نواهی خداوند به انسان ها

اگر از گناهان بزرگي كه از آن نهي شده‏ايد دوري كنيد، بدي‏هاي [كوچك‏] شما را مي‏پوشانيم و شما را به جايگاهي ارجمند وارد مي‏كنيم. (نساء31)

نواهی عقیدتی:

   برای خدا شریک قرار ندهید

كُلُّ ذَلِكَ كَانَ سَيٍّئُهُ عِنْدَ رَبِّكَ مَكْرُوهًا.ذَلِكَ مِمَّا أَوْحَى إِلَيْكَ رَبُّكَ مِنَ الْحِكْمَةِ وَلاَ تَجْعَلْ مَعَ اللّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتُلْقَى فِي جَهَنَّمَ مَلُومًا مَّدْحُورًا ﴿إسراء38 و39﴾

... پس با خدا معبود ديگري قرار مده كه ملامت زده و مطرود در جهنم افكنده مي‏شوي. (اسراء38و 39 )

وَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ كُلُّ شَيْءٍ هَالِكٌ إِلَّا وَجْهَهُ لَهُ الْحُكْمُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ ﴿قصص88﴾

و با خداوند معبود ديگرى مخوان. خدايى جز او نيست. جز ذات او همه چيز فانى است. فرمان از آن اوست و به سوى او بازگردانده مى‏شويد. (قصص88 )

لاَّ تَجْعَل مَعَ اللّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَقْعُدَ مَذْمُومًا مَّخْذُولاً ﴿إسراء22﴾

با خدا معبود ديگري قرار مده كه نكوهيده و وانهاده فرو نشيني. (اسراء22 )

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا ﴿إسراء23﴾

و پروردگار تو مقرر داشته كه جز او را نپرستيد و با پدر و مادر احسان كنيد. اگر يكي از آن دو يا هر دو در كنار تو به پيري رسند، به آنها اف مگو! و آنها را به خشونت مران و با آنها كريمانه سخن بگوي. (اسراء23 )

وَلاَ تَدْعُ مِن دُونِ اللّهِ مَا لاَ يَنفَعُكَ وَلاَ يَضُرُّكَ فَإِن فَعَلْتَ فَإِنَّكَ إِذًا مِّنَ الظَّالِمِينَ ﴿يونس106﴾

و جز خدا چيزي را كه سود و زياني به تو نمي‏رساند مخوان، كه اگر چنين كني، در آن صورت قطعا از ستمكاراني. (يونس 106)

وَلاَ تَرْكَنُواْ إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِنْ أَوْلِيَاء ثُمَّ لاَ تُنصَرُونَ ﴿هود113﴾

و به كساني كه ستم كرده‏اند تمايل نشان ندهيد كه آتش [دوزخ‏] شما را مي‏گيرد در حالي كه غير از خدا شما را مولا و سرپرستي نيست و آن‏گاه ياري نخواهيد شد. (هود113)

وَإِذْ بَوَّأْنَا لِإِبْرَاهِيمَ مَكَانَ الْبَيْتِ أَن لَّا تُشْرِكْ بِي شَيْئًا وَطَهِّرْ بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْقَائِمِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ ﴿حج26﴾

و چون براي ابراهيم جايگاه كعبه را آماده كرديم [گفتيم: در اين كانون توحيد] چيزي را شريك من نكن، و خانه‏ام را براي طواف كنندگان و قيام كنندگان [به عبادت‏] و ركوع كنندگان و سجده كنندگان پاك دار. (حج26)

فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ ﴿شعراء 213﴾

پس با خدا معبودى ديگر مخوان كه از عذاب شدگان مى‏گردى. (شعراء213 )

قُلْ إِنِّي نُهِيتُ أَنْ أَعْبُدَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَمَّا جَاءنِيَ الْبَيِّنَاتُ مِن رَّبِّي وَأُمِرْتُ أَنْ أُسْلِمَ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿غافر66﴾

بگو: من نهى شده‏ام از اين كه آنها را كه شما سواى خدا مى‏خوانيد پرستش كنم، حال كه از جانب پروردگارم دلايل روشن براى من آمده است، و فرمان يافته‏ام كه تسليم پروردگار جهانيان باشم. (غافر66)

قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُواْ بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿أعراف33﴾

بگو: پروردگار من تنها كارهاي زشت را، چه آشكار و چه پنهان، حرام كرده و گناه و زياده‏خواهي به ناحق را، و [نيز] اين كه چيزهايي را كه دليلي در باره‏ي آن نازل نشده، شريك خدا سازيد و يا چيزي را كه نمی‏دانيد به خدا نسبت دهيد. (اعراف 33)

وَاعْبُدُواْ اللّهَ وَلاَ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَى وَالْيَتَامَى وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَى وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالاً فَخُورًا ﴿نساء36﴾

و خدا را بندگي كنيد و چيزي را با او شريك نگردانيد و به پدر و مادر احسان كنيد، و به خويشان، يتيمان، درماندگان، همسايه نزديك، همسايه دور، دوست همنشين [همكار و غيره‏]، در راه مانده و بردگان خود نيكي كنيد. (نساء 36)

قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلاَدَكُم مِّنْ إمْلاَقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿أنعام151﴾

بگو: بياييد تا آنچه را كه پروردگارتان بر شما حرام كرده برايتان بخوانم: كه چيزي را با او شريك نكنيد، و با پدر و مادر نيكي كنيد ... (انعام 151)

وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿عنكبوت8﴾

و به انسان سفارش كرديم كه به پدر و مادر خود نيكى كند. و اگر آنها كوشيدند تا تو چيزى را شريك من كنى كه بدان علم ندارى، از ايشان اطاعت مكن. بازگشت شما به سوى من است و شما را به كارهايى كه مى‏كرديد آگاه مى‏كنم. (عنکبوت8)

وَإِذْ قَالَ لُقْمَانُ لِابْنِهِ وَهُوَ يَعِظُهُ يَا بُنَيَّ لَا تُشْرِكْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْكَ لَظُلْمٌ عَظِيمٌ ﴿لقمان13﴾

و هنگامى كه لقمان به پسر خود در حالى كه او را پند مى‏داد، گفت: اى پسرك من! به خدا شرك مورز كه به راستى شرك، ظلم بزرگى است. (لقمان13)

وَإِن جَاهَدَاكَ عَلى أَن تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿لقمان15﴾

و اگر آن دو (پدر و مادر) سعى كنند كه تو چيزى را كه بدان علم ندارى شريك من انگارى، فرمان ايشان مبر، و در دنيا با آنها به نيكى معاشرت كن و راه كسى را پيروى كن كه به من روى مى‏آورد و [سر انجام‏]، بازگشت شما به سوى من است، پس شما را بدانچه مى‏كرديد آگاه مى‏سازم. (لقمان15)

    جز خدا وکیل و سرپرست نگيريد

وَآتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَجَعَلْنَاهُ هُدًى لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ أَلاَّ تَتَّخِذُواْ مِن دُونِي وَكِيلاً ﴿إسراء2﴾

و به موسي كتاب داديم و آن را براي بني اسرائيل وسيله هدايت ساختيم كه زنهار غير من و كيل و سرپرست نگيريد. (اسراء2 )

اتَّبِعُواْ مَا أُنزِلَ إِلَيْكُم مِّن رَّبِّكُمْ وَلاَ تَتَّبِعُواْ مِن دُونِهِ أَوْلِيَاء قَلِيلاً مَّا تَذَكَّرُونَ ﴿أعراف3﴾

از آنچه از جانب پروردگارتان به سوي شما نازل شده پيروي كنيد و از غير او به عنوان سرپرستان پيروي نكنيد. چه اندك پند مي‏گيريد. (اعراف 3)

    از گام‌های شیطان پیروی نکنید

يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُواْ مِمَّا فِي الأَرْضِ حَلاَلاً طَيِّباً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿بقرة168﴾

اي مردم! از آنچه در زمين حلال و پاكيزه است بخوريد و از گام‏هاي شيطان پيروي نكنيد كه او دشمن آشكار شماست. (بقره168)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ ادْخُلُواْ فِي السِّلْمِ كَآفَّةً وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿بقرة208﴾

اي كساني كه ايمان داريد! همگي به طاعت خدا درآييد و گام‏هاي شيطان را دنبال نكنيد كه او براي شما دشمني آشكار است. (بقره208)

وَمِنَ الأَنْعَامِ حَمُولَةً وَفَرْشًا كُلُواْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللّهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿أنعام142﴾

