كه آيات ما را تكذيب كردند و از پذيرش آن تمرد نمودند، درهاي آسمان به رويشان باز نشود، و به بهشت داخل نشوند مگر آن كه شتر در سوراخ سوزن داخل شود، و بدينسان مجرمان را كيفر ميدهيم.
وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ ﴿آلعمران133﴾
و بشتابيد به آمرزشي از پروردگارتان و بهشتي كه پهنه آن آسمانها و زمين است كه براي پرهيزكاران آماده شده است.
سَابِقُوا إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا كَعَرْضِ السَّمَاء وَالْأَرْضِ أُعِدَّتْ لِلَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ذَلِكَ فَضْلُ اللَّهِ يُؤْتِيهِ مَن يَشَاء وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ ﴿حديد21﴾
به سوى آمرزشى از پروردگارتان و بهشتى كه پهناى آن چون پهناى آسمان و زمين است بر يكديگر پيشى گيريد. [اين بهشت] براى كسانى آماده شده كه به خدا و پيامبرانش ايمان آوردهاند. اين فضل خداست كه به هر كس كه خواهد مىدهد و خداوند صاحب فضل بزرگ است.
قرار گرفتن بهشت در مجاورت سدرةالمنتهى
وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى. عِندَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى. عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى ﴿نجم13تا 15﴾
و همانا در يك نزول ديگر هم او (جبرئيل) را ديده است. در كنار سدرة المنتهى، كه جنة الماوى در آن جاست.
بهشت، مشرف بر جهنّم و بالاتر از آن:
وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُواْ عَلَيْنَا مِنَ الْمَاء أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ ﴿أعراف50﴾
و اهل دوزخ بهشتيان را آواز دهند كه از آب يا از آنچه خدا روزيتان كرده بر ما فرو ريزيد. گويند: خدا آنها را بر كافران حرام كرده است.
برخی از توصیفات بهشت:
بهشت، باغهایی که از پای درختانش نهرها جاری است
قُلْ أَؤُنَبِّئُكُم بِخَيْرٍ مِّن ذَلِكُمْ لِلَّذِينَ اتَّقَوْا عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَأَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَرِضْوَانٌ مِّنَ اللّهِ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿آلعمران15﴾
بگو: آيا شما را به بهتر از اينها خبر دهم؟ براي پرهيزگاران نزد پروردگارشان باغهايي است كه از پاي درختانش نهرها جاري است و در آن جاودانه بمانند و همسراني پاكيزه و [از همه خوشتر] رضا و خرسندي خدا را دارند، و خداوند بر [احوال] بندگان بصير است.
وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلِيلاً ﴿نساء57﴾
و كساني را كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته كردند به بهشتهايي وارد سازيم كه از پاي درختانش نهرها جاري است كه براي هميشه در آن بمانند، و در آن جا برايشان همسراني پاكيزه است و آنها را به سايهاي پايدار در آوريم.
يُثَبِّتُ اللّهُ الَّذِينَ آمَنُواْ بِالْقَوْلِ الثَّابِتِ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الآخِرَةِ وَيُضِلُّ اللّهُ الظَّالِمِينَ وَيَفْعَلُ اللّهُ مَا يَشَاء ﴿إبراهيم27﴾
و كساني كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته كردند، به بهشتهايي در آورده ميشوند كه از پاي درختانش نهرها جاري است كه به خواست پروردگارشان در آن جا جاودانه به سر ميبرند، و درودشان در آن جا سلام است.
مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَآئِمٌ وِظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ ﴿رعد35﴾
وصف بهشتي كه به پرهيزكاران وعده داده شده اين است كه از زير درختانش نهرها جاري است [و] ميوهها و سايهاش دائمي است. اين سرانجام تقواپيشگان است، و عاقبت كافران دوزخ است.
جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَذَلِكَ جَزَاء مَن تَزَكَّى ﴿طه76﴾
بهشتهای جاويدي كه از پاي درختانش نهرها جاري است كه در آن جاودانه باشند، و اين پاداش كسي است كه پاكي بجويد.
إِنَّ اللَّهَ يُدْخِلُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ. وَهُدُوا إِلَى الطَّيِّبِ مِنَ الْقَوْلِ وَهُدُوا إِلَى صِرَاطِ الْحَمِيدِ .﴿حج23و 24﴾
همانا خدا كسانی را كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردهاند به بهشتهايي داخل میكند كه نهرها از پاي درختانش جاری است. در آن جا با دستبندهاي زرّين و مرواريد آراسته شوند و لباسشان در آن جا حرير است. و به گفتار پاك هدايت شده و به راه [خدای] ستوده هدايت گرديدهاند.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ ﴿عنكبوت58﴾
و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، قطعا آنها را در غرفههايى از بهشت جاى مىدهيم كه از پاى درختانش نهرها جارى است، جاودانه در آن جا خواهند بود پاداش عمل كنندگان چه نيكوست.
وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاعِمَةٌ لِسَعْيِهَا رَاضِيَةٌ فِي جَنَّةٍ عَالِيَةٍ لَّا تَسْمَعُ فِيهَا لَاغِيَةً فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ وَزَرَابِيُّ مَبْثُوثَةٌ فِيهَا سُرُرٌ مَّرْفُوعَةٌ. وَأَكْوَابٌ مَّوْضُوعَةٌ.وَنَمَارِقُ مَصْفُوفَةٌ﴿غاشية 8 تا 16﴾
چهرههايى در آن روز شاداب و متنعّمند. از سعى خود خشنودند. در بهشت برينند. در آن بيهودهاى نشنوند. در آن چشمهاى روان است.در آن جا تختهايى است بلند، و جامهايى [در كنار چشمه] نهاده، و پشتىهايى به رديف چيده شده، و فرشهايى فاخر گسترده است.
درهای بهشت
وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ ﴿زمر73﴾
و كسانى كه از پروردگارشان پروا داشتند، گروه گروه به سوى بهشت سوق داده شوند. تا چون بدان جا رسند و درهاى آن [به رويشان] گشوده گردد و نگهبانان آن به ايشان گويند: سلام بر شما! پاك شديد، پس براى هميشه داخل آن شويد.
