|
تسلیم و اطاعت
همه مخلوقات تسلیم و فرمانبردار خداوند
وَلَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ ﴿روم26﴾
و هر كه در آسمانها و زمين است از آن اوست، همه فرمانبردار اويند.
فرمان تسليم به كوهها
وَجَعَلَ فِيهَا رَوَاسِيَ مِن فَوْقِهَا وَبَارَكَ فِيهَا وَقَدَّرَ فِيهَا أَقْوَاتَهَا فِي أَرْبَعَةِ أَيَّامٍ سَوَاء لِّلسَّائِلِينَ ﴿فصلت10﴾
و در زمين كوههاى ريشهدارى بر روى آن قرار داد و در آن خير و بركت نهاد و رزق و روزى آن را در چهار روز درست به اندازهى نياز تقاضا كنندگان تقدير نمود.
ثُمَّ اسْتَوَى إِلَى السَّمَاء وَهِيَ دُخَانٌ فَقَالَ لَهَا وَلِلْأَرْضِ اِئْتِيَا طَوْعًا أَوْ كَرْهًا قَالَتَا أَتَيْنَا طَائِعِينَ ﴿فصلت11﴾
سپس به آسمان پرداخت در حالى كه [به صورت] دودى بود. پس به آن و به زمين گفت: با ميل يا اجبار بياييد. گفتند: فرمانبردارانه آمديم.
فرمان روی آوردن به دین و فطرت الهی
فَأَقِمْ وَجْهَكَ لِلدِّينِ حَنِيفًا فِطْرَةَ اللَّهِ الَّتِي فَطَرَ النَّاسَ عَلَيْهَا لَا تَبْدِيلَ لِخَلْقِ اللَّهِ ذَلِكَ الدِّينُ الْقَيِّمُ وَلَكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَعْلَمُونَ ﴿روم30﴾
پس حق گرايانه، به سوى اين آيين روى آور، [با همان] فطرتى كه خدا مردم را بر آن سرشته است. تغييرى در آفرينش خدا نيست. آيين پايدار همين است و ليكن بيشتر مردم نمىدانند.
محکمترین دستاویز تسلیم الهیست
وَمَن يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ ﴿لقمان22﴾
و هر كس خود را در حالى كه نيكوكار باشد تسليم خدا كند، قطعا به محكمترين دستاويز چنگ زده، و عاقبت كارها به سوى خداست.
بهترین آیین تسلیم الهی
وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لله وَهُوَ مُحْسِنٌ واتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَاتَّخَذَ اللّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلاً ﴿نساء125﴾
چه كسي در دينداري بهتر از آن كسي است كه خود را تسليم خدا كرده و نيكوكار بود و از آيين ابراهيم حقگرا پيروي نمود؟ ابراهيمي كه خداوند او را دوست خود گرفت.
پسندهترین گفتار نزد خداوند، اعتراف به تسلیم الهیست
وَمَنْ أَحْسَنُ قَوْلًا مِّمَّن دَعَا إِلَى اللَّهِ وَعَمِلَ صَالِحًا وَقَالَ إِنَّنِي مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿فصلت33﴾
و كيست خوش گفتارتر از آن كس كه به سوى خدا دعوت نمايد و كار نيك كند و گويد: من از مسلمانانم؟
تسلیم شدهگان الهی هدایت پذیرند
وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿روم53﴾
و تو هدايت كنندهى كوردلان از گمراهىشان نتوانى بود. تو تنها كسانى را مىشنوانى كه به آيات ما ايمان مىآورند و خود [در برابر حق] تسليماند.
وصف مسلمانان
مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا ﴿فتح29﴾
محمد (ص) فرستادهى خداست و كسانى كه با او هستند، بر كافران سختگير [و] با همديگر مهربانند. [همواره] آنها را در ركوع و سجود مىبينى كه فضل و خشنودى خدا را مىجويند. نشانه آنها اثر سجدهاى است كه در چهرههايشان است. اين وصف ايشان در تورات است، و وصف آنها در انجيل چون كشتهاى است كه جوانه بزند و آن [جوانه] محكم شود تا به تدريج قوت گيرد و بر ساقههاى خود بايستد كه كشاورزان را به شگفت آورد، [مؤمنان نيز اين گونه به تدريج قوت و فزونى مىگيرند] تا [انبوهى] آنها كافران را به خشم آورد. خدا به كسانى از آنها كه ايمان آورده و كارهاى شايسته كردهاند، آمرزش و پاداش بزرگى وعده داده است.
تسلیم شدگان الهی را نه خوفی است و نه اندوهی
بَلَى مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَلاَ خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلاَ هُمْ يَحْزَنُونَ ﴿بقرة112﴾
آري، هر كس خود را [با تمام وجود] تسليم خدا كند و نيكوكار باشد، پاداش او نزد پروردگارش [محفوظ] است و نه خوفي بر آنهاست و نه اندوهگين شوند.
يَا عِبَادِ لَا خَوْفٌ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ وَلَا أَنتُمْ تَحْزَنُونَ ﴿زخرف68﴾
اى بندگان من! امروز بر شما بيمى نيست و شما غمگين نخواهيد شد.