و از چهارپايان براي شما باربر و حيوانات كوچك [تر بهره ده‏] بيافريد. از آنچه خدا روزيتان كرده است بخوريد، و از گام‏هاي شيطان پيروي نكنيد كه او دشمن آشكار شماست. (انعام 142)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ وَمَن يَتَّبِعْ خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ فَإِنَّهُ يَأْمُرُ بِالْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ مَا زَكَا مِنكُم مِّنْ أَحَدٍ أَبَدًا وَلَكِنَّ اللَّهَ يُزَكِّي مَن يَشَاء وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ ﴿نور21﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! از گام‏هاي شيطان پيروي نكنيد، و هر كس پيروي گام‏هاي شيطان كند، [بداند كه‏] او قطعا به فحشا و منكر امر مي‏كند. و اگر فضل خدا و رحمتش بر شما نبود، هرگز كسي از شما پاك نمي‏شد، ولي خداست كه هر كس را بخواهد پاك مي‏گرداند، و خدا شنوا و داناست. (نور21 )

يَا بَنِي آدَمَ لاَ يَفْتِنَنَّكُمُ الشَّيْطَانُ كَمَا أَخْرَجَ أَبَوَيْكُم مِّنَ الْجَنَّةِ يَنزِعُ عَنْهُمَا لِبَاسَهُمَا لِيُرِيَهُمَا سَوْءَاتِهِمَا إِنَّهُ يَرَاكُمْ هُوَ وَقَبِيلُهُ مِنْ حَيْثُ لاَ تَرَوْنَهُمْ إِنَّا جَعَلْنَا الشَّيَاطِينَ أَوْلِيَاء لِلَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ ﴿أعراف27﴾

اي فرزندان آدم! مبادا شيطان شما را به فتنه اندازد، چنان كه پدر و مادر شما را از بهشت بيرون راند كه جامه‏ي [بندگي‏] آنها را از تنشان بر مي‏كند تا زشتي‏شان را بر آنها نمايان كند. بي‏شك او و گروهش از آن جا كه آنها را نمي‏بينيد شما را مي‏بينند. ما شياطين را سرپرستان كساني قرار داديم كه ايمان نمي‏آورند. (اعراف 27)

   آیات خدا را به بهای ناچیز نفروشید

وَآمِنُواْ بِمَا أَنزَلْتُ مُصَدِّقاً لِّمَا مَعَكُمْ وَلاَ تَكُونُواْ أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي ثَمَناً قَلِيلاً وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ

﴿بقرة41﴾

و به آنچه نازل كردم [قرآن‏] بگرويد كه آنچه را با شماست تصديق مي‏كند، و نخستين منكر آن نباشيد و آيات مرا به بهاي ناچيز مفروشيد و تنها از من بترسيد. (بقره41)

إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلاً أُولَئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلاَّ النَّارَ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿بقرة174﴾

كساني كه آيات كتاب آسماني را كتمان مي‏كنند و آن را به بهاي ناچيزي مي‏فروشند، جز آتش به شكم‏هاي خود فرو نمي‏برند و خداوند روز قيامت با آنها سخن نگويد و پاكشان نسازد و ايشان را عذابي دردناك است. (بقره174)

إِنَّ الَّذِينَ يَشْتَرُونَ بِعَهْدِ اللّهِ وَأَيْمَانِهِمْ ثَمَنًا قَلِيلاً أُوْلَئِكَ لاَ خَلاَقَ لَهُمْ فِي الآخِرَةِ وَلاَ يُكَلِّمُهُمُ اللّهُ وَلاَ يَنظُرُ إِلَيْهِمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلاَ يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ ﴿آل‌عمران77﴾

بي‏ترديد، كساني كه پيمان خدا و سوگندهاي خود را به بهاي ناچيز مي‏فروشند آنان را در آخرت بهره‏اي نيست و خدا در روز قيامت با آنها سخن نگويد و به سويشان ننگرد و پاكشان نگرداند و آنها را عذابي دردناك است. (آل عمران77)

إِنَّا أَنزَلْنَا التَّوْرَاةَ فِيهَا هُدًى وَنُورٌ يَحْكُمُ بِهَا النَّبِيُّونَ الَّذِينَ أَسْلَمُواْ لِلَّذِينَ هَادُواْ وَالرَّبَّانِيُّونَ وَالأَحْبَارُ بِمَا اسْتُحْفِظُواْ مِن كِتَابِ اللّهِ وَكَانُواْ عَلَيْهِ شُهَدَاء فَلاَ تَخْشَوُاْ النَّاسَ وَاخْشَوْنِ وَلاَ تَشْتَرُواْ بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلاً وَمَن لَّمْ يَحْكُم بِمَا أَنزَلَ اللّهُ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ ﴿مائدة44﴾

ما تورات را نازل كرديم كه در آن نور و هدايت است. پيامبران كه مطيع فرمان خدا بودند با آن براي يهود حكم مي‏كردند، و [همچنين‏] علما و دانشمندان با همين كتاب كه به آنها سپرده شده بود و بر آن گواه بودند، داوري مي‏نمودند. پس، از مردم نترسيد و از من بترسيد و آيات مرا به بهاي ناچيز نفروشيد. و هر كه به موجب آيات الهي حكم نكند، آنها واقعا كافرند.

(مائده 44)

   آیات خدا را تکذیب نکنید

وَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِ اللّهِ فَتَكُونَ مِنَ الْخَاسِرِينَ ﴿يونس95﴾

و از كساني كه آيات خدا را تكذيب كردند مباش كه از زيانكاران مي‏شوي. (يونس 95)

  جز به راه راست، به راه‌های دیگر نروید

وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

﴿أنعام153﴾

و همانا راه راست من همين است، پس از آن پيروي كنيد و به راه‏هاي [متفرقه‏] نرويد كه موجب تفرقه و جدايي از راه او شود. اين است آنچه خدا شما را به آن سفارش كرد، باشد كه شما پرهيزكار شويد. (انعام 153)

   از كافران و منافقان اطاعت نكنيد

وَلَا تُطِعِ الْكَافِرِينَ وَالْمُنَافِقِينَ وَدَعْ أَذَاهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ وَكِيلًا ﴿أحزاب48﴾

و كافران و منافقان را اطاعت نكن و آزارشان را ناديده بگير، و بر خدا توكّل كن، كه حمايت خدا كفايت مى‏كند. (احزاب48)

  از چیزی که بدان علم ندارید پیروی نکنید

وَلاَ تَقْفُ مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ إِنَّ السَّمْعَ وَالْبَصَرَ وَالْفُؤَادَ كُلُّ أُولئِكَ كَانَ عَنْهُ مَسْؤُولاً ﴿إسراء36﴾

و چيزي را كه بدان علم نداري پيروي مكن، همانا گوش و چشم و قلب، همه آنها بازخواست خواهند شد. (اسراء36)

   با هر کسی ازدواج نکنید

وَلاَ تَنكِحُواْ الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلاَ تُنكِحُواْ الْمُشِرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُواْ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُوْلَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللّهُ يَدْعُوَ إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿بقرة221﴾

و با زنان مشرك ازدواج نكنيد تا وقتي كه ايمان بياورند و البته كنيز با ايمان از زن مشرك بهتر است هر چند [زيبايي‏] او شما را مفتون سازد، و به مردان مشرك تا ايمان نياورده‏اند زن مدهيد كه تحقيقا برده‏ي با ايمان از مرد مشرك بهتر است هر چند توجه شما را جلب كند. آنها [شما را] به آتش مي‏خوانند و خدا به امر خود به بهشت و مغفرت مي‏خواند، و آيات خود را براي مردم بيان مي‏كند باشد كه پند گيرند. (بقره221)

   با هر کسی دوستی نکنید

وَلاَ تَرْكَنُواْ إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِنْ أَوْلِيَاء ثُمَّ لاَ تُنصَرُونَ ﴿هود113﴾

و به كساني كه ستم كرده‏اند تمايل نشان ندهيد كه آتش [دوزخ‏] شما را مي‏گيرد در حالي كه غير از خدا شما را مولا و سرپرستي نيست و آن‏گاه ياري نخواهيد شد. (هود113)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ آبَاءكُمْ وَإِخْوَانَكُمْ أَوْلِيَاء إَنِ اسْتَحَبُّواْ الْكُفْرَ عَلَى الإِيمَانِ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿توبة23﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! اگر پدران و برادرانتان كفر را بر ايمان ترجيح دادند [آنها را] به دوستي نگيريد، و هر كس از شما آنها را دوست بگيرد، پس آنان به راستي ستمكارند.