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ
﴿رعد23﴾
بهشتهاي جاوداني كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند،
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْأَبْوَابُ ﴿ص50﴾
بهشتهاى جاويدانى كه درهاى آنها به رويشان باز است.
درختان بهشت
فِي سِدْرٍ مَّخْضُودٍ ﴿واقعة28﴾
در [زير] درختان سدر بىخارند.
عِندَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى. عِندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى ﴿نجم14و 15﴾
در كنار سدرة المنتهى، كه جنة الماوى در آن جاست.
فِيهَا فَاكِهَةٌ وَالنَّخْلُ ذَاتُ الْأَكْمَامِ ﴿رحمن11﴾
در آن ميوه [ها] و نخلهايى با خوشههاى غلاف دار است،
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿رحمن68﴾
در آن دو، ميوه و خرما و انار است.
حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا ﴿نبأ32﴾
باغها و انواع انگورها.
عندَهَا جَنَّةُ الْمَأْوَى إِذْ يَغْشَى السِّدْرَةَ مَا يَغْشَى ﴿نجم15و 16﴾
كه جنة الماوى در آن جاست. (نجم15)آنگاه كه آن درخت سدره را مىپوشاند آنچه [از امور خيره كننده] مىپوشاند،
ذَوَاتَا أَفْنَانٍ ﴿رحمن48﴾
[آن دو باغ] داراى انواع درختان و شاخسارانند.
مُدْهَامَّتَانِ ﴿رحمن64﴾
[آن دو باغ] چنان سبز است كه به سياهى مىزند.
فِيهِمَا فَاكِهَةٌ وَنَخْلٌ وَرُمَّانٌ ﴿رحمن68﴾
در آن دو، ميوه و خرما و انار است.
وَطَلْحٍ مَّنضُودٍ ﴿واقعة29﴾
و درختان موز كه ميوهاش بر هم چيده است.
وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا ﴿إنسان14﴾
و سايهها [ى درختان] بر آنها نزديك و ميوههايش [براى چيدن] بسيار آسان است.
چشمههای بهشت
فِيهِمَا عَيْنَانِ تَجْرِيَانِ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿رحمن50و 51﴾
در آنها دو چشمه جارىاند. پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟ (رحمن50 و 51)
فِيهِمَا عَيْنَانِ نَضَّاخَتَانِ فَبِأَيِّ آلَاء رَبِّكُمَا تُكَذِّبَانِ ﴿رحمن66و 67﴾
در آنها دو چشمه جوشان است. پس كدامين نعمتهاى پروردگارتان را انكار مىكنيد؟ (رحمن66 و 67)
فِيهَا عَيْنٌ جَارِيَةٌ ﴿غاشية12﴾
در آن چشمهاى روان است.
إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا ﴿إنسان5 و 6﴾
همانا نيكان از جامى نوشند كه با عطر خوشى آميخته است. چشمهاى كه بندگان [خاص] خدا از آن بنوشند و [هر جا بخواهند] جارىاش سازند.
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا ﴿إنسان17و18﴾
و در آن جا از جامى كه آميزهى زنجبيل دارد به آنان مىنوشانند. از چشمهاى در بهشت كه "سلسبيل" ناميده مىشود.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ ﴿دخان51 و 52﴾
بىگمان، پرهيزگاران در جايگاه امنى هستند. در باغها و چشمهسارها.
وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ﴿مطففين27و 28﴾
و تركيب آن از چشمه "تسنيم"است. چشمهاى كه مقربان از آن مىنوشند.
بهشت ، سایهای پایدار
وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلِيلاً ﴿نساء57﴾
و كساني را كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته كردند به بهشتهايي وارد سازيم كه از پاي درختانش نهرها جاري است كه براي هميشه در آن بمانند، و در آن جا برايشان همسراني پاكيزه است و آنها را به سايهاي پايدار در آوريم.
میوه ها و نعمت های بهشتی
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي مَقَامٍ أَمِينٍ.فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ.يَلْبَسُونَ مِن سُندُسٍ وَإِسْتَبْرَقٍ مُّتَقَابِلِينَ كذَلِكَ وَزَوَّجْنَاهُم بِحُورٍ عِينٍ.يَدْعُونَ فِيهَا بِكُلِّ فَاكِهَةٍ آمِنِينَ ﴿دخان51تا 55﴾
بىگمان، پرهيزگاران در جايگاه امنى هستند. در باغها و چشمهسارها. حرير نازك و حرير ضخيم مىپوشند [و] روياروى هم [مىنشينند]. [آرى] اين گونه است و حور العين را به همسرىشان در مىآوريم. در آن جا هر ميوهاى را [كه بخواهند] آسوده خاطر مىطلبند.
جَنَّاتِ عَدْنٍ مُّفَتَّحَةً لَّهُمُ الْأَبْوَابُ.مُتَّكِئِينَ فِيهَا يَدْعُونَ فِيهَا بِفَاكِهَةٍ كَثِيرَةٍ وَشَرَابٍ وَعِندَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ أَتْرَابٌ إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِن نَّفَادٍ هَذَا مَا تُوعَدُونَ لِيَوْمِ الْحِسَابِ إِنَّ هَذَا لَرِزْقُنَا مَا لَهُ مِن نَّفَادٍ هَذَا وَإِنَّ لِلطَّاغِينَ لَشَرَّ مَآبٍ ﴿ص50تا 55﴾
... بهشتهاى جاويدانى كه درهاى آنها به رويشان باز است. در آن جا [بر تختها]تكيه مىزنند [و] ميوههاى فراوان و نوشيدنى در آن جا طلب مىكنند. و در كنارشان [دلبران] همسالى است كه به همسران خود چشم دوزند. اين است آنچه براى روز حساب وعده داده مىشويد. همانا اين رزق ماست كه تمامى ندارد. اين است [حال بهشتيان] و [امّا] براى طغيانگران واقعا بدترين سرانجام است.