الَّذِينَ آمَنُوا بِآيَاتِنَا وَكَانُوا مُسْلِمِينَ ﴿زخرف69﴾
همان كسانى كه به آيات ما ايمان آوردند و تسليم بودند. (زخرف69)
تا فرصت باقیست تسلیم شوید
وَأَنِيبُوا إِلَى رَبِّكُمْ وَأَسْلِمُوا لَهُ مِن قَبْلِ أَن يَأْتِيَكُمُ الْعَذَابُ ثُمَّ لَا تُنصَرُونَ ﴿زمر54﴾
و پيش از آن كه شما را عذاب فرا رسد و ديگر [از سوى هيچ كس] يارى نشويد، به سوى پروردگارتان روى آوريد و تسليم او شويد.
تسلیم حضرت ابراهیم(ع)
رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَآ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ
﴿بقرة128﴾
پروردگارا! ما را تسليم فرمان خود گردان و از نسل ما امّتي فرمانبردار خويش پديد آور، و آداب ديني ما را به ما نشان ده و بر ما ببخشاي بيترديد تويي توبه پذير مهربان.
فرمان تسلیم خداوند به ابراهیم(ع)
وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلاَّ مَن سَفِهَ نَفْسَهُ وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا وَإِنَّهُ فِي الآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ ﴿بقرة130﴾
و چه كسي از آيين ابراهيم روي ميگرداند جز كسي كه سبك مغزي كند؟ در حالي كه ما او را در دنيا برگزيديم و او در آخرت مسلما از شايستگان است.
إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿بقرة131﴾
آنگاه كه پروردگارش به او گفت: سر به فرمان خدا نه. گفت: تسليم پروردگار جهانيان شدم.
یکتا پرستی دین یعقوب و ابراهیم
وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلاَ تَمُوتُنَّ إَلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿بقرة132﴾
و ابراهيم و يعقوب آيين توحيد را به پسران خود سفارش نمودند [و گفتند:] اي پسران من! خدا اين آيين پاك را براي شما برگزيده است، پس زنهار كه بميريد و مسلمان نباشيد.
أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاء إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِي قَالُواْ نَعْبُدُ إِلَهَكَ وَإِلَهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَقَ إِلَهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿بقرة133﴾
آيا آن دم كه مرگ يعقوب فرا رسيد حاضر بوديد؟ آنگاه كه به فرزندان خود گفت: بعد از من، چه مي پرستيد؟ گفتند: معبود تو و معبود پدرانت، ابراهيم و اسماعيل و اسحاق را به عنوان معبود يکتا مي پرستيم و ما فرمانبردار اوييم.
تبعیت و اطاعت از خداوند
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِي السِّلْمِ كَآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿بقرة208﴾
اي كساني كه ايمان داريد! همگي به طاعت خدا درآييد و گامهاي شيطان را دنبال نكنيد كه او براي شما دشمني آشكار است.
گذشتن از جان در طلب رضای خداوند
وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ وَاللّهُ رَؤُوفٌ بِالْعِبَادِ ﴿بقرة207﴾
و از مردم كسي است كه در طلب رضاي خدا از سر جان ميگذرد، [چون علي در بستر پيامبر] و خدا به بندگان مهربان است.
تسلیم یک یا تسلیم چند
ضَرَبَ اللَّهُ مَثَلًا رَّجُلًا فِيهِ شُرَكَاء مُتَشَاكِسُونَ وَرَجُلًا سَلَمًا لِّرَجُلٍ هَلْ يَسْتَوِيَانِ مَثَلًا الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿زمر29﴾
خدا [دربارهى چند خدايى و يك خدايى] مردى را مثل زده است كه مملوك شريكانى بدخو و ناسازگار است و مردى است كه تنها تسليم يك نفر است. آيا اين دو در مثل يكسانند؟ حمد مخصوص خداست ولى بيشترشان نمىدانند.
اسلام دین پسندیده نزد خداوند
إِنَّ الدِّينَ عِندَ اللّهِ الإِسْلاَمُ وَمَا اخْتَلَفَ الَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ إِلاَّ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْعِلْمُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ وَمَن يَكْفُرْ بِآيَاتِ اللّهِ فَإِنَّ اللّهِ سَرِيعُ الْحِسَابِ ﴿آلعمران19﴾
در حقيقت، دين در نزد خدا همان اسلام است، و اهل كتاب در آن اختلاف نكردند مگر پس از آن كه به حقّانيت آن پي بردند، آن هم به خاطر حسد و رقابت ميان خويش. و هر كه به آيات خدا كافر شود [بداند كه] خدا سريع الحساب است.
فَإنْ حَآجُّوكَ فَقُلْ أَسْلَمْتُ وَجْهِيَ لِلّهِ وَمَنِ اتَّبَعَنِ وَقُل لِّلَّذِينَ أُوْتُواْ الْكِتَابَ وَالأُمِّيِّينَ أَأَسْلَمْتُمْ فَإِنْ أَسْلَمُواْ فَقَدِ اهْتَدَواْ وَّإِن تَوَلَّوْاْ فَإِنَّمَا عَلَيْكَ الْبَلاَغُ وَاللّهُ بَصِيرٌ بِالْعِبَادِ ﴿آلعمران20﴾
پس اگر با تو به محاجّه برخاستند بگو: من و هر كه پيرو من است روي دل به خدا سپرديم. و به كساني كه كتاب داده شدند و به بيسوادان [مشرك كه كتاب ندارند،] بگو: آيا اسلام آورديد؟ پس اگر مسلمان شدند قطعا هدايت يافتهاند، و اگر روي برتافتند تنها رساندن پيام بر عهدهي توست، و خداوند به بندگان بيناست.