(توبه 23)

لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آبَاءهُمْ أَوْ أَبْنَاءهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُوْلَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُم بِرُوحٍ مِّنْهُ وَيُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَرَضُوا عَنْهُ أُوْلَئِكَ حِزْبُ اللَّهِ أَلَا إِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْمُفْلِحُونَ ﴿مجادلة22﴾

هيچ قومى را نيابى كه به خدا و روز واپسين ايمان آورده باشند در حالى كه با كسانى كه با خدا و رسولش مخالفت كرده‏اند دوستى كنند، هر چند پدرانشان يا پسرانشان يا برادرانشان يا عشيره‏ى آنها باشند. ... (مجادله22)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا عَدُوِّي وَعَدُوَّكُمْ أَوْلِيَاء تُلْقُونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَقَدْ كَفَرُوا بِمَا جَاءكُم مِّنَ الْحَقِّ يُخْرِجُونَ الرَّسُولَ وَإِيَّاكُمْ أَن تُؤْمِنُوا بِاللَّهِ رَبِّكُمْ إِن كُنتُمْ خَرَجْتُمْ جِهَادًا فِي سَبِيلِي وَابْتِغَاء مَرْضَاتِي تُسِرُّونَ إِلَيْهِم بِالْمَوَدَّةِ وَأَنَا أَعْلَمُ بِمَا أَخْفَيْتُمْ وَمَا أَعْلَنتُمْ وَمَن يَفْعَلْهُ مِنكُمْ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاء السَّبِيلِ ﴿ممتحنة1﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! دشمن من و دشمن خودتان را دوست نگيريد- كه نسبت به آنها اظهار محبت كنيد در حالى كه قطعا به آن حقيقت كه براى شما آمده [يعنى قرآن‏] كافر شدند و به اين علت كه به خدا، پروردگارتان ايمان آورده‏ايد، پيامبر و شما را [از ديارتان‏] بيرون مى‏كنند- اگر براى جهاد در راه من و طلب رضاى من بيرون آمده‏ايد. پنهانى با آنها رابطه دوستى برقرار مى‏كنيد در حالى كه من به آنچه پنهان داشتيد و آنچه آشكار نموديد داناترم. و هر كس از شما چنين كند، قطعا راه درست را گم كرده است. (ممتحنه1)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَوَلَّوْا قَوْمًا غَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ قَدْ يَئِسُوا مِنَ الْآخِرَةِ كَمَا يَئِسَ الْكُفَّارُ مِنْ أَصْحَابِ الْقُبُورِ ﴿ممتحنة13﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! مردمى را كه خدا بر آنها خشم گرفته به دوستى مگيريد. همانا از آخرت نوميدند [چون منكر آنند]، همان گونه كه كافران از [باز آمدن‏] اهل قبور نوميدند. (ممتحنه13)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُواْ لِلّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا ﴿نساء144﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! كافران را به جاي مؤمنان دوست مگيريد. آيا مي‏خواهيد در پيشگاه خدا بر ضدّ خود حجت روشني فراهم آوريد؟(نساء144)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الْيَهُودَ وَالنَّصَارَى أَوْلِيَاء بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاء بَعْضٍ وَمَن يَتَوَلَّهُم مِّنكُمْ فَإِنَّهُ مِنْهُمْ إِنَّ اللّهَ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ ﴿مائدة51﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! يهود و نصارا را [تكيه گاه و] دوستان خود نگيريد آنها دوستان و هوادار يكديگرند و هر كه از شما آنها را به دوستي گيرد از آنهاست. همانا خداوند ظالمان را هدايت نمي‏كند. (مائده 51)

لاَّ يَتَّخِذِ الْمُؤْمِنُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاء مِن دُوْنِ الْمُؤْمِنِينَ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَلَيْسَ مِنَ اللّهِ فِي شَيْءٍ إِلاَّ أَن تَتَّقُواْ مِنْهُمْ تُقَاةً وَيُحَذِّرُكُمُ اللّهُ نَفْسَهُ وَإِلَى اللّهِ الْمَصِيرُ ﴿آل‌عمران28﴾

مؤمنان نبايد كافران را به جاي مؤمنان دوست بگيرند، و هر كه چنين كند او را با خدا كاري نباشد [و از او بريده است‏] مگر اين كه از آنان به نوعي تقيّه كنيد. و خدا شما را از خود بر حذر مي‏دارد و [بدانيد كه‏] بازگشت [نهايي‏] به سوي خداوند است. (آل عمران28)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ بِطَانَةً مِّن دُونِكُمْ لاَ يَأْلُونَكُمْ خَبَالاً وَدُّواْ مَا عَنِتُّمْ قَدْ بَدَتِ الْبَغْضَاء مِنْ أَفْوَاهِهِمْ وَمَا تُخْفِي صُدُورُهُمْ أَكْبَرُ قَدْ بَيَّنَّا لَكُمُ الآيَاتِ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ ﴿آل‌عمران118﴾

اي مؤمنان! بيگانگان را همراز خود مگيريد، چه آنها از هيچ گونه آسيب‏رساني در حق شما كوتاهي نمي‏كنند. دوست دارند شما در رنج باشيد. همانا دشمني از گفتارشان پيداست، و كينه‏اي كه دلشان نهان مي‏دارد بزرگ‏تر است. به راستي ما آيات را براي شما بيان كرديم اگر انديشه كنيد. (آل عمران118)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَتَّخِذُواْ الَّذِينَ اتَّخَذُواْ دِينَكُمْ هُزُوًا وَلَعِبًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَالْكُفَّارَ أَوْلِيَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿مائدة57﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! كساني را كه دين شما را به بازيچه گرفته‏اند- چه از كساني كه پيش از شما كتاب داده شده‏اند و چه از كافران- دوستان خود مگيريد، و از خدا بترسيد اگر واقعا مؤمنيد. (مائده 57)

   از همسران و فرزندانی که (به خاطر ايمانتان‏) دشمن شمايند، برحذر باشيد

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ مِنْ أَزْوَاجِكُمْ وَأَوْلَادِكُمْ عَدُوًّا لَّكُمْ فَاحْذَرُوهُمْ وَإِن تَعْفُوا وَتَصْفَحُوا وَتَغْفِرُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿تغابن14﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! بى‏ترديد برخى از همسران شما و فرزندانتان [به خاطر ايمانتان‏] دشمن شمايند، از آنها برحذر باشيد. و اگر [از خلاف آنها] در گذريد و چشم بپوشيد و ببخشاييد، بى‏گمان خدا آمرزنده‏ى مهربان است. (تغابن14)

   با خدا در نیفتید

ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَمَن يُشَاقِّ اللَّهَ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿حشر4﴾

اين [جلاى وطن‏] براى آن بود كه آنها با خدا و رسولش در افتادند، و هر كس با خدا درافتد، [بداند كه‏] خدا سخت كيفر است. (حشر4)

   از کافران، گمراهان و برخی از فرقه­ها پیروی نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوَاْ إِن تُطِيعُواْ فَرِيقًا مِّنَ الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ يَرُدُّوكُم بَعْدَ إِيمَانِكُمْ كَافِرِينَ ﴿آل‌عمران100﴾

اي مؤمنان! اگر فرقه‏اي از اهل كتاب را فرمان بريد، شما را بعد از ايمانتان به كفر باز مي‏گردانند.  (آل عمران100)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوَاْ إِن تُطِيعُواْ الَّذِينَ كَفَرُواْ يَرُدُّوكُمْ عَلَى أَعْقَابِكُمْ فَتَنقَلِبُواْ خَاسِرِينَ ﴿آل‌عمران149﴾

اي مؤمنان! اگر از كافران پيروي كنيد، شما را به عقب باز مي‏گردانند و آن‏گاه خسارت زده باز مي‏گرديد. (آل عمران149)

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لاَ تَغْلُواْ فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلاَ تَتَّبِعُواْ أَهْوَاء قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَأَضَلُّواْ كَثِيرًا وَضَلُّواْ عَن سَوَاء السَّبِيلِ ﴿مائدة77﴾

بگو: اي اهل كتاب! در دين خود به ناحق غلو و زياده‏روي نكنيد، و از هوا و هوس قومي كه پيش از اين، هم خود گمراه شدند و هم بسياري را گمراه كردند و از راه راست به دور افتادند، پيروي نكنيد. (مائده 77)

    از تکذیب کنندگان اطاعت نکن

إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ فَلَا تُطِعِ الْمُكَذِّبِينَ ﴿قلم7 و 8﴾

بى‏گمان، پروردگار تو كسى را كه از راه او منحرف شده، بهتر مى‏شناسد، و او به راه‏يافتگان داناتر است. پس از تكذيب كنندگان اطاعت مكن. (قلم 7و 8)

     خیانت نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿أنفال27﴾

اي مؤمنان! به خدا و پيامبر خيانت نورزيد و دانسته به امانات خود خيانت نكنيد. (انفال 27)

وَمَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَغُلَّ وَمَن يَغْلُلْ يَأْتِ بِمَا غَلَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ثُمَّ تُوَفَّى كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لاَ يُظْلَمُونَ ﴿آل‌عمران161﴾