نهرهای شراب و شیر و عسل در بهشت
مَثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ فِيهَا أَنْهَارٌ مِّن مَّاء غَيْرِ آسِنٍ وَأَنْهَارٌ مِن لَّبَنٍ لَّمْ يَتَغَيَّرْ طَعْمُهُ وَأَنْهَارٌ مِّنْ خَمْرٍ لَّذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ وَأَنْهَارٌ مِّنْ عَسَلٍ مُّصَفًّى وَلَهُمْ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَمَغْفِرَةٌ مِّن رَّبِّهِمْ ... ﴿محمد15﴾
وصف بهشتى كه به پرهيزگاران وعده داده شده [اين است كه] در آن نهرهايى است از آبى كه [رنگ و بو و طعمش] برنگردد، و نهرهايى از شيرى كه مزهاش دگرگون نشود، و نهرهايى از شراب كه براى نوشندگان لذّتى است، و نهرهايى از عسل مصفا. و در آنجا هرگونه محصول {که بخواهند} برایشان هست، و {از همه بالاتر} آمرزشی از پروردگارشان. ... (محمد15)
يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ.خِتَامُهُ مِسْكٌ وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ ﴿مطففين25تا 27﴾
از مى صاف سر بستهاى سيراب شوند، (مطففین 25)كه مهر آن از مشك است، و مشتاقان بايد در آن رقابت كنند. (مطففین 26) و تركيب آن از چشمه "تسنيم" است.
بَيْضَاء لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ. لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿صافات46و 47﴾
شرابى سپيد و روشن كه براى نوشندگان لذّت بخش است. (صافات46)نه در آن تباهى عقل است و نه از آن مست مىشوند.
إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا ﴿إنسان5و6﴾
همانا نيكان از جامى نوشند كه با عطر خوشى آميخته است. چشمهاى كه بندگان [خاص] خدا از آن بنوشند و [هر جا بخواهند] جارىاش سازند.
سایههای گسترده و دائمی بهشت
وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلاًّ ظَلِيلاً ﴿نساء57﴾
و كساني را كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته كردند به بهشتهايي وارد سازيم كه از پاي درختانش نهرها جاري است كه براي هميشه در آن بمانند، و در آن جا برايشان همسراني پاكيزه است و آنها را به سايهاي پايدار در آوريم.
مَّثَلُ الْجَنَّةِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الأَنْهَارُ أُكُلُهَا دَآئِمٌ وِظِلُّهَا تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّعُقْبَى الْكَافِرِينَ النَّارُ ﴿رعد35﴾
وصف بهشتي كه به پرهيزكاران وعده داده شده اين است كه از زير درختانش نهرها جاري است [و] ميوهها و سايهاش دائمي است. اين سر انجام تقواپيشگان است، و عاقبت كافران دوزخ است.
وَظِلٍّ مَّمْدُودٍ ﴿واقعة30﴾
و سايهاى گسترده.
إِنَّ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ الْيَوْمَ فِي شُغُلٍ فَاكِهُونَ هُمْ وَأَزْوَاجُهُمْ فِي ظِلَالٍ عَلَى الْأَرَائِكِ مُتَّكِؤُونَ ﴿يس55و 56﴾
اهل بهشت در اين روز به شادمانى سرگرمند.آنها و همسرانشان در سايهها بر تختها تكيه زدهاند.
مُتَّكِئِينَ فِيهَا عَلَى الْأَرَائِكِ لَا يَرَوْنَ فِيهَا شَمْسًا وَلَا زَمْهَرِيرًا وَدَانِيَةً عَلَيْهِمْ ظِلَالُهَا وَذُلِّلَتْ قُطُوفُهَا تَذْلِيلًا
﴿إنسان13و 14﴾
كه در آن جا بر تختها تكيه زنند. در آن جا نه [گرماى] آفتاب بينند و نه سرما. و سايهها [ى درختان] بر آنها نزديك و ميوههايش [براى چيدن] بسيار آسان است.
إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي ظِلَالٍ وَعُيُونٍ ﴿مرسلات41﴾
همانا پارسايان زير سايهها و كنار چشمهسارانند،
پوشیدنیها و زیورهای بهشت
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا يُحَلَّوْنَ فِيهَا مِنْ أَسَاوِرَ مِن ذَهَبٍ وَلُؤْلُؤًا وَلِبَاسُهُمْ فِيهَا حَرِيرٌ.وَقَالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَذْهَبَ عَنَّا الْحَزَنَ إِنَّ رَبَّنَا لَغَفُورٌ شَكُورٌ .الَّذِي أَحَلَّنَا دَارَ الْمُقَامَةِ مِن فَضْلِهِ لَا يَمَسُّنَا فِيهَا نَصَبٌ وَلَا يَمَسُّنَا فِيهَا لُغُوبٌ
﴿فاطر33تا 35﴾
بهشتهاى جاويدانى كه در آن وارد مىشوند. در آن جا با دستبندهايى زرين و مرواريد زيور مىيابند، و در آن جا جامهشان حرير است. و گويند: سپاس خدايى را كه اندوه را از ما برد. به راستى پروردگار ما آمرزنده و قدردان است. خدايى كه ما را به فضل خويش در اين سراى ماندنى [و جاويدان] در آورد كه در آن جا نه رنجى به ما مىرسد و نه خستگى.
نوشیدنیهای بهشت
يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِن مَّعِينٍ. بَيْضَاء لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ. لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ﴿صافات45 تا 47﴾
جامى از شراب طهور بر آنان مىگردانند. شرابى سپيد و روشن كه براى نوشندگان لذّت بخش است.نه در آن تباهى عقل است و نه از آن مست مىشوند.
بِأَكْوَابٍ وَأَبَارِيقَ وَكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ. لَا يُصَدَّعُونَ عَنْهَا وَلَا يُنزِفُونَ ﴿واقعة18و 19﴾
با جامها و ابريقها و پيالهاى از مى روان.كه از آن نه سر درد گيرند و نه مست و بىخرد شوند.
عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ.تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ . يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ.خِتَامُهُ مِسْكٌ وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ . وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ . عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ ﴿مطففين22تا 28﴾
همانا نيكان در ناز و نعمتند. بر تختها تكيه كرده تماشا مىكنند. در چهرههايشان طراوت و خرمى نعمت را مىيابى. از مى صاف سر بستهاى سيراب شوند، كه مهر آن از مشك است، و مشتاقان بايد در آن رقابت كنند. و تركيب آن از چشمه "تسنيم" است. چشمهاى كه مقربان از آن مىنوشند.