تسلیم، سر به فرمان خداوند
قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ تَعَالَوْاْ إِلَى كَلَمَةٍ سَوَاء بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمْ أَلاَّ نَعْبُدَ إِلاَّ اللّهَ وَلاَ نُشْرِكَ بِهِ شَيْئًا وَلاَ يَتَّخِذَ بَعْضُنَا بَعْضاً أَرْبَابًا مِّن دُونِ اللّهِ فَإِن تَوَلَّوْاْ فَقُولُواْ اشْهَدُواْ بِأَنَّا مُسْلِمُونَ ﴿آلعمران64﴾
بگو: اي اهل كتاب! بياييد بر سر سخني كه ميان ما و شما مشترك است بايستيم كه جز خدا را نپرستيم و كسي را با او شريك نكنيم و هيچ كس از ما ديگري را به جاي خداوند صاحب اختيار نگيرد. پس اگر [از اين پيشنهاد] اعراض كردند بگوييد: شاهد باشيد که ما سر به فرمان خداييم.
ابراهیم موحدی فرمانبردار
مَا كَانَ إِبْرَاهِيمُ يَهُودِيًّا وَلاَ نَصْرَانِيًّا وَلَكِن كَانَ حَنِيفًا مُّسْلِمًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ ﴿آلعمران67﴾
ابراهيم نه يهودي بود و نه نصراني، بلكه موحّدي فرمانبردار بود و از مشركان نبود.
دین الهی در زمین و آسمانها تسلیم و فرمانبرداریست
أَفَغَيْرَ دِينِ اللّهِ يَبْغُونَ وَلَهُ أَسْلَمَ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ طَوْعًا وَكَرْهًا وَإِلَيْهِ يُرْجَعُونَ ﴿آلعمران83﴾
پس آيا آنها ديني جز دين الهي ميجويند؟ حال آن كه هر كه در آسمانها و زمين است خواه ناخواه فرمانبردار اوست و همه به سوي او بازگردانده ميشوند.
دینی جز اسلام از مردم پذیرفته نیست
قُلْ آمَنَّا بِاللّهِ وَمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ عَلَى إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَقَ وَيَعْقُوبَ وَالأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَى وَعِيسَى وَالنَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لاَ نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿آلعمران84﴾
بگو: به خدا و آنچه بر ما و آنچه بر ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و نوادگان [او] نازل شد و آنچه به موسي و عيسي و پيامبران از سوي پروردگارشان داده شد ايمان آوردهايم ميان هيچ يك از آنها فرق ننهيم و ما فرمانبردار اوييم.
وَمَن يَبْتَغِ غَيْرَ الإِسْلاَمِ دِينًا فَلَن يُقْبَلَ مِنْهُ وَهُوَ فِي الآخِرَةِ مِنَ الْخَاسِرِينَ ﴿آلعمران85﴾
و هر كه ديني غير از اسلام برگزيند، هرگز از او پذيرفته نشود و او در آخرت از زيانكاران است.
قبل از مرگ اسلام آورید
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ حَقَّ تُقَاتِهِ وَلاَ تَمُوتُنَّ إِلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿آلعمران102﴾
اي كساني كه ايمان آورده ايد!چنان كه سزاوار خداست تقوا پيشه كنيد، و زينهار كه بميريد و مسلمان نباشيد.
بهترین و پسندیدهترین دینداری
وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لله وَهُوَ مُحْسِنٌ واتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَاتَّخَذَ اللّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلاً ﴿نساء125﴾
چه كسي در دينداري بهتر از آن كسي است كه خود را تسليم خدا كرده و نيكوكار بود و از آيين ابراهيم حقگرا پيروي نمود؟ ابراهيمي كه خداوند او را دوست خود گرفت.
أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿مائدة3﴾
... امروز دين شما را براي شما كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و دين اسلام را براي شما پسنديدم. پس هر كه در حال قحطي و گرسنگي شديد، بدون قصد گناه، چارهاي [جز خوردن] نداشت بيترديد خدا آمرزندهي مهربان است.
اعتراف به تسلیم و فرمانبرداری حواریون
وَإِذْ أَوْحَيْتُ إِلَى الْحَوَارِيِّينَ أَنْ آمِنُواْ بِي وَبِرَسُولِي قَالُوَاْ آمَنَّا وَاشْهَدْ بِأَنَّنَا مُسْلِمُونَ ﴿مائدة111﴾
و چون به حواريون الهام كردم كه به من و پيامبرم ايمان آوريد. گفتند: ايمان آورديم و گواه باش كه ما فرمانبرداريم.
کافران از آیات الهی رویگردانند
وَمَا تَأْتِيهِم مِّنْ آيَةٍ مِّنْ آيَاتِ رَبِّهِمْ إِلاَّ كَانُواْ عَنْهَا مُعْرِضِينَ ﴿أنعام4﴾
هيچ آيهاي از آيات پروردگارشان به سوي آنها نميآمد مگر اين كه از آن رويگردان بودند.
نخستین تسلیم شدگان الهی
قُلْ أَغَيْرَ اللّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلاَ يُطْعَمُ قُلْ إِنِّيَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكَينَ ﴿أنعام14﴾
بگو: آيا غير خدا را كه آفريدگار آسمانها و زمين است سرپرست خود گيرم، در حالي اوست كه ميخوراند و خورانده نميشود؟ بگو: دستور يافتهام نخستين كسي باشم كه تسليم شده و [گفته است كه] هرگز از مشركان مباش.
