بسم الله الرØمن الرØيم
در Ùراسوی باور به خداوند Ùˆ اعتقاد به او چيزی هست؛
چيزی كه ما بيش از هر چيز ديگر به آن نياز داريم.
به آن نياز داريم تا Øقيقت خداوند Ùˆ خدای Øقيقی را
جايگزين پندارهای باطل‌مان از خداوند و خدای موهومي‌مان سازد.
به آن نياز داريم تا Ù…Øبت به خداوند Ùˆ دل‌تنگی برای «او» را
جايگزين دل‌آزردگي‌ها و گريزهايمان از «او» نمايد.
به آن نياز داريم تا عبادات خشك Ùˆ بي‌روØمان را زنده كند Ùˆ جان دهد،
بوي ترس و اجبار را از آنها بزدايد، و عطر عشق و اشتياق‌شان بخشد.
به آن نياز داريم تا خداشيÙتگی را جاودانه جايگزين شيÙتگي‌های دنيايي‌مان سازد.
به آن نياز داريم برای همۀ اين ديگرگون شدن‌ها، تعالی ياÙتن‌ها Ùˆ بالا رÙتن‌ها.
و اما آن كيميای ديگرگون‌ساز كه پاسخ تمامی اين نيازهای ماست،
همان «تجربۀ Øضور خداوند» است،
تجربه‌ای كه نه بازگويی Ùˆ نه بازسازی ديگر Ú¯Ùته‌ها،
كه به راستی از آن‌٠خود ماست.
|