إِنَّ الْأَبْرَارَ يَشْرَبُونَ مِن كَأْسٍ كَانَ مِزَاجُهَا كَافُورًا ﴿إنسان5﴾
همانا نيكان از جامى نوشند كه با عطر خوشى آميخته است.
وَيُسْقَوْنَ فِيهَا كَأْسًا كَانَ مِزَاجُهَا زَنجَبِيلًا عَيْنًا فِيهَا تُسَمَّى سَلْسَبِيلًا ﴿إنسان17و18﴾
و در آن جا از جامى كه آميزهى زنجبيل دارد به آنان مىنوشانند. از چشمهاى در بهشت كه سلسبيل ناميده مىشود.
دلایل ورود به بهشت:
بهشت، پاداش اعمال نیک
وَنَزَعْنَا مَا فِي صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ وَقَالُواْ الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِي هَدَانَا لِهَذَا وَمَا كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْلا أَنْ هَدَانَا اللّهُ لَقَدْ جَاءتْ رُسُلُ رَبِّنَا بِالْحَقِّ وَنُودُواْ أَن تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوهَا بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿أعراف43﴾
... بيشك فرستادگان پروردگارمان حقيقت را آوردند. و به آنها ندا داده شود كه اين همان بهشت است، كه به پاداش آنچه انجام ميداديد وارث آن شدهايد.
أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿مؤمنون10و 11﴾
آنها هستند كه وارثاناند.[وارثاني] كه فردوس را به ارث ميبرند و در آن جاودان ميمانند.
تمسك به خداوند، سبب ورود به بهشت
فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُواْ بِاللّهِ وَاعْتَصَمُواْ بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا
﴿نساء175﴾
اما آنها که به خدا ايمان آوردند و به او تمسک جستند، همه را در جوار رحمت و کرم خود در خواهد آورد ...
بهشت بهاي آرامش و اطمينان قلب
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ.ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً.فَادْخُلِي فِي عِبَادِي وَادْخُلِي جَنَّتِي ﴿فجر27 تا 30﴾
تو اى جان آرام يافته، به اطمينان رسيده! به سوى پروردگارت بازگرد كه تو از او خشنود و او از تو خشنود است. پس به جمع بندگانم در آى. و در بهشت من داخل شو.
بهشت، بهای معامله با خدا
إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿توبة111﴾
همانا خدا از مؤمنان جان و مالشان را به بهاي بهشت خريداری كرد آنان در راه خدا میجنگند و میكشند و كشته میشوند. اين در تورات و انجيل و قرآن وعدهی حقی بر عهدهی خدا است، و چه كسي از خدا به عهد خويش وفادارتر است؟ پس به اين معاملهاي كه با خدا كردهايد شاد باشيد و اين همان كاميابي بزرگ است.
بهشت بهای موفقیت در آزمونها
أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُواْ الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْاْ مِن قَبْلِكُم مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاء وَالضَّرَّاء وَزُلْزِلُواْ حَتَّى يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُواْ مَعَهُ مَتَى نَصْرُ اللّهِ أَلا إِنَّ نَصْرَ اللّهِ قَرِيبٌ ﴿بقرة214﴾
آيا پنداشتهايد كه داخل بهشت میشويد در حالی كه هنوز سرگذشت آنها كه پيش از شما گذشتند به سراغ شما نيامده است؟ آنها تنگدستي و ناخوشي ديدند و به تزلزل افتادند تا آن جا كه پيامبر و مؤمنان همراهش گفتند: ياری خدا كی میرسد؟[مژده آمد]، آگاه باشيد كه ياری خدا نزديك است.
پرهیز از اعمال لغو و بیهوده، از عوامل دستيابى به بهشت
وَالَّذِينَ هُمْ عَنِ اللَّغْوِ مُعْرِضُونَ . أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ . الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
﴿مؤمنون 3، 10، 11﴾
و آنان كه از بيهوده رويگردانند.آنها هستند كه وارثاناند.كه فردوس را به ارث ميبرند و در آن جاودان ميمانند.
برخی ويژگيهاي اهل بهشت
ايمان و عمل صالح
وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿بقرة82﴾
و آنان كه ايمان آوردند و عمل صالح كردند، اهل بهشتند و ايشان در آن جاودانند.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُواْ إِلَى رَبِّهِمْ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿هود23﴾
بيگمان كساني كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردند و به پروردگارشان خاضعانه دل بستند، اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود.
وَالَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
﴿أعراف42﴾
و كساني كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردند،- كه البته هيچ كس را جز به قدر توانش تكليف نميكنيم- آنها اهل بهشتاند و در آن ماندگارند.
لِّلَّذِينَ أَحْسَنُواْ الْحُسْنَى وَزِيَادَةٌ وَلاَ يَرْهَقُ وُجُوهَهُمْ قَتَرٌ وَلاَ ذِلَّةٌ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ
﴿يونس26﴾
براي آنان كه كار نيك كردهاند عاقبت نيكوتر و بيش از آن هست، و سيه رويي و خواري چهرههايشان را نميگيرد. آنها اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ وَأَخْبَتُواْ إِلَى رَبِّهِمْ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الجَنَّةِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿هود23﴾
بيگمان كساني كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردند و به پروردگارشان خاضعانه دل بستند، اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود.
إِلَّا مَن تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ شَيْئًا ﴿مريم60﴾
جز كساني كه توبه كردند و ايمان آوردند و كار شايسته انجام دادند، كه آنها به بهشت داخل شوند و هيچگونه ستمي بر ايشان نرود.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَآمَنُوا بِمَا نُزِّلَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَهُوَ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ كَفَّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَأَصْلَحَ بَالَهُمْ سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ ﴿محمد2،5،6﴾
و آنان كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند و به آنچه بر محمد نازل شده- كه آن حق و از جانب پروردگارشان است- ايمان آوردند، [خداوند] بدىهايشان را بزدود و كار و بارشان را سامان بخشيد. به زودى آنها را [به بهشت] هدايت مىكند و حالشان را نيكو مىگرداند. و در بهشتى كه براى آنها معرفى كرده داخلشان مىكند.