دستور یافتهایم که تسلیم پرودگار جهانیان باشیم
قُلْ أَنَدْعُو مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُنَا وَلاَ يَضُرُّنَا وَنُرَدُّ عَلَى أَعْقَابِنَا بَعْدَ إِذْ هَدَانَا اللّهُ كَالَّذِي اسْتَهْوَتْهُ الشَّيَاطِينُ فِي الأَرْضِ حَيْرَانَ لَهُ أَصْحَابٌ يَدْعُونَهُ إِلَى الْهُدَى ائْتِنَا قُلْ إِنَّ هُدَى اللّهِ هُوَ الْهُدَىَ وَأُمِرْنَا لِنُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ
﴿أنعام71﴾
بگو:آيا به جاي خداوند چيزي را بپرستيم كه نه سودي به ما رساند و نه زياني و بعد از آن كه خدا هدايتمان كرده عقبگرد كنيم؟ مانند كسي كه شياطين او را زمينگير كرده [و از حركت بازداشتهاند] كه سرگشته مانده است، [در حالي كه] ياراني هم دارد كه وي را به هدايت ميخوانند كه به سوي ما بيا [ولي نميتواند]؟ بگو: بيگمان هدايت خدا هدايت [حقيقي] است، و ما دستور يافتهايم كه تسليم پروردگار جهانيان باشيم.
فَإِن تَوَلَّيْتُمْ فَمَا سَأَلْتُكُم مِّنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلاَّ عَلَى اللّهِ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿يونس72﴾
و اگر پشت كرديد، من از شما مزدي نخواستم، كه مزد من جز بر خدا نيست و دستور يافتهام كه از اهل تسليم باشم.
دعوت موسی از قومش به ایمان و تسلیم
وَقَالَ مُوسَى يَا قَوْمِ إِن كُنتُمْ آمَنتُم بِاللّهِ فَعَلَيْهِ تَوَكَّلُواْ إِن كُنتُم مُّسْلِمِينَ ﴿يونس84﴾
و موسي گفت: اي قوم من! اگر به خدا ايمان آوردهايد، فقط بر او توكل كنيد اگر سر تسليم داريد.
تسلیم در زمان مرگ بیحاصل است
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ فَأَلْقَوُاْ السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوءٍ بَلَى إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿نحل28﴾
همانان كه فرشتگان جانشان را در حالي كه ستمگر خويشند بستانند، پس سر تسليم فرود آرند [و گويند]: ما هيچ كاري بدي نميكرديم. آري، مسلما خدا به آنچه ميكرديد داناست.
اعتراف بیفایده به تسلیم و اطاعت در زمان مرگ
الَّذِينَ تَتَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ فَأَلْقَوُاْ السَّلَمَ مَا كُنَّا نَعْمَلُ مِن سُوءٍ بَلَى إِنَّ اللّهَ عَلِيمٌ بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿نحل28﴾
همانان كه فرشتگان جانشان را در حالي كه ستمگر خويشند بستانند، پس سر تسليم فرود آرند [و گويند]: ما هيچ كاري بدي نميكرديم. آري، مسلما خدا به آنچه ميكرديد داناست.
اعتراف فرعون به تسلیم الهی در زمان مرگش
وَجَاوَزْنَا بِبَنِي إِسْرَائِيلَ الْبَحْرَ فَأَتْبَعَهُمْ فِرْعَوْنُ وَجُنُودُهُ بَغْيًا وَعَدْوًا حَتَّى إِذَا أَدْرَكَهُ الْغَرَقُ قَالَ آمَنتُ أَنَّهُ لا إِلِهَ إِلاَّ الَّذِي آمَنَتْ بِهِ بَنُو إِسْرَائِيلَ وَأَنَاْ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿يونس90﴾
و بني اسرائيل را از دريا عبور داديم. پس فرعون و سپاهش از سر ظلم و تجاوز آنها را دنبال كردند، تا چون غرق شدنش در رسيد، گفت: ايمان آوردم كه هيچ معبودي نيست جز همان كه بني اسرائيل به او ايمان آوردند و من از تسليم شدگانم.
علم تعبیر خوابها از پاداش فرمانبرداران است
رَبِّ قَدْ آتَيْتَنِي مِنَ الْمُلْكِ وَعَلَّمْتَنِي مِن تَأْوِيلِ الأَحَادِيثِ فَاطِرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ أَنتَ وَلِيِّي فِي الدُّنُيَا وَالآخِرَةِ تَوَفَّنِي مُسْلِمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ ﴿يوسف101﴾
پروردگارا ! تو به من بهرهاي از فرمانروايي دادي و راز تعبير خوابها به من آموختي. اي پديدآورندهي آسمانها و زمين! تو در دنيا و آخرت مولاي مني، مرا مسلمان بميران و قرين شايستگان ساز.
کافران در حسرت تسلیم الهی
رُّبَمَا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُواْ لَوْ كَانُواْ مُسْلِمِينَ ﴿حجر2﴾
چه بسا كساني كه كافر شدند آرزو ميكنند كه اي كاش مسلمان بودند.