هيچ پيامبري را نسزد كه خيانت ورزد، و هر كه خيانت كند روز قيامت آنچه خيانت كرده با خود بياورد، آن‏گاه به هر كسي پاداش هر چه كرده به تمامي داده شود و بر آنان ستم نرود. (آل عمران161)

    حق را به باطل نیامیزید

وَلاَ تَلْبِسُواْ الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُواْ الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿بقرة42﴾

و حق را به باطل نياميزيد و حقيقت را پنهان نكنيد در حالي كه مي‏دانيد. (بقره42) 

    به ستمگران تمایل نشان ندهید

وَلاَ تَرْكَنُواْ إِلَى الَّذِينَ ظَلَمُواْ فَتَمَسَّكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللّهِ مِنْ أَوْلِيَاء ثُمَّ لاَ تُنصَرُونَ ﴿هود113﴾

و به كساني كه ستم كرده‏اند تمايل نشان ندهيد كه آتش [دوزخ‏] شما را مي‏گيرد در حالي كه غير از خدا شما را مولا و سرپرستي نيست و آن‏گاه ياري نخواهيد شد. (هود113)

وَإِذَا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آيَاتِنَا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُواْ فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ وَإِمَّا يُنسِيَنَّكَ الشَّيْطَانُ فَلاَ تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرَى مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ﴿أنعام68﴾

و چون كساني را ببيني كه در آيات ما [به سوء نيت‏] پرگويي مي‏كنند، از آنان روي برتاب تا به سخني غير از آن پردازند، و اگر شيطان [آن را] از ياد تو برد، بعد از آن كه متذكر شدي با قوم ستمكار منشين. (انعام 68)

    از کسی که به قیامت ایمان ندارد پیروی نکنید

إِنَّ السَّاعَةَ ءاَتِيَةٌ أَكَادُ أُخْفِيهَا لِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا تَسْعَى.فَلاَ يَصُدَّنَّكَ عَنْهَا مَنْ لاَ يُؤْمِنُ بِهَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ فَتَرْدَى ﴿طه15و 16﴾

قيامت حتما آمدني است. مي‏خواهم وقت آن را پنهان دارم تا هر كسي به موجب آنچه مي‏كوشد جزا داده شود.پس هرگز نبايد كسي كه به آن ايمان ندارد و از هواي خويش پيروي كرده، تو را از [ايمان به‏] آن باز دارد كه هلاك شوي. (طه15و 16 )

   نگویید اگر شهدا نزد ما می­ماندند کشته نمی­شدند

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ كَفَرُواْ وَقَالُواْ لإِخْوَانِهِمْ إِذَا ضَرَبُواْ فِي الأَرْضِ أَوْ كَانُواْ غُزًّى لَّوْ كَانُواْ عِندَنَا مَا مَاتُواْ وَمَا قُتِلُواْ لِيَجْعَلَ اللّهُ ذَلِكَ حَسْرَةً فِي قُلُوبِهِمْ وَاللّهُ يُحْيِي وَيُمِيتُ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ ﴿آل‌عمران156﴾

اي مؤمنان! مانند كساني نباشيد كه كافر شدند و در مورد برادرانشان كه به سفر يا جنگ رفتند [و مردند يا شهيد شدند] گفتند: اگر نزد ما بودند نمي‏مردند و كشته نمي‏شدند، تا خدا اين [پندار] را مايه حسرت در دلشان قرار دهد، و [بدانيد اين‏] خداست كه زنده مي‏كند و مي‏ميراند، و خدا به آنچه مي‏كنيد بيناست. (آل عمران156)

   دشمنی به نقض عدالت وادارتان نکند

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ كُونُواْ قَوَّامِينَ لِلّهِ شُهَدَاء بِالْقِسْطِ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ عَلَى أَلاَّ تَعْدِلُواْ اعْدِلُواْ هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوَى وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ خَبِيرٌ بِمَا تَعْمَلُونَ ﴿مائدة8﴾

و البته نبايد دشمني عده‏اي شما را بر آن دارد كه عدالت نكنيد. دادگري كنيد كه آن به تقوا نزديك‏تر است، و از خدا بترسيد كه خدا به آنچه انجام مي‏دهيد آگاه است. (مائده 8)

  نواهی اخلاقی:

   یاد خدا را فراموش نکیند

وَلَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ نَسُوا اللَّهَ فَأَنسَاهُمْ أَنفُسَهُمْ أُوْلَئِكَ هُمُ الْفَاسِقُونَ ﴿حشر19﴾

و مانند كسانى نباشيد كه خدا را فراموش كردند پس خدا هم خودشان را از يادشان برد. آنان همان فاسقانند. (حشر19)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُلْهِكُمْ أَمْوَالُكُمْ وَلَا أَوْلَادُكُمْ عَن ذِكْرِ اللَّهِ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

﴿منافقون9﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! مبادا اموال شما و فرزندانتان شما را از ياد خدا غافل سازد! و هر كس چنين كند پس آنها همان زيانكارانند. (منافقون9)

وَمَنْ أَعْرَضَ عَن ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنكًا وَنَحْشُرُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَعْمَى قَالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمَى وَقَدْ كُنتُ بَصِيرًا قَالَ كَذَلِكَ أَتَتْكَ آيَاتُنَا فَنَسِيتَهَا وَكَذَلِكَ الْيَوْمَ تُنسَى.وَكَذَلِكَ نَجْزِي مَنْ أَسْرَفَ وَلَمْ يُؤْمِن بِآيَاتِ رَبِّهِ وَلَعَذَابُ الْآخِرَةِ أَشَدُّ وَأَبْقَى ﴿طه124تا 127﴾

...بدينسان بود كه آيات ما به تو رسيد ولي آنها را فراموش كردي و همان گونه امروز فراموش مي‏شوي. و بدين‏سان هر كه را زياده‏روي كرده و به آيات پروردگارش ايمان نياورده است سزا مي‏دهيم،و قطعا عذاب آخرت سخت‏تر و پايدارتر است.(طه124تا 127 )

   از هوای نفس پیروی نکنید

وَكَذَلِكَ أَنزَلْنَاهُ حُكْمًا عَرَبِيًّا وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءهُم بَعْدَ مَا جَاءكَ مِنَ الْعِلْمِ مَا لَكَ مِنَ اللّهِ مِن وَلِيٍّ وَلاَ وَاقٍ

﴿رعد37﴾

و بدين‏سان اين [قرآن‏] را فرماني به زبان عربي نازل كرديم، و اگر پس از دانشي كه براي تو آمده، از هوس‏هاي آنها پيروي كني، در برابر خدا هيچ دوست و مدافعي نخواهي داشت. (رعد37)

يَا دَاوُودُ إِنَّا جَعَلْنَاكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ فَاحْكُم بَيْنَ النَّاسِ بِالْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعِ الْهَوَى فَيُضِلَّكَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ إِنَّ الَّذِينَ يَضِلُّونَ عَن سَبِيلِ اللَّهِ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ بِمَا نَسُوا يَوْمَ الْحِسَابِ ﴿ص26﴾

اى داود! ما تو را در زمين جانشين [و نماينده‏ى خود] كرديم، پس ميان مردم به حق داورى كن و زنهار از هوس پيروى مكن كه تو را از راه خدا به در كند.البته كسانى كه از راه خدا به در مى‏روند، به سزاى آن كه روز حساب را از ياد برده‏اند عذابى سخت خواهند داشت. (ص26)

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّاهَا  وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّاهَا ﴿شمس9و 10﴾

بى‏شك هر كه خود را تزكيه كرد رستگار شد. و بى‏گمان آنكه خود را بيالود، محروم گشت. (شمس 9و 10)

   از غافلان یاد خدا اطاعت نکنید

وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا ﴿كهف28﴾

... و از آن كس كه قلبش را از ياد خودمان غافل ساخته‏ايم و از پي هواي نفس خود مي‏رود و اساس كارش بر تجاوز است اطاعت مكن. (کهف28 )

   نافرمانی خدا را نکنید

وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ ﴿شعراء 184﴾

و از [نافرمانى‏] كسى كه شما و نسل‏هاى گذشته را آفريد پروا كنيد. (شعراء184 )

   از سوگند پیشه­گان عیبجو اطاعت نکنید

وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍ مَّهِينٍ هَمَّازٍ مَّشَّاء بِنَمِيمٍ مَنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ عُتُلٍّ بَعْدَ ذَلِكَ زَنِيمٍ ﴿قلم10تا 13﴾

و از هيچ سوگند پيشه فرومايه‏اى اطاعت نكن، كه عيبجوست و براى خبرچينى [به هر جا] می رود. بسيار مانع خير، متجاوز و گناه‏پيشه است. گذشته از آن درشت‏خوى، بى‏تبار و بدنام است، (قلم 10تا 13)