وَإِذَا قُرِئَ عَلَيْهِمُ الْقُرْآنُ لَا يَسْجُدُونَ بَلِ الَّذِينَ كَفَرُواْ يُكَذِّبُونَ .وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِمَا يُوعُونَ.فَبَشِّرْهُم بِعَذَابٍ أَلِيمٍ. إِلَّا الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ لَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿انشقاق21تا 25﴾
... مگر كسانى كه ايمان آوردند و اعمال شايسته كردند كه ايشان را پاداشى بىپايان است.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ يَهْدِيهِمْ رَبُّهُمْ بِإِيمَانِهِمْ تَجْرِي مِن تَحْتِهِمُ الأَنْهَارُ فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿يونس9﴾
همانا كساني كه ايمان آوردند و كارهاي شايسته كردند، پروردگارشان به سبب ايمانشان آنها را هدايت ميكند. از پاي [قصرها] شان در بهشتهاي پر نعمت نهرها روان است.
أَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ جَنَّاتُ الْمَأْوَى نُزُلًا بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿سجدة19﴾
اما كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، ايشان را براى پذيرايى، به خاطر آنچه انجام مىدادند منزلگاههاى بهشت است.
إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُوْلَئِكَ هُمْ خَيْرُ الْبَرِيَّةِ ﴿بينة7﴾
البته كسانى كه ايمان آورده و اعمال شايسته كردند، آنهايند كه بهترين آفريدگانند.
وَمَا أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُم بِالَّتِي تُقَرِّبُكُمْ عِندَنَا زُلْفَى إِلَّا مَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَأُوْلَئِكَ لَهُمْ جَزَاء الضِّعْفِ بِمَا عَمِلُوا وَهُمْ فِي الْغُرُفَاتِ آمِنُونَ ﴿سبأ37﴾
و اموال و فرزندانتان چيزى نيست كه شما را به پيشگاه ما نزديك گرداند، مگر كسانى كه ايمان آورده و كار شايسته كرده باشند، كه آنها را بدانچه كردهاند دو برابر پاداش است و آنها در غرفههاى [بهشتى] آسوده خاطر خواهند بود.
تسلیم و خداترسي
الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ ادْخُلُوا الْجَنَّةَ أَنتُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ تُحْبَرُونَ ﴿زخرف69و70﴾
همان كسانى كه به آيات ما ايمان آوردند و تسليم بودند. شما و همسرانتان شادمانه داخل بهشت شويد.
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى يَسْأَلُونَكَ عَنِ السَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَاهَا
﴿نازعات40تا 42﴾
و اما آن كس كه از مقام پروردگارش ترسان بود و خويشتن را از هوسها بازداشت، پس همانا بهشت جايگاه اوست.
وفادارای به عهد و پیمان الهی
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ. وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَوَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ. أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ. الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿مؤمنون8 تا 11﴾
و آنان كه امانتها و پيمان خود را رعايت ميكنند.و آنان كه بر نمازهايشان محافظت دارند.آنها هستند كه وارثاناند. [وارثاني] كه فردوس را به ارث ميبرند و در آن جاودان ميمانند.
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ. وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ. وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ. أُوْلَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ ﴿معارج32تا 35﴾
و كسانى كه امانتها و پيمان خود را مراعات كنند.و آنان كه بر شهادتهاى خود ايستادهاند. و كسانى كه بر نمازشان مواظبت دارند.آنها هستند كه در باغهايى [از بهشت] گرامى داشته مىشوند.
الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَلاَ يِنقُضُونَ الْمِيثَاقَ وَالَّذِينَ صَبَرُواْ ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً وَيَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ.جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ ﴿رعد20،22،23﴾
همانان كه به عهد خدا وفا ميكنند و پيمان [خدا] را نميشكنند. و كساني كه براي طلب رضاي پروردگارشان صبوري كردند و نماز برپا داشتند و از آنچه روزيشان داديم در نهان و عيان انفاق كردند...بهشتهاي جاوداني كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند،
وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَأُوْلَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ﴿معارج33 و 35﴾
و آنان كه بر شهادتهاى خود ايستادهاند. آنها هستند كه در باغهايى [از بهشت] گرامى داشته مىشوند.
تواضع و فروتنی
وَعِبَادُ الرَّحْمَنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا ﴿فرقان63﴾ أُوْلَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا ﴿فرقان75﴾ خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا ﴿فرقان76﴾
و بندگان خداي رحمان كسانياند كه روي زمين به فروتني راه ميروند، و چون جاهلان [به ناروا] خطابشان كنند، سلام گويند [و در گذرند]. اينانند كه به پاس آن كه صبر كردند غرفه بهشت را پاداش ميگيرند و در آن جا با سلام و درود مواجه ميشوند. در آن جا جاودانه خواهند ماند. چه خوش قرارگاه و مقامي است.
انفاق در راحتي و رنج
وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿آلعمران133و134﴾
و بشتابيد به آمرزشي از پروردگارتان و بهشتي كه پهنه آن آسمانها و زمين است كه براي پرهيزكاران آماده شده است. همانها كه در راحت و رنج انفاق ميكنند و خشم خود را فرو ميخورند و از مردم در ميگذرند، و خدا نيكوكاران را دوست دارد.
وَالَّذِينَ صَبَرُواْ ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً وَيَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ ﴿رعد22و 23﴾
و كساني كه براي طلب رضاي پروردگارشان صبوري كردند و نماز برپا داشتند و از آنچه روزيشان داديم در نهان و عيان انفاق كردند، و بدي را به نيكي برطرف ساختند، نيك فرجامي سراي آخرت براي آنهاست.بهشتهاي جاودانی كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند.