نعمتهای الهی برای انسان
وَاللّهُ جَعَلَ لَكُم مِّمَّا خَلَقَ ظِلاَلاً وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ الْجِبَالِ أَكْنَانًا وَجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيلَ تَقِيكُم بَأْسَكُمْ كَذَلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ ﴿نحل81﴾
و خداوند از آنچه آفريده براي شما سايهبانها فراهم آورد و از كوهها برايتان پناهگاههايي قرار داد و براي شما جامههايي پديد كرد كه از گرما نگاهتان دارد و جامههايي [چون زره] كه در [جنگها و] سختيهاي شما حفظتان كند. اين گونه نعمت خويش را بر شما تمام ميكند، اميد كه شما به فرمانش گردن نهيد.
قرآن کتاب رهنمود مسلمانان و بشارتگر
وَيَوْمَ نَبْعَثُ فِي كُلِّ أُمَّةٍ شَهِيدًا عَلَيْهِم مِّنْ أَنفُسِهِمْ وَجِئْنَا بِكَ شَهِيدًا عَلَى هَؤُلاء وَنَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَيْءٍ وَهُدًى وَرَحْمَةً وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ ﴿نحل89﴾
و [ياد كن] روزي را كه در هر امتي گواهي از خودشان بر آنها برانگيزيم و تو را هم بر اين امت گواه آوريم، و اين كتاب را كه بيانگر همه چيز و براي مسلمانان رهنمود و رحمت و بشارتي است بر تو نازل كرديم.
قُلْ نَزَّلَهُ رُوحُ الْقُدُسِ مِن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ لِيُثَبِّتَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَهُدًى وَبُشْرَى لِلْمُسْلِمِينَ ﴿نحل102﴾
بگو: آن را روح القدس از طرف پروردگارت به حق نازل كرده تا كساني را كه ايمان آوردهاند ثابت قدم كند و براي مسلمانان هدايت و بشارتي باشد.
اعتراف رسول اکرم (ص) به تسلیم الهی
قُلْ إِنِّي أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ اللَّهَ مُخْلِصًا لَّهُ الدِّينَ ﴿زمر11﴾
بگو: من مأمورم كه خدا را در حالى كه دين را براى او خالص كردهام بپرستم.
وَأُمِرْتُ لِأَنْ أَكُونَ أَوَّلَ الْمُسْلِمِينَ ﴿زمر12﴾
و مأمورم كه نخستين مسلمانان باشم.
قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَمَّا جَاءنِيَ الْبَيِّنَاتُ مِن رَّبِّي وَأُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ
﴿غافر66﴾
بگو: من نهى شدهام از اين كه آنها را كه شما سواى خدا مىخوانيد پرستش كنم، حال كه از جانب پروردگارم دلايل روشن براى من آمده است، و فرمان يافتهام كه تسليم پروردگار جهانيان باشم.
دعوت به تسلیم الهی از سوی رسول اکرم (ص)
وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِينَ ﴿أنبياء107﴾
و ما تو را جز رحمتي براي جهانيان نفرستاديم.
قُلْ إِنَّمَا يُوحَى إِلَيَّ أَنَّمَا إِلَهُكُمْ إِلَهٌ وَاحِدٌ فَهَلْ أَنتُم مُّسْلِمُونَ ﴿أنبياء108﴾
بگو: جز اين نيست كه به من وحي ميشود كه خداي شما خدايي يگانه است، حال آيا شما تسليم ميشويد؟
خداوند شما را برگزید و از پیش مسلمان نامید
وَجَاهِدُوا فِي اللَّهِ حَقَّ جِهَادِهِ هُوَ اجْتَبَاكُمْ وَمَا جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ مِّلَّةَ أَبِيكُمْ إِبْرَاهِيمَ هُوَ سَمَّاكُمُ الْمُسْلِمينَ مِن قَبْلُ وَفِي هَذَا لِيَكُونَ الرَّسُولُ شَهِيدًا عَلَيْكُمْ وَتَكُونُوا شُهَدَاء عَلَى النَّاسِ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَاعْتَصِمُوا بِاللَّهِ هُوَ مَوْلَاكُمْ فَنِعْمَ الْمَوْلَى وَنِعْمَ النَّصِيرُ ﴿حج78﴾
و در راه خدا چنان كه شايسته اوست جهاد كنيد.او شما را برگزيد و بر شما در اين دين سختي قرار نداد كه آيين پدرتان ابراهيم است.او شما را از پيش و هم در اين قرآن مسلمان ناميد تا اين پيامبر بر شما گواه باشد و شما بر مردم گواه باشيد. پس نماز را بر پا داريد و زكات بدهيد و به خدا تمسّك جوييد. اوست مولاي شما كه نيكو مولا و نيكو ياوري است.
اطاعت خدا کنید و پیامبر را فرمان برید
قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُم مَّا حُمِّلْتُمْ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿نور54﴾
بگو:اطاعت خدا كنيد و پيامبر را فرمان بريد، پس اگر روي برتابيد، پيامبر مسئول چيزي است كه بر او تكليف شده و شما مسئول چيزي هستيد كه بدان تكليف شدهايد. اما اگر اطاعتش كنيد، هدايت خواهيد يافت. و بر پيامبر [حكمي] جز ابلاغ آشكار نيست.