    بخل نورزيد

وَلَا يَأْتَلِ أُوْلُوا الْفَضْلِ مِنكُمْ وَالسَّعَةِ أَن يُؤْتُوا أُوْلِي الْقُرْبَى وَالْمَسَاكِينَ وَالْمُهَاجِرِينَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلْيَعْفُوا وَلْيَصْفَحُوا أَلَا تُحِبُّونَ أَن يَغْفِرَ اللَّهُ لَكُمْ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿نور22﴾

و سرمايه‌داران و توانگران شما نبايد از دادن [مال‏] به خويشاوندان و تهيدستان و مهاجران راه خدا كوتاهي كنند، و بايد عفو كنند و چشم بپوشند. مگر دوست نداريد كه خدا شما را بيامرزد؟ و خدا آمرزنده‏ي مهربان است. (نور22 )

وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِمَا آتَاهُمُ اللّهُ مِن فَضْلِهِ هُوَ خَيْرًا لَّهُمْ بَلْ هُوَ شَرٌّ لَّهُمْ سَيُطَوَّقُونَ مَا بَخِلُواْ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلِلّهِ مِيرَاثُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ وَاللّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ ﴿آل‌عمران180﴾

و كساني كه در بخشيدن آنچه خدا از فضل خود به آنها داده بخل مي‏ورزند، مپندارند كه اين كار به سودشان است، بلكه براي آنان شرّ است زودا كه آنچه بخل ورزيده‏اند، در روز رستاخيز طوق گردنشان شود. و ميراث آسمان‏ها و زمين از آن خداست، و خدا به آنچه مي‏كنيد آگاه است.(آل عمران180)

   در زمین فساد نکنید

فَلَوْلاَ كَانَ مِنَ الْقُرُونِ مِن قَبْلِكُمْ أُوْلُواْ بَقِيَّةٍ يَنْهَوْنَ عَنِ الْفَسَادِ فِي الأَرْضِ إِلاَّ قَلِيلاً مِّمَّنْ أَنجَيْنَا مِنْهُمْ وَاتَّبَعَ الَّذِينَ ظَلَمُواْ مَا أُتْرِفُواْ فِيهِ وَكَانُواْ مُجْرِمِينَ ﴿هود116﴾

ز چه رو در ميان نسل‏هاي پيش از شما خردمنداني نبودند كه [مردم را] از فساد در زمين نهي كنند [تا گرفتار عذاب نشوند]؟ جز اندكي از كساني از آنها كه نجاتشان داديم (پيامبران و پيروانشان). و كساني كه ستم كردند، [طبعا] به دنبال رفاه و خوشگذراني رفتند و اهل گناه بودند. (هود116)

وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿قصص77﴾

و در آنچه خدا به تو داده سراى آخرت را بطلب و سهم خود را [نيز] از دنيا فراموش مكن و همان‏طور كه خدا به تو احسان كرده احسان كن و در زمين فساد مجوى، كه خدا فسادگران را دوست نمى‏دارد. (قصص77 )

   تكبر نورزيد

وَلاَ تَمْشِ فِي الأَرْضِ مَرَحًا إِنَّكَ لَن تَخْرِقَ الأَرْضَ وَلَن تَبْلُغَ الْجِبَالَ طُولاً ﴿إسراء37﴾

و در روي زمين به نخوت راه مرو، تو هرگز زمين را نخواهي شكافت و در بلندي به كوه‏ها نخواهي رسيد. (اسراء37 )

وَلَا تُصَعِّرْ خَدَّكَ لِلنَّاسِ وَلَا تَمْشِ فِي الْأَرْضِ مَرَحًا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ كُلَّ مُخْتَالٍ فَخُورٍ ﴿لقمان18﴾

و از مردمان [به نخوت‏] رخ بر متاب، و در زمين به تكبر راه مرو، كه خدا هيچ خود پسند مغرورى را دوست نمى‏دارد. (لقمان18)

   فريب ظواهر دنيا را نخورید

فَلاَ تُعْجِبْكَ أَمْوَالُهُمْ وَلاَ أَوْلاَدُهُمْ إِنَّمَا يُرِيدُ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُم بِهَا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَتَزْهَقَ أَنفُسُهُمْ وَهُمْ كَافِرُونَ

﴿توبة55﴾

پس مبادا اموال و اولاد آنها تو را به شگفت آورد! جز اين نيست كه خدا مي‏خواهد در زندگي دنيا با اينها عذابشان كند و جانشان در حال كفر برآيد. (توبه 55)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ مَا لَكُمْ إِذَا قِيلَ لَكُمُ انفِرُواْ فِي سَبِيلِ اللّهِ اثَّاقَلْتُمْ إِلَى الأَرْضِ أَرَضِيتُم بِالْحَيَاةِ الدُّنْيَا مِنَ الآخِرَةِ فَمَا مَتَاعُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فِي الآخِرَةِ إِلاَّ قَلِيلٌ ﴿توبة38﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! شما را چه شده است كه وقتي به شما گفته مي‏شود در راه خدا بسيج شويد، به زمين مي‏چسبيد؟ آيا به جاي آخرت به زندگي دنيا راضي شده‏ايد؟ در حالي كه زندگي دنيا در برابر آخرت جز اندكي نيست. (توبه 38)

اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَزِينَةٌ وَتَفَاخُرٌ بَيْنَكُمْ وَتَكَاثُرٌ فِي الْأَمْوَالِ وَالْأَوْلَادِ كَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْكُفَّارَ نَبَاتُهُ ثُمَّ يَهِيجُ فَتَرَاهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَكُونُ حُطَامًا وَفِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ شَدِيدٌ وَمَغْفِرَةٌ مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَانٌ وَمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا مَتَاعُ الْغُرُورِ ﴿حديد20﴾

بدانيد كه زندگى دنيا بازى و سرگرمى و زينت و فخرفروشى شما به يكديگر و فزون خواهى در اموال و فرزندان است. [مثل آنها] مثل بارانى است كه رويش [گياهان‏] آن كشاورزان را به شگفت آورد، سپس خشك و پژمرده شود و ببينى كه زرد گشته و آن‏گاه خاشاك شود، و در آخرت [دنياپرستان را] عذابى سخت است و [مؤمنان را] از جانب خدا آمرزش و خشنودى است، و زندگانى دنيا جز كالاى فريب نيست. (حدید20)

لاَ تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ وَلاَ تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ ﴿حجر88﴾

چشمان خود را به امكاناتي كه به گروه‏هايي از آنها داده‏ايم خيره مكن، و براي ايشان اندوه مخور، و بال محبت خود را بر مؤمنان بگستر. (حجر88)

لاَ يَغُرَّنَّكَ تَقَلُّبُ الَّذِينَ كَفَرُواْ فِي الْبِلاَدِ.مَتَاعٌ قَلِيلٌ ثُمَّ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ ﴿آل‌عمران196و 197﴾

گشت و گذار كافران در شهرها تو را نفريبد. اين بهره‏ي ناچيزي است و سپس جايگاهشان جهنّم است كه بد جايگاهي است. (آل عمران196 و 197)

  سست و غمگین مشوید

وَلاَ تَهِنُوا وَلاَ تَحْزَنُوا وَأَنتُمُ الأَعْلَوْنَ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿آل‌عمران139﴾

و سست نگرديد و غمگين نشويد، كه اگر مؤمن باشيد، شما برتريد. (آل عمران139)

فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَن يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ ﴿محمد35﴾

پس سست نشويد و [كافران را] به آشتى مخوانيد و شما برتريد و خدا با شماست و كارها [و تلاش‏] هاى شما را ناقص نخواهد گذاشت [و پيروزتان خواهد كرد]. (محمد35)

  اعمال خود را باطل نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَلَا تُبْطِلُوا أَعْمَالَكُمْ ﴿محمد33﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! اطاعت خدا كنيد و اطاعت رسول كنيد و اعمال خود را باطل نسازيد. (محمد33)

  در امانات خیانت نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿أنفال27﴾

اي مؤمنان! به خدا و پيامبر خيانت نورزيد و دانسته به امانات خود خيانت نكنيد. (انفال 27)

   قتل نكنيد

وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلادَكُمْ خَشْيَةَ إِمْلاقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُهُمْ وَإِيَّاكُم إنَّ قَتْلَهُمْ كَانَ خِطْءًا كَبِيرًا ﴿إسراء31﴾

و فرزندانتان را از بيم تنگدستي نكشيد، ما آنها و شما را روزي مي‏دهيم. قطعا كشتن آنها خطايي بزرگ است. (اسراء31 )

وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالحَقِّ وَمَن قُتِلَ مَظْلُومًا فَقَدْ جَعَلْنَا لِوَلِيِّهِ سُلْطَانًا فَلاَ يُسْرِف فِّي الْقَتْلِ إِنَّهُ كَانَ مَنْصُورًا ﴿إسراء33﴾

و كسي را كه خداوند [كشتن وي را] حرام كرده نكشيد جز به حق، و هر كس به ستم كشته شود، به ولي او تسلطي داده‏ايم، پس او نبايد در [مكافات‏] قتل زياده‏روي كند، همانا او حمايت شده است. (اسراء33 )

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِّنكُمْ وَلاَ تَقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا ﴿نساء29﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! اموال خود را ميان خودتان به ناروا مخوريد، مگر آن كه داد و ستدي با رضايت يكديگر باشد. و يكديگر را مكشيد، همانا خدا با شما مهربان است.