دادن زکات
وَالَّذِينَ هُمْ لِلزَّكَاةِ فَاعِلُونَ ﴿مؤمنون4﴾ أُوْلَئِكَ هُمُ الْوَارِثُونَ ﴿مؤمنون10﴾ الَّذِينَ يَرِثُونَ الْفِرْدَوْسَ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿مؤمنون11﴾
و آنان كه زكات ميپردازند. آنها هستند كه وارثاناند. [وارثاني] كه فردوس را به ارث ميبرند و در آن جاودان ميمانند.
وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَّعْلُومٌ ﴿معارج24﴾ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ ﴿معارج25﴾ أُوْلَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ ﴿معارج35﴾
و همانان كه در اموالشان حقى معين است، براى سائل و محروم. آنها هستند كه در باغهايى [از بهشت] گرامى داشته مىشوند.
صبوري
أُوْلَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا
﴿فرقان75و 76﴾
اينانند كه به پاس آن كه صبر كردند غرفه بهشت را پاداش ميگيرند و در آن جا با سلام و درود مواجه ميشوند. در آن جا جاودانه خواهند ماند. چه خوش قرارگاه و مقامي است.
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ ﴿عنكبوت58و 59﴾
و كسانى كه ايمان آوردند و كارهاى شايسته كردند، قطعا آنها را در غرفههايى از بهشت جاى مىدهيم كه از پاى درختانش نهرها جارى است، جاودانه در آن جا خواهند بود پاداش عمل كنندگان چه نيكوست.همان كسانى كه صبورى كردند و بر پروردگارشان توكل مىكنند.
وَالَّذِينَ صَبَرُواْ ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً وَيَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ ﴿رعد22و 23﴾
و كساني كه براي طلب رضاي پروردگارشان صبوري كردند و نماز برپا داشتند و از آنچه روزيشان داديم در نهان و عيان انفاق كردند، و بدي را به نيكي برطرف ساختند، نيك فرجامي سراي آخرت براي آنهاست. بهشتهاي جاوداني كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند
امانتداري ، وفاداري و مواظبت بر نماز
وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ وَالَّذِينَ هُم بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ. وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ أُوْلَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُّكْرَمُونَ ﴿معارج32 تا 35﴾
و كسانى كه امانتها و پيمان خود را مراعات كنند. و آنان كه بر شهادتهاى خود ايستادهاند. و كسانى كه بر نمازشان مواظبت دارند. آنها هستند كه در باغهايى [از بهشت] گرامى داشته مىشوند.
الَّذِينَ يُوفُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَلاَ يِنقُضُونَ الْمِيثَاقَ.وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ.وَالَّذِينَ صَبَرُواْ ابْتِغَاء وَجْهِ رَبِّهِمْ وَأَقَامُواْ الصَّلاَةَ وَأَنفَقُواْ مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ سِرًّا وَعَلاَنِيَةً وَيَدْرَؤُونَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ أُوْلَئِكَ لَهُمْ عُقْبَى الدَّارِ.جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ ﴿رعد20تا 23﴾
همانان كه به عهد خدا وفا ميكنند و پيمان [خدا] را نميشكنند. و كساني كه هر آنچه را خداوند به پيوستن آن فرمان داده ميپيوندند و از پروردگارشان ميترسند و از بدي حساب بيم دارند.و كساني كه براي طلب رضاي پروردگارشان صبوري كردند و نماز برپا داشتند و از آنچه روزيشان داديم در نهان و عيان انفاق كردند، و بدي را به نيكي برطرف ساختند، نيك فرجامي سراي آخرت براي آنهاست.بهشتهاي جاوداني كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند،
حفظ حدود الهی
إِنَّ اللّهَ اشْتَرَى مِنَ الْمُؤْمِنِينَ أَنفُسَهُمْ وَأَمْوَالَهُم بِأَنَّ لَهُمُ الجَنَّةَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَيَقْتُلُونَ وَيُقْتَلُونَ وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ وَالْقُرْآنِ وَمَنْ أَوْفَى بِعَهْدِهِ مِنَ اللّهِ فَاسْتَبْشِرُواْ بِبَيْعِكُمُ الَّذِي بَايَعْتُم بِهِ وَذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدونَ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنِ الْمُنكَرِ وَالْحَافِظُونَ لِحُدُودِ اللّهِ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ ﴿توبة111و 112﴾
همانا خدا از مؤمنان جان و مالشان را به بهاي بهشت خريداري كرد... و چه كسي از خدا به عهد خويش وفادارتر است؟ پس به اين معاملهاي كه با خدا كردهايد شاد باشيد و اين همان كاميابي بزرگ است.همان توبه كنندگان، عبادت پيشگان، ستايشگران، روزهداران، ركوع كنندگان و سجده كنندگان، امر كنندگان به معروف و نهي كنندگان از منكر و پاسداران مقررات الهياند، و مؤمنان را مژده رسان.
برقرارى پيوندهاى الهى، باعث تضمين بهشت
وَالَّذِينَ يَصِلُونَ مَا أَمَرَ اللّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ وَيَخَافُونَ سُوءَ الحِسَابِ ﴿رعد21﴾ جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ ﴿رعد23﴾
و كساني كه هر آنچه را خداوند به پيوستن آن فرمان داده ميپيوندند و از پروردگارشان ميترسند و از بدي حساب بيم دارند. بهشتهاي جاوداني كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند،
عدم برتری جویی
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ مَن جَاء بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِّنْهَا وَمَن جَاء بِالسَّيِّئَةِ فَلَا يُجْزَى الَّذِينَ عَمِلُوا السَّيِّئَاتِ إِلَّا مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿قصص83و84﴾
آن سراى آخرت است كه براى كسانى قرار مىدهيم كه در زمين خواستار برترىجويى و فساد نيستند، و عاقبت [خوش] از آن پرهيزگاران است. هر كه نيكى بياورد، براى او بهتر از آن خواهد بود، و هر كه بدى آورد، آنها كه بدى كردند جز آنچه كردهاند كيفر نبينند.
استقامت در توحيد
إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ أُوْلَئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ خَالِدِينَ فِيهَا جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ ﴿أحقاف13 و14﴾
محققاً كسانى كه گفتند: پروردگار ما خداست و استقامت كردند، نه بيمى بر آنهاست و نه غمگين مىشوند. آنها اهل بهشتند و براى هميشه در آن ماندگارند [اين] پاداشى است به خاطر آنچه انجام مىدادند.