تسلیم ملکه سبا به پروردگار جهانیان
قِيلَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ فَلَمَّا رَأَتْهُ حَسِبَتْهُ لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَن سَاقَيْهَا قَالَ إِنَّهُ صَرْحٌ مُّمَرَّدٌ مِّن قَوَارِيرَ قَالَتْ رَبِّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي وَأَسْلَمْتُ مَعَ سُلَيْمَانَ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿نمل44﴾
به او گفته شد: وارد كاخ شو. پس چون آن را ديد، پنداشت نهر آبى است، و جامه از دو ساق خويش بالا زد [تا از آب بگذرد] سليمان گفت: اين كاخى صيقلى شده از بلورهاست. [ملكه] گفت: پروردگارا! من به خود ستم كردم و اينك با سليمان تسليم خداوند، پروردگار جهانيان شدم.
تنها ایمان داران و تسلیم شدگان هدایت پذیرند
وَمَا أَنتَ بِهَادِي الْعُمْيِ عَن ضَلَالَتِهِمْ إِن تُسْمِعُ إِلَّا مَن يُؤْمِنُ بِآيَاتِنَا فَهُم مُّسْلِمُونَ ﴿نمل81﴾
و تو هدايت كنندهى كوردلان از گمراهىشان نيستى. تو فقط به گوش كسانى توانى رساند كه به آيات ما ايمان دارند و خود [مطيع و] تسليمند.
ستمکارترین مردم در برابر دعوت به اسلام
وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَى عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ وَهُوَ يُدْعَى إِلَى الْإِسْلَامِ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿صف7﴾
و كيست ستمكارتر از آن كس كه بر خدا دروغ ببندد در حالى كه به اسلام دعوت مىشود؟ و خدا مردم ستمگر را هدايت نمىكند.
يُرِيدُونَ لِيُطْفِؤُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ﴿صف8﴾
مىخواهند نور خدا را با دهانهاى خود خاموش كنند، ولى خدا كاملكنندهى نور خويش است، هر چند كافران خوش نداشته باشند.
هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ ﴿صف9﴾
اوست كه رسول خود را با هدايت و آيين درست فرستاد تا آن را بر همه اديان چيره سازد، هر چند مشركان را ناخوش آيد.
رسول اکرم (ص) و فرمان تسلیم الهی
إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿نمل91﴾
جز اين نيست که دستور يافتهام، تنها خداوند اين شهر را كه آن را گرامى داشته و هر چيزى از آن اوست پرستش كنم، و فرمان يافتهام كه از مسلمانان باشم.
وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَن ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنذِرِينَ ﴿نمل92﴾
و اين كه قرآن را [بر شما] تلاوت كنم. پس هر كه هدايت پذيرد به سود خود هدايت يافته و هر كه گمراه شود، پس بگو: من فقط از هشدار دهندگانم.
قُلْ أَغَيْرَ اللّهِ أَتَّخِذُ وَلِيًّا فَاطِرِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَهُوَ يُطْعِمُ وَلاَ يُطْعَمُ قُلْ إِنِّيَ أُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ أَوَّلَ مَنْ أَسْلَمَ وَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُشْرِكَينَ ﴿أنعام14﴾
بگو: آيا غير خدا را كه آفريدگار آسمانها و زمين است سرپرست خود گيرم، در حالي اوست كه ميخوراند و خورانده نميشود؟ بگو: دستور يافتهام نخستين كسي باشم كه تسليم شده و [گفته است كه] هرگز از مشركان مباش.
پیروی از نفس به جای اطاعت از خداوند
فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَاءهُمْ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿قصص50﴾
پس اگر تو را اجابت نكردند، بدان كه فقط هوسهاى خود را پيروى مىكنند و كيست گمراهتر از آن كه به غير از هدايت خدا از هواى نفس خود پيروى كند؟ بیترديد خدا مردم ستمگر را هدايت نمیکند.
فَإِن لَّمْ يَسْتَجِيبُوا لَكَ فَاعْلَمْ أَنَّمَا يَتَّبِعُونَ أَهْوَاءهُمْ وَمَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَوَاهُ بِغَيْرِ هُدًى مِّنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿قصص50﴾
بلكه ستم پيشگان بىهيچ دانشى از هوسهاى خود پيروى كردند. پس آن را كه خدا گمراه كرده، چه كسى هدايت مىكند؟ و آنها را هيچ ياورى نيست.
اهل کتاب و تسلیم الهی
الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ مِن قَبْلِهِ هُم بِهِ يُؤْمِنُونَ ﴿قصص52﴾
كسانى كه پيش از اين [قرآن] كتابشان داديم آنها به آن ايمان مىآورند.
وَإِذَا يُتْلَى عَلَيْهِمْ قَالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّنَا إِنَّا كُنَّا مِن قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ ﴿قصص53﴾
و چون [قرآن]بر ايشان تلاوت شود میگويند:بدان ايمان آورديم كه آن درست است و از طرف پروردگار ماست ما پيش از آن هم تسليم بودهايم.
خداوند یکی است و همه تسلیم اوییم
وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَهُنَا وَإِلَهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿عنكبوت46﴾
و با اهل كتاب جز به شيوهاى كه بهتر است مجادله نكنيد، مگر كسانى از آنها كه ستم كردند، و بگوييد: به آنچه به سوى ما نازل شده و آنچه به سوى شما نازل گرديده، ايمان آوردهايم و خداى ما و خداى شما يكى است و ما تسليم اوييم.
افزوده شده ایمان و تسلیم
وَلَمَّا رَأَى الْمُؤْمِنُونَ الْأَحْزَابَ قَالُوا هَذَا مَا وَعَدَنَا اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَصَدَقَ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَمَا زَادَهُمْ إِلَّا إِيمَانًا وَتَسْلِيمًا ﴿أحزاب22﴾
[امّا] وقتى مؤمنان احزاب را ديدند، گفتند: اين همان چيزى است كه خدا و فرستادهاش به ما وعده دادند و خدا و رسولش راست گفتند، و جز بر ايمان و تسليمشان نيفزود.