 (نساء29)

قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلاَدَكُم مِّنْ إمْلاَقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿أنعام151﴾

... و به كارهاي بسيار زشت، چه علني و چه پوشيده نزديك نشويد و هيچ انساني را كه خدا خونش را حرام كرده جز به حق نكشيد. اينهاست كه خداوند شما را بدان سفارش كرده است، باشد كه بينديشيد. (انعام 151)

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلاَّ خَطَئًا ... ﴿نساء92﴾

و بر هيچ مؤمني نسزد كه مؤمني را بكشد مگر به خطا... (نساء92)

    زنا و فحشاء نكنيد

وَلاَ تَقْرَبُواْ الزِّنَى إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَسَاء سَبِيلاً ﴿إسراء32﴾

و به زنا نزديك مشويد به درستي كه آن فحشا و راهي بد است. (اسراء32 )

إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاء ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿نحل90﴾

همانا خداوند به عدل و احسان و بخشش به خويشان فرمان مي‏دهد و از فحشا و زشتكاري و ستم نهي مي‏كند. شما را پند مي‏دهد، باشد كه بيدار شويد. (نحل90  )

    سبك‌سري نكنيد

فَاصْبِرْ إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَلَا يَسْتَخِفَّنَّكَ الَّذِينَ لَا يُوقِنُونَ ﴿روم60﴾

پس صبر پيشه كن كه وعده‏ى خدا حق است، و زنهار كسانى كه [به وعده‏ى خدا] يقين ندارند، تو را به سبك‌سرى [و خود باختگى‏] وا ندارند. (روم60 )

    چیزی نگویید که خود به آن عمل نمی‌کنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آَمَنُوا لِمَ تَقُولُونَ مَا لَا تَفْعَلُونَ كَبُرَ مَقْتًا عِندَ اللَّهِ أَن تَقُولُوا مَا لَا تَفْعَلُونَ ﴿صف2و 3﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد چرا چيزى مى‏گوييد كه انجام نمى‏دهيد نزد خدا سخت ناپسند است كه چيزى را بگوييد و انجام ندهيد .(صف2و 3)

    بدون اذن وارد نشويد

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَدْخُلُوا بُيُوتًا غَيْرَ بُيُوتِكُمْ حَتَّى تَسْتَأْنِسُوا وَتُسَلِّمُوا عَلَى أَهْلِهَا ذَلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿نور27﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! به خانه‏هايي كه خانه‏هاي شما نيست، [سرزده‏] داخل نشويد، تا آشنايي دهيد و اجازه خواهيد و بر اهل آن سلام كنيد. اين براي شما بهتر است، باشد كه پند گيريد. (نور27 )

فَإِن لَّمْ تَجِدُوا فِيهَا أَحَدًا فَلَا تَدْخُلُوهَا حَتَّى يُؤْذَنَ لَكُمْ وَإِن قِيلَ لَكُمُ ارْجِعُوا فَارْجِعُوا هُوَ أَزْكَى لَكُمْ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ ﴿نور28﴾

و اگر در خانه كسي را نيافتيد، داخل آن نشويد تا به شما اجازه داده شود و اگر به شما گفته شد: برگرديد، برگرديد، كه آن براي شما پاكيزه‏تر است، و خدا به آنچه انجام مي‏دهيد داناست. (نور28)

    صدقات خود را با منت گذاشتن باطل نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُبْطِلُواْ صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالأذَى كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَاء النَّاسِ وَلاَ يُؤْمِنُ بِاللّهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا لاَّ يَقْدِرُونَ عَلَى شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ ﴿بقرة264﴾

اي مؤمنان! صدقات خود را با منّت و آزار باطل نكنيد، مانند كسي كه براي ريا و نماياندن به مردم مالش را انفاق مي‏كند و به خدا و رستاخيز ايمان ندارد. پس حكايت آن چون تخته سنگي است كه بر آن خاكي باشد و رگباري بر آن ببارد و خاك آن را بشويد. آنان به چيزي از آنچه حاصل نموده‏اند دست نيابند، و خداوند گروه كافران را هدايت نمي‏كند. (بقره264)

وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿مدثر6﴾

و [براى احسانت‏] منّت نگذار و آن را زياد مشمار. (مدثر 6)

   به کارهای زشت (علنی و پوشیده )نزدیک نشوید

قُلْ تَعَالَوْاْ أَتْلُ مَا حَرَّمَ رَبُّكُمْ عَلَيْكُمْ أَلاَّ تُشْرِكُواْ بِهِ شَيْئًا وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَلاَ تَقْتُلُواْ أَوْلاَدَكُم مِّنْ إمْلاَقٍ نَّحْنُ نَرْزُقُكُمْ وَإِيَّاهُمْ وَلاَ تَقْرَبُواْ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَلاَ تَقْتُلُواْ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ذَلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ﴿أنعام151﴾

... و به كارهاي بسيار زشت، چه علني و چه پوشيده نزديك نشويد و هيچ انساني را كه خدا خونش را حرام كرده جز به حق نكشيد. اينهاست كه خداوند شما را بدان سفارش كرده است، باشد كه بينديشيد. (انعام 151)

قُلْ إِنَّمَا حَرَّمَ رَبِّيَ الْفَوَاحِشَ مَا ظَهَرَ مِنْهَا وَمَا بَطَنَ وَالإِثْمَ وَالْبَغْيَ بِغَيْرِ الْحَقِّ وَأَن تُشْرِكُواْ بِاللّهِ مَا لَمْ يُنَزِّلْ بِهِ سُلْطَانًا وَأَن تَقُولُواْ عَلَى اللّهِ مَا لاَ تَعْلَمُونَ ﴿أعراف33﴾

بگو: پروردگار من تنها كارهاي زشت را، چه آشكار و چه پنهان، حرام كرده و گناه و زياده‏خواهي به ناحق را، و [نيز] اين كه چيزهايي را كه دليلي در باره‏ي آن نازل نشده، شريك خدا سازيد و يا چيزي را كه نمي‏دانيد به خدا نسبت دهيد. (اعراف 33)

وَذَرُواْ ظَاهِرَ الإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُواْ يَقْتَرِفُونَ ﴿أنعام120﴾

و گناه را چه آشكار و چه پنهان ترك كنيد [زيرا] آنها كه گناه مي‏كنند، به زودي سزاي اعمالي را كه مرتكب مي‏شدند خواهند ديد. (انعام 120)

    غیبت و تجسس در کار دیگران نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ ﴿حجرات12﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! از بسيارى گمان‏ها بپرهيزيد، چرا كه پاره‏اى از گمان‏ها گناه است، و [در كار ديگران‏] تجسّس نكنيد و كسى از شما غيبت ديگرى نكند آيا كسى از شما دوست دارد گوشت برادر مرده‏اش را بخورد؟ [بى‏شك همه شما] از آن كراهت داريد، [غيبت نيز چنين است.] و از خدا بترسيد، كه خدا توبه‏پذير مهربان است. (حجرات12)

    به زنان مطلقه خود آسیب نرسانید

أَسْكِنُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ سَكَنتُم مِّن وُجْدِكُمْ وَلَا تُضَارُّوهُنَّ لِتُضَيِّقُوا عَلَيْهِنَّ وَإِن كُنَّ أُولَاتِ حَمْلٍ فَأَنفِقُوا عَلَيْهِنَّ حَتَّى يَضَعْنَ حَمْلَهُنَّ فَإِنْ أَرْضَعْنَ لَكُمْ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَأْتَمِرُوا بَيْنَكُم بِمَعْرُوفٍ وَإِن تَعَاسَرْتُمْ فَسَتُرْضِعُ لَهُ أُخْرَى ﴿طلاق6﴾