نیکی به پدر و مادر
وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ إِحْسَانًا حَمَلَتْهُ أُمُّهُ كُرْهًا وَوَضَعَتْهُ كُرْهًا وَحَمْلُهُ وَفِصَالُهُ ثَلَاثُونَ شَهْرًا حَتَّى إِذَا بَلَغَ أَشُدَّهُ وَبَلَغَ أَرْبَعِينَ سَنَةً قَالَ رَبِّ أَوْزِعْنِي أَنْ أَشْكُرَ نِعْمَتَكَ الَّتِي أَنْعَمْتَ عَلَيَّ وَعَلَى وَالِدَيَّ وَأَنْ أَعْمَلَ صَالِحًا تَرْضَاهُ وَأَصْلِحْ لِي فِي ذُرِّيَّتِي إِنِّي تُبْتُ إِلَيْكَ وَإِنِّي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿أحقاف15﴾
و انسان را به نيكى كردن به پدر و مادر خود سفارش كرديم. مادرش با تحمل رنج به او باردار شد و با تحمل رنج او را بر زمين نهاد، و [دوران] حمل و از شير گرفتن او سى ماه است، تا آن كه به رشد كامل خود برسد و به چهل سال برسد، مىگويد: پروردگارا ! در دلم افکن تا نعمتی را که به من و به پدر و مادرم ارزانی داشته ای سپاس گویم و کار شایسته ای انجام دهم که تو می پسندی، و فرزندانم را برایم شایسته گردان. به راستی من به درگاهت توبه آوردم و من از فرمانبردارانم.
فرو خوردن خشم و مبارزه با هوای نفس
وَسَارِعُواْ إِلَى مَغْفِرَةٍ مِّن رَّبِّكُمْ وَجَنَّةٍ عَرْضُهَا السَّمَاوَاتُ وَالأَرْضُ أُعِدَّتْ لِلْمُتَّقِينَ الَّذِينَ يُنفِقُونَ فِي السَّرَّاء وَالضَّرَّاء وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ وَاللّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ﴿آلعمران133و134﴾
و بشتابيد به آمرزشي از پروردگارتان و بهشتي كه پهنه آن آسمانها و زمين است كه براي پرهيزكاران آماده شده است.همانها كه در راحت و رنج انفاق ميكنند و خشم خود را فرو ميخورند و از مردم در ميگذرند، و خدا نيكوكاران را دوست دارد.
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَى فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَى ﴿نازعات40و 41﴾
و اما آن كس كه از مقام پروردگارش ترسان بود و خويشتن را از هوسها بازداشت، پس همانا بهشت جايگاه اوست.
شهیدان قبل از شهادت ، بهشت را ميشناسند
فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقَابِ حَتَّى إِذَا أَثْخَنتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثَاقَ فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَإِمَّا فِدَاء حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزَارَهَا ذَلِكَ وَلَوْ يَشَاء اللَّهُ لَانتَصَرَ مِنْهُمْ وَلَكِن لِّيَبْلُوَ بَعْضَكُم بِبَعْضٍ وَالَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَلَن يُضِلَّ أَعْمَالَهُمْ سَيَهْدِيهِمْ وَيُصْلِحُ بَالَهُمْ وَيُدْخِلُهُمُ الْجَنَّةَ عَرَّفَهَا لَهُمْ ﴿محمد4تا 6﴾
...و كسانى كه در راه خدا كشته شدند، هرگز اعمالشان را ضايع نمىكند. به زودى آنها را [به بهشت] هدايت مىكند و حالشان را نيكو مىگرداند و در بهشتى كه براى آنها معرفى كرده داخلشان مىكند. .
حجاب بین بهشت و جهنم
وَنَادَى أَصْحَابُ الْجَنَّةِ أَصْحَابَ النَّارِ أَن قَدْ وَجَدْنَا مَا وَعَدَنَا رَبُّنَا حَقًّا فَهَلْ وَجَدتُّم مَّا وَعَدَ رَبُّكُمْ حَقًّا قَالُواْ نَعَمْ فَأَذَّنَ مُؤَذِّنٌ بَيْنَهُمْ أَن لَّعْنَةُ اللّهِ عَلَى الظَّالِمِينَ ﴿أعراف44﴾
و اهل بهشت دوزخيان را آواز دهند كه ما آنچه را پروردگارمان به ما وعده داده بود درست يافتيم آيا شما [نيز] وعدهي پروردگارتان را درست يافتيد؟ گويند: آري. پس ندا دهندهاي ميان آنها آواز دهد كه لعنت خدا بر ظالمان باد.
وَبَيْنَهُمَا حِجَابٌ وَعَلَى الأَعْرَافِ رِجَالٌ يَعْرِفُونَ كُلاًّ بِسِيمَاهُمْ وَنَادَوْاْ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَن سَلاَمٌ عَلَيْكُمْ لَمْ يَدْخُلُوهَا وَهُمْ يَطْمَعُونَ.وَإِذَا صُرِفَتْ أَبْصَارُهُمْ تِلْقَاء أَصْحَابِ النَّارِ قَالُواْ رَبَّنَا لاَ تَجْعَلْنَا مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ.وَنَادَى أَصْحَابُ الأَعْرَافِ رِجَالاً يَعْرِفُونَهُمْ بِسِيمَاهُمْ قَالُواْ مَا أَغْنَى عَنكُمْ جَمْعُكُمْ وَمَا كُنتُمْ تَسْتَكْبِرُونَ .أَهَؤُلاء الَّذِينَ أَقْسَمْتُمْ لاَ يَنَالُهُمُ اللّهُ بِرَحْمَةٍ ادْخُلُواْ الْجَنَّةَ لاَ خَوْفٌ عَلَيْكُمْ وَلاَ أَنتُمْ تَحْزَنُونَ.وَنَادَى أَصْحَابُ النَّارِ أَصْحَابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفِيضُواْ عَلَيْنَا مِنَ الْمَاء أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ قَالُواْ إِنَّ اللّهَ حَرَّمَهُمَا عَلَى الْكَافِرِينَ ﴿أعراف46تا 50﴾
ميان آن دو [گروه] حجابي است، و بر اعراف مرداني [والا مقام] هستند كه هر دو [گروه] را از سيمايشان ميشناسند، و بهشتيان را كه هنوز وارد آن نشده و به آن اميد بستهاند، آواز ميدهند كه: سلام بر شما. و چون چشمشان به جانب دوزخيان گردانده شود، گويند: پروردگارا! ما را با ستمكاران قرار مده. و اهل اعراف مرداني را كه آنان را از سيمايشان ميشناسند، ندا دهند و گويند: [ديديد که] جمعيت شما و آن همه گردنکشي که ميکرديد، به حال شما سودي نداشت. آيا اينانند كساني كه سوگند ياد ميكرديد كه خدا آنها را مورد رحمت خود قرار نميدهد؟ [آنگاه به مؤمنان گويند:] به بهشت در آييد، نه بيمي بر شماست و نه اندوهگين ميشويد. و اهل دوزخ بهشتيان را آواز دهند كه از آب يا از آنچه خدا روزيتان كرده بر ما فرو ريزيد. گويند: خدا آنها را بر كافران حرام كرده است.