پیروی از شیطان و سزای جهنم
وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إَلاَّ إِبْلِيسَ قَالَ أَأَسْجُدُ لِمَنْ خَلَقْتَ طِينًا ﴿إسراء61﴾
و هنگامي كه به فرشتگان گفتيم: براي آدم سجده كنيد. پس همه سجده كردند، جز ابليس كه گفت: آيا كسي را كه از گل آفريدهاي سجده كنم؟
قَالَ أَرَأَيْتَكَ هَذَا الَّذِي كَرَّمْتَ عَلَيَّ لَئِنْ أَخَّرْتَنِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ لأَحْتَنِكَنَّ ذُرِّيَّتَهُ إَلاَّ قَلِيلاً ﴿إسراء62﴾
گفت: به من بگو، آيا اين همان است كه بر من برتري دادي؟ اگر تا روز قيامت مهلتم دهي، قطعا نسل او را افسار ميزنم جز اندكي را.
قَالَ اذْهَبْ فَمَن تَبِعَكَ مِنْهُمْ فَإِنَّ جَهَنَّمَ جَزَآؤُكُمْ جَزَاء مَّوْفُورًا ﴿إسراء63﴾
گفت: برو، هر كس از آنان تو را پيروي كند، مسلما جهنم سزايتان خواهد بود كه سزايي تمام است.
وَاسْتَفْزِزْ مَنِ اسْتَطَعْتَ مِنْهُمْ بِصَوْتِكَ وَأَجْلِبْ عَلَيْهِم بِخَيْلِكَ وَرَجِلِكَ وَشَارِكْهُمْ فِي الأَمْوَالِ وَالأَوْلادِ وَعِدْهُمْ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلاَّ غُرُورًا ﴿إسراء64﴾
و از ايشان هر كه را توانستي به آواي خود تحريك كن و با سواران و پيادگانت بر آنها بتاز، و با آنها در اموال و اولاد شريك شو، و به ايشان وعده بده، ولي شيطان جز از روي فريب به آنها وعده نميدهد.
إِنَّ عِبَادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطَانٌ وَكَفَى بِرَبِّكَ وَكِيلاً ﴿إسراء65﴾
به يقين، تو را بر بندگان [صالح] من تسلطي نيست، و كفالت پروردگارت بس است.
طغیانگران تسلیم ظالمان و شیاطینند
وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَذَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿صافات20﴾
و مىگويند: واى بر ما! اين روز جزاست.
هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿صافات21﴾
اين همان روز داورى است كه تكذيبش مىكرديد.
احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿صافات22﴾
[اى فرشتگان!] گرد آوريد ظالمان و همگنانشان و آنچه را كه میپرستيدند،
مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيمِ ﴿صافات23﴾
[آرى آنچه را] جز خدا [مىپرستيدند گرد آوريد] و به راه جهنم هدايتشان كنيد.
وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ ﴿صافات24﴾
و آنها را نگه داريد كه بازخواست خواهند شد.
مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿صافات25﴾
شما را چه شده است كه يكديگر را يارى نمىكنيد؟
بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿صافات26﴾
بلكه امروز آنها تسليم شدگانند.
وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ ﴿صافات27﴾
و روى به يكديگر كنند و از هم بپرسند.
قَالُوا إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ ﴿صافات28﴾
گويند: [پس چه شد؟] شما كه از در نيكخواهى سراغ ما مىآمديد!
قَالُوا بَل لَّمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿صافات29﴾
[مستكبران] مىگويند: [نه،] بلكه شما [خودتان] مؤمن نبوديد.
وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ ﴿صافات30﴾
و ما را بر شما هيچ تسلطى نبود، بلكه شما خود مردمى طغيانگر بوديد.
مسلمانان و نور ایمان
أَفَمَن شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلَامِ فَهُوَ عَلَى نُورٍ مِّن رَّبِّهِ فَوَيْلٌ لِّلْقَاسِيَةِ قُلُوبُهُم مِّن ذِكْرِ اللَّهِ أُوْلَئِكَ فِي ضَلَالٍ مُبِينٍ ﴿زمر22﴾
پس آيا كسى كه خدا سينهاش را براى اسلام گشاده و او بر نورى از جانب پروردگار خويش است [مانند سختدلان است]؟ پس واى بر سنگدلانى كه ياد خدا نمىكنند. اينان در گمراهی آشکارند.
به اسلام خویش منت نگذارید
يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُل لَّا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلَامَكُم بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَدَاكُمْ لِلْإِيمَانِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
﴿حجرات17﴾
(بادیهنشینان) بر تو منّت مىنهند كه اسلام آوردهاند. بگو: به اسلام خويش بر من منت منهيد، بلكه اين خداست كه بر شما منّت مىنهد كه شما را به ايمان هدايت كرده است، اگر راست می گویید.
مسلمانان نجات داده خواهند شد
قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ ﴿ذاريات31﴾
[ابراهيم] گفت: اى فرستادگان [خدا]! مأموريت شما چيست؟
قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَى قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ ﴿ذاريات32﴾
گفتند: ما به سوى مردمى پليدكار فرستاده شدهايم.
لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ ﴿ذاريات33﴾
تا سنگهايى از گل بر سرشان فرو فرستيم.
مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ ﴿ذاريات34﴾
[كه] نزد پروردگارت براى تجاوزكاران، نشاندار شدهاند.
فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ ﴿ذاريات35﴾
پس هر كه از مؤمنان در آن [شهرها] بود بيرون برديم.
فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِينَ ﴿ذاريات36﴾
اما از مسلمانان جز يك خانه در آن جا نيافتيم.
وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ ﴿ذاريات37﴾
و در آن جا براى آنها كه از عذاب دردناك مىترسند نشانى بر جاى نهادیم.
مریم (ع) از فرمانبرداران بود
وَمَرْيَمَ ابْنَتَ عِمْرَانَ الَّتِي أَحْصَنَتْ فَرْجَهَا فَنَفَخْنَا فِيهِ مِن رُّوحِنَا وَصَدَّقَتْ بِكَلِمَاتِ رَبِّهَا وَكُتُبِهِ وَكَانَتْ مِنَ الْقَانِتِينَ ﴿تحريم12﴾
و مريم دختر عمران را [مثل آورده] كه دامان خود را پاك نگاه داشت پس ما از روح خود در آن دميديم و او سخنان پروردگار خود و كتابهاى او را تصديق نمود و از فرمانبرداران بود.
از بین گروه جنیان نیز برخی تسلیم و برخی منحرفاند
وَأَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَمِنَّا الْقَاسِطُونَ فَمَنْ أَسْلَمَ فَأُوْلَئِكَ تَحَرَّوْا رَشَدًا ﴿جن14﴾
و از ميان ما برخى تسليم [امر خدا] و برخى منحرفند پس هر كه تسليم خدا گردد، آنهايند كه راه رشد را در پيش گرفتهاند.
عنایت خداوند نسبت به اطاعت کنندگان
لَقَد تَّابَ الله عَلَى النَّبِيِّ وَالْمُهَاجِرِينَ وَالأَنصَارِ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُ فِي سَاعَةِ الْعُسْرَةِ مِن بَعْدِ مَا كَادَ يَزِيغُ قُلُوبُ فَرِيقٍ مِّنْهُمْ ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ إِنَّهُ بِهِمْ رَؤُوفٌ رَّحِيمٌ ﴿توبة117﴾
همانا خدا بر پيامبر و مهاجران و انصار كه در آن ساعت دشوار از او پيروي كردند عنايت كرد، بعد از آن كه چيزي نمانده بود كه گروهي از آنها دلشان بلغزد [و ترك جهاد كنند]، سپس بر آنها عنايت كرد و توبهشان را پذيرفت، چرا كه او نسبت به مؤمنان رئوف و مهربان است.
در قیامت نیز همه چیز تسلیم امر الهیاند
إِذَا السَّمَاء انشَقَّتْ ﴿انشقاق1﴾
آنگاه كه آسمان بشكافد،
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿انشقاق2﴾
و فرمان پروردگار خويش برد و حق همين است،
وَإِذَا الْأَرْضُ مُدَّتْ ﴿انشقاق3﴾
و آنگاه كه زمين كشيده شود،
وَأَلْقَتْ مَا فِيهَا وَتَخَلَّتْ ﴿انشقاق4﴾
و آنچه را درون خود دارد بيرون افكند و تهى شود،
وَأَذِنَتْ لِرَبِّهَا وَحُقَّتْ ﴿انشقاق5﴾
و فرمان پروردگار خويش برد و حق همين باشد.
سخن مومنان وقتی خوانده میشوند
إِنَّمَا كَانَ قَوْلَ الْمُؤْمِنِينَ إِذَا دُعُوا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ لِيَحْكُمَ بَيْنَهُمْ أَن يَقُولُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿نور51﴾
[امّا] سخن مؤمنان، وقتي به سوي خدا و پيامبرش خوانده شوند تا ميانشان داوري كند، تنها اين است كه ميگويند: شنيديم و فرمان برديم، و اينان همان رستگارانند.
گشایش سینه مردم برای پذیرش اسلام
فَمَن يُرِدِ اللّهُ أَن يَهْدِيَهُ يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلإِسْلاَمِ وَمَن يُرِدْ أَن يُضِلَّهُ يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقًا حَرَجًا كَأَنَّمَا يَصَّعَّدُ فِي السَّمَاء كَذَلِكَ يَجْعَلُ اللّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿أنعام125﴾
پس هر كه را خدا بخواهد هدايت كند، سينهاش را براي اسلام بگشايد و هر كه را بخواهد در گمراهي [وا] گذارد، سينهاش را تنگ و تنگتر گرداند چنان كه گويي در آسمان بالا ميرود. خدا اين چنين بر كساني كه ايمان نميآورند پليدي مينهد.
وَهَذَا صِرَاطُ رَبِّكَ مُسْتَقِيمًا قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ ﴿أنعام126﴾
و راه راست پروردگار تو همين است. ما آيات [خود] را براي مردمي كه پند ميگيرند، به روشني بيان داشتهايم.
لَهُمْ دَارُ السَّلاَمِ عِندَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿أنعام127﴾
براي آنها نزد پروردگارشان سراي سلامت است، و او دوستدار و ياور آنهاست به خاطر اعمالي كه انجام ميدادند.
كاوشگران نور
دریافت فایل صوتی
بازگشت
Share
|