در حد توان خود، آنان را [تا سر آمد عده‏شان‏] در همان جا كه خود ساكنيد سكونت دهيد و به آنها آسيب و زيان نرسانيد تا عرصه را بر آنان تنگ كنيد. و اگر بار دارند خرجشان را بدهيد تا وضع حمل كنند. پس اگر براى شما [فرزند را] شير دادند پاداش آنها را بپردازد و [در باره‏ى فرزند] به شايستگى ميان خود به مشورت و توافق برسيد، و اگر سختگيرى كرديد [و به توافق نرسيديد، زن‏] ديگرى كودك را شير دهد. (طلاق 6)

   چیزهایی را که خدا به دیگران داده آرزو نکنید

وَلاَ تَتَمَنَّوْاْ مَا فَضَّلَ اللّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُواْ وَلِلنِّسَاء نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُواْ اللّهَ مِن فَضْلِهِ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا ﴿نساء32﴾

و چيزي را كه خدا بدان برخي از شما را بر برخي ديگر برتري داده آرزو نكنيد. مردان را از آنچه کسب کرده اند بهره اي است و زنان را از آنچه به دست آورده اند بهره اي است و { هر چه خواهيد} از فضل خدا بخواهيد که بي گمان خدا به هر چيزي آگاه است.  (نساء32)

   کسانی که خدا را می­خوانند طرد مکن

وَلاَ تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ مَا عَلَيْكَ مِنْ حِسَابِهِم مِّن شَيْءٍ وَمَا مِنْ حِسَابِكَ عَلَيْهِم مِّن شَيْءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ ﴿أنعام52﴾

و كساني را كه بامداد و شامگاه پروردگار خود را مي‏خوانند و رضاي او را مي‏جويند طرد مكن، نه از حساب آنها چيزي بر توست و نه چيزي از حساب تو بر آنهاست كه طردشان كني و از ستمكاران شوي. (انعام 52)

   نواهی کلامی:

   خود را نستایید

الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى ﴿نجم32﴾

... او به [حال‏] شما دمى كه شما را از زمين پديد آورد و هنگامى كه به صورت جنين در شكم مادرانتان بوديد داناتر است، پس خود را نستاييد، او به كسى كه پارسايى كرده آگاه‏تر است. (نجم32)

   نجوا و پچ پچ نکنید

لاَّ خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ إِلاَّ مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلاَحٍ بَيْنَ النَّاسِ وَمَن يَفْعَلْ ذَلِكَ ابْتَغَاء مَرْضَاتِ اللّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا ﴿نساء114﴾

در بسياري از رازگويي [هاي‏] آنها خيري نيست، مگر كسي كه به صدقه يا كار نيك يا اصلاح ميان مردم امر كند. و هر كه براي كسب رضاي خدا چنين كند، او را پاداش بزرگي خواهيم داد. (نساء114)

أَلَمْ يَعْلَمُواْ أَنَّ اللّهَ يَعْلَمُ سِرَّهُمْ وَنَجْوَاهُمْ وَأَنَّ اللّهَ عَلاَّمُ الْغُيُوبِ ﴿توبة78﴾

آيا ندانسته‏اند كه خدا راز و نجوايشان را مي‏داند و خدا داننده‏ي غيب‏هاست. (توبه 78)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَنَاجَيْتُمْ فَلَا تَتَنَاجَوْا بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَمَعْصِيَتِ الرَّسُولِ وَتَنَاجَوْا بِالْبِرِّ وَالتَّقْوَى وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ ﴿مجادلة9﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! چون با يكديگر نجوا مى‏كنيد، در باب گناه و تعدى و نافرمانى پيامبر نجوا نكنيد، و به نيكوكارى و پرهيزكارى نجوا كنيد، و از خدايى كه به سوى او محشور مى‏شويد پروا بداريد. (مجادله9)

إِنَّمَا النَّجْوَى مِنَ الشَّيْطَانِ لِيَحْزُنَ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيْسَ بِضَارِّهِمْ شَيْئًا إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ ﴿مجادلة10﴾

جز اين نيست كه نجوا از شيطان است، تا كسانى را كه ايمان آورده‏اند محزون كند، ولى جز به اذن خدا هيچ آسيبى به آنها نمى‏رساند، و مؤمنان بايد تنها بر خدا توكل كنند. (مجادله 10)

  مسخره نكنيد و به بد­نامی نخوانيد

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَسْخَرْ قَومٌ مِّن قَوْمٍ عَسَى أَن يَكُونُوا خَيْرًا مِّنْهُمْ وَلَا نِسَاء مِّن نِّسَاء عَسَى أَن يَكُنَّ خَيْرًا مِّنْهُنَّ وَلَا تَلْمِزُوا أَنفُسَكُمْ وَلَا تَنَابَزُوا بِالْأَلْقَابِ بِئْسَ الاِسْمُ الْفُسُوقُ بَعْدَ الْإِيمَانِ وَمَن لَّمْ يَتُبْ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ﴿حجرات11﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! نبايد قومى قوم ديگر را استهزا كنند، شايد آنها از اينها بهتر باشند، و نه زنانى زنان [ديگر] را، شايد آنها از اينها بهتر باشند، و عيب يكديگر را به رخ نكشيد و همديگر را به لقب‏هاى زشت مخوانيد كه بدنامى است نام کردن {مردم} به کفر و فسق، و هر که توبه نکند پس آنانند ستمکاران. (حجرات11)

   به پدر و مادر خود اف مگویید

وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا ﴿إسراء23﴾

...و پروردگار تو مقرر داشته كه جز او را نپرستيد و با پدر و مادر احسان كنيد. اگر يكي از آن دو يا هر دو در كنار تو به پيري رسند، به آنها اف مگو! و آنها را به خشونت مران و با آنها كريمانه سخن بگوي. (اسراء23 )

   خداوند را دستاویز سوگندهای خود نسازید

وَلاَ تَجْعَلُواْ اللّهَ عُرْضَةً لِّأَيْمَانِكُمْ أَن تَبَرُّواْ وَتَتَّقُواْ وَتُصْلِحُواْ بَيْنَ النَّاسِ وَاللّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ.لاَّ يُؤَاخِذُكُمُ اللّهُ بِاللَّغْوِ فِيَ أَيْمَانِكُمْ وَلَكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿بقرة224و 225﴾

و خدا را دستاويز سوگندهاي خود قرار ندهيد كه از نيكي كردن و پرهيزكاري و اصلاح ميان مردم باز ايستيد، و خدا شنواي داناست. خدا شما را به سوگندهاي بيهوده‏تان مؤاخذه نمي‏كند، ولي به آنچه دل‏هايتان [از روي عمد] كسب كرد شما را مؤاخذه مي‏كند، و خدا آمرزنده‏ي بردبار است. (بقره224و 225)

وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِن بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثًا تَتَّخِذُونَ أَيْمَانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ أَن تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبَى مِنْ أُمَّةٍ إِنَّمَا يَبْلُوكُمُ اللّهُ بِهِ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿نحل92﴾

و مانند آن زني نباشيد كه رشته خود را پس از محكم تابيدن از هم واكرد كه سوگندهاي خود را به خاطر اين كه گروهي جمعيتشان افزون‏تر از ديگري است [بشكنيد و پيمان خود را با پيامبر لغو كنيد و آن را] وسيله تقلب ميان خود قرار دهيد. جز اين نيست که خدا شما را بدين وسيله مي‌آزمايد و قطعاًروزقيامت، [حقيقت] آنچه را که بر سرش اختلاف مي‌کرديد براي شما روشن خواهد کرد. (نحل92)

   سوگندهای خود و پیمان الهی را پس از محکم ساختن نشکنید

وَأَوْفُواْ بِعَهْدِ اللّهِ إِذَا عَاهَدتُّمْ وَلاَ تَنقُضُواْ الأَيْمَانَ بَعْدَ تَوْكِيدِهَا وَقَدْ جَعَلْتُمُ اللّهَ عَلَيْكُمْ كَفِيلاً إِنَّ اللّهَ يَعْلَمُ مَا تَفْعَلُونَ.وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّتِي نَقَضَتْ غَزْلَهَا مِن بَعْدِ قُوَّةٍ أَنكَاثًا تَتَّخِذُونَ أَيْمَانَكُمْ دَخَلاً بَيْنَكُمْ أَن تَكُونَ أُمَّةٌ هِيَ أَرْبَى مِنْ أُمَّةٍ إِنَّمَا يَبْلُوكُمُ اللّهُ بِهِ وَلَيُبَيِّنَنَّ لَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مَا كُنتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ ﴿نحل91و 92﴾