يَوْمَ يَقُولُ الْمُنَافِقُونَ وَالْمُنَافِقَاتُ لِلَّذِينَ آمَنُوا انظُرُونَا نَقْتَبِسْ مِن نُّورِكُمْ قِيلَ ارْجِعُوا وَرَاءكُمْ فَالْتَمِسُوا نُورًا فَضُرِبَ بَيْنَهُم بِسُورٍ لَّهُ بَابٌ بَاطِنُهُ فِيهِ الرَّحْمَةُ وَظَاهِرُهُ مِن قِبَلِهِ الْعَذَابُ ﴿حديد13﴾
آن روز كه مردان و زنان منافق به كسانى كه ايمان آوردهاند گويند: نظرى به ما بيفكنيد تا از نورتان فروغى برگيريم. گفته شود: به پشت سرتان [دنيا] بازگرديد و از آن جا نورى بطلبيد. آنگاه ميان آنها ديوارى زده شود كه آن را درى است كه اندرون آن رحمت است و بيرونش روى به عذاب دارد.
إِلَّا أَصْحَابَ الْيَمِينِ . فِي جَنَّاتٍ يَتَسَاءلُونَ . عَنِ الْمُجْرِمِينَ. مَا سَلَكَكُمْ فِي سَقَرَ. قَالُوا لَمْ نَكُ مِنَ الْمُصَلِّينَ.وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ الْمِسْكِينَ. وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ الْخَائِضِينَ. وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ الدِّينِ ﴿مدثر39تا 46﴾
مگر اهل سعادت، [كه اعمال بد ندارند] كه در بهشتها [نشسته] از هم مىپرسند. دربارهى مجرمان. [به آنها مىگويند:] چه چيز شما را به "سقر" كشانيد؟ گويند از نمازگزاران نبوديم و بينوايان را غذا نمىداديم. و با آنها كه باطل مىبافتند هم آواز مىشديم. و همواره روز جزا را تكذيب مىكرديم.
سلام خداوند و فرشتگان بر اهل بهشت
أُوْلَئِكَ يُجْزَوْنَ الْغُرْفَةَ بِمَا صَبَرُوا وَيُلَقَّوْنَ فِيهَا تَحِيَّةً وَسَلَامًا خَالِدِينَ فِيهَا حَسُنَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا
﴿فرقان75و 76﴾
اينانند كه به پاس آن كه صبر كردند غرفه بهشت را پاداش ميگيرند و در آن جا با سلام و درود مواجه میشوند. در آن جا جاودانه خواهند ماند. چه خوش قرارگاه و مقامی است.
جَنَّاتُ عَدْنٍ يَدْخُلُونَهَا وَمَنْ صَلَحَ مِنْ آبَائِهِمْ وَأَزْوَاجِهِمْ وَذُرِّيَّاتِهِمْ وَالمَلاَئِكَةُ يَدْخُلُونَ عَلَيْهِم مِّن كُلِّ بَابٍ.سَلاَمٌ عَلَيْكُم بِمَا صَبَرْتُمْ فَنِعْمَ عُقْبَى الدَّارِ﴿رعد23و24﴾ بهشتهاي جاوداني كه آنها با پدران و همسران و فرزندانشان كه درستكارند در آن داخل ميشوند، و فرشتگان از هر دري بر آنها وارد ميشوند، [و ميگويند:] سلام بر شما به خاطر صبرتان. پس چه نيك است فرجام آن سراي!
وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ ﴿زمر73﴾
و كسانى كه از پروردگارشان پروا داشتند، گروه گروه به سوى بهشت سوق داده شوند. تا چون بدان جا رسند و درهاى آن [به رويشان] گشوده گردد و نگهبانان آن به ايشان گويند: سلام بر شما! پاك شديد، پس براى هميشه داخل آن شويد.
جَنَّاتِ عَدْنٍ الَّتِي وَعَدَ الرَّحْمَنُ عِبَادَهُ بِالْغَيْبِ إِنَّهُ كَانَ وَعْدُهُ مَأْتِيًّا لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا إِلَّا سَلَامًا وَلَهُمْ رِزْقُهُمْ فِيهَا بُكْرَةً وَعَشِيًّا ﴿مريم61و 62﴾
بهشتهاي جاوداني كه خداي رحمان بندگانش را به ناديده وعده داده است بيترديد وعدهي او آمدني است. در آن جا سخن بيهوده نشنوند جز درود، و صبح و شام روزيشان در آن جا برقرار است.
جَزَاء بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ لَا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا تَأْثِيمًا.إِلَّا قِيلًا سَلَامًا سَلَامًا ﴿واقعة24تا 26﴾
[اينها] پاداشى است براى آنچه مىكردند.در آنجا نه بيهودهاى مىشنوند و نه [سخنى] گناهآلود.سخنى جز سلام و درود نيست
كاوشگران نور
دریافت فایل صوتی
بازگشت
Share
|