و چون با خدا پيمان بستيد بدان وفا كنيد و سوگندهاي خود را پس از محكم ساختن آنها نشكنيد در حالي كه خدا را بر خود ضامن قرار داده‏ايد. بي‏شك خدا از آنچه مي‏كنيد آگاه است. و مانند آن زني نباشيد كه رشته خود را پس از محكم تابيدن از هم واكرد كه سوگندهاي خود را به خاطر اين كه گروهي جمعيتشان افزون‏تر از ديگري است [بشكنيد و پيمان خود را با پيامبر لغو كنيد و آن را] وسيله تقلب ميان خود قرار دهيد. جز اين نيست که خدا شما را بدين وسيله مي‌آزمايد و قطعاًروزقيامت، [حقيقت] آنچه را که بر سرش اختلاف مي‌کرديد براي شما روشن خواهد کرد. (نحل91 و 92 )

وَلاَ تَشْتَرُواْ بِعَهْدِ اللّهِ ثَمَنًا قَلِيلاً إِنَّمَا عِندَ اللّهِ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿نحل95﴾

و پيمان خدا را به بهاي ناچيزي مفروشيد همانا آنچه نزد خداست همان براي شما بهتر است اگر مي‏دانستيد. (نحل95 )

الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الأَرْضِ أُولَئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ ﴿بقرة27﴾

همانان كه پيمان خدا را پس از تأكيدش مي‏شكنند و آنچه را كه خدا به پيوستن آن امر كرده مي‏گسلند و در زمين فتنه به پا مي‏كنند. همين‏ها زيانكارانند. (بقره 27)

   شايعه نسازيد و تهمت نزنيد

وَالَّذِينَ يُؤْذُونَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ بِغَيْرِ مَا اكْتَسَبُوا فَقَدِ احْتَمَلُوا بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا ﴿أحزاب58﴾

و كسانى كه مردان و زنان مؤمن را با [نسبت دادن‏] گناهى كه نكرده‏اند آزار مى‏دهند، قطعا تهمت و گناه آشكارى را به گردن گرفته‏اند. (احزاب58)

إِنَّ الَّذِينَ جَاؤُوا بِالْإِفْكِ عُصْبَةٌ مِّنكُمْ لَا تَحْسَبُوهُ شَرًّا لَّكُم بَلْ هُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُم مَّا اكْتَسَبَ مِنَ الْإِثْمِ وَالَّذِي تَوَلَّى كِبْرَهُ مِنْهُمْ لَهُ عَذَابٌ عَظِيمٌ لَوْلَا إِذْ سَمِعْتُمُوهُ ظَنَّ الْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بِأَنفُسِهِمْ خَيْرًا وَقَالُوا هَذَا إِفْكٌ مُّبِينٌ .لَوْلَا جَاؤُوا عَلَيْهِ بِأَرْبَعَةِ شُهَدَاء فَإِذْ لَمْ يَأْتُوا بِالشُّهَدَاء فَأُوْلَئِكَ عِندَ اللَّهِ هُمُ الْكَاذِبُونَ.وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ لَمَسَّكُمْ فِي مَا أَفَضْتُمْ فِيهِ عَذَابٌ عَظِيمٌ.إِذْ تَلَقَّوْنَهُ بِأَلْسِنَتِكُمْ وَتَقُولُونَ بِأَفْوَاهِكُم مَّا لَيْسَ لَكُم بِهِ عِلْمٌ وَتَحْسَبُونَهُ هَيِّنًا وَهُوَ عِندَ اللَّهِ عَظِيمٌ.إِذْ سَمِعْتُمُوهُ قُلْتُم مَّا يَكُونُ لَنَا أَن نَّتَكَلَّمَ بِهَذَا سُبْحَانَكَ هَذَا بُهْتَانٌ عَظِيمٌ يَعِظُكُمُ اللَّهُ أَن تَعُودُوا لِمِثْلِهِ أَبَدًا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ وَيُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿نور11تا 18﴾

همانا كساني كه آن تهمت عظيم را [در باره‏ي يكي از زنان پيامبر] به ميان آوردند، دسته‏اي از شما بودند. آن تهمت را براي خود شرّ مپنداريد، بلكه آن براي شما خير و مصلحت است. بر عهده‏ي هر فردي از آنها سهمي از گناه است، و آن كه بخش عمده‏ي آن دروغ‏سازي را بر عهده داشته عذابي بزرگ دارد.چرا هنگامي كه آن [تهمت‏] را شنيديد، مردان و زنان مؤمن نسبت به خودشان گمان نيك نبردند و نگفتند: اين تهمتي آشكار است؟ چرا بر آن [ادعا] چهار شاهد نياوردند؟ پس حالا كه شاهدان را نياوردند، اينان خود در پيشگاه خدا دروغگويند. و اگر فضل خدا و رحمتش در دنيا و آخرت شامل شما نمي‏شد، قطعا به [سزاي‏] بهتاني كه وارد آن شديد، به شما عذابي بزرگ مي‏رسيد. آنگاه كه آن [بهتان‏] را از زبان يكديگر مي‏گرفتيد و خبري را كه بدان علم نداشتيد، دهان به دهان مي‏گفتيد و مي‏پنداشتيد كه كاري كوچك و ساده است، در حالي كه آن [امر] نزد خدا بسي بزرگ بود. و چرا وقتي آن را شنيديد نگفتيد: ما را نشايد كه در اين باره سخن گوييم، [خداوندا] منزهي تو، اين تهمتي بزرگ است! خدا شما را اندرز مي‏دهد كه ديگر هيچ‏گاه، نظير آن را تكرار نكنيد اگر مؤمنيد.و خدا براي شما آيات را بيان مي‏كند و خداي داناي حكيم است. (نور11تا 18 )

وَإِذَا رَأَيْتَهُمْ تُعْجِبُكَ أَجْسَامُهُمْ وَإِن يَقُولُوا تَسْمَعْ لِقَوْلِهِمْ كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُّسَنَّدَةٌ يَحْسَبُونَ كُلَّ صَيْحَةٍ عَلَيْهِمْ هُمُ الْعَدُوُّ فَاحْذَرْهُمْ قَاتَلَهُمُ اللَّهُ أَنَّى يُؤْفَكُونَ ﴿منافقون4﴾

و وقتى آنها را ببينى، [گيرايى‏] ظاهرشان تو را به شگفت مى‏آورد و اگر سخن گويند به گفتارشان گوش فرا مى‏دهى، گويى آنها چوب‏هاى خشكى هستند كه [به ديوارى‏] تكيه داده شده‏اند [و ريشه ندارند] هر فريادى را بر ضد خويش مى‏پندارند. آنها دشمنند، پس از ايشان بر حذر باش. خدايشان بكشد! به كجا منحرف مى‏شوند؟ (منافقون4)

    به پیامبران و مردان آبرومند و الهی تهمت نزنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَكُونُوا كَالَّذِينَ آذَوْا مُوسَى فَبَرَّأَهُ اللَّهُ مِمَّا قَالُوا وَكَانَ عِندَ اللَّهِ وَجِيهًا ﴿أحزاب69﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! مانند كسانى نباشيد كه موسى را [با اتّهام خود] آزار دادند، و خدا او را از آنچه گفتند مبرّا ساخت، و او نزد خدا آبرومند بود. (احزاب69)

   درباره بدی سخن علنی نگویید

لاَّ يُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ﴿نساء148﴾

خداوند علني كردن سخن در باره‏ي بدي [ديگران‏] را دوست ندارد مگر كسي كه بر او ستم رفته باشد، و خداوند شنواي داناست. (نساء148)

   عیب‌جویی نکنید

وَيْلٌ لِّكُلِّ هُمَزَةٍ لُّمَزَةٍ. الَّذِي جَمَعَ مَالًا وَعَدَّدَهُ. يَحْسَبُ أَنَّ مَالَهُ أَخْلَدَهُ .كَلَّا لَيُنبَذَنَّ فِي الْحُطَمَةِ ﴿همزة1تا 4﴾

واى بر هر بدگوى كننده‏ى عيبجوى. آنكه مالى فراهم كرد و بر شمرد. مى‏پندارد كه مالش او را جاويد كند.چنين نيست [كه مى‏پندارد]، حتما در آتشى شكننده افكنده شود. (همزه 1تا 4)

   با عجله و شتاب قرآن مخوانید

لَا تُحَرِّكْ بِهِ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ ﴿قيامة16﴾

زبانت را به قرآن [پيش از تمام شدن وحيش‏] حركت مده كه به [قرائت‏] آن شتاب كنى. (قیامت 16)

    هر چیزی را نپرسید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَسْأَلُواْ عَنْ أَشْيَاء إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ وَإِن تَسْأَلُواْ عَنْهَا حِينَ يُنَزَّلُ الْقُرْآنُ تُبْدَ لَكُمْ عَفَا اللّهُ عَنْهَا وَاللّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ ﴿مائدة101﴾

اي مؤمنان! از چيزهايي نپرسيد كه اگر براي شما فاش گردد موجب اندوهتان مي‏شود. و اگر به هنگام نزول قرآن از آن بپرسيد [حكم آن‏] براي شما روشن خواهد شد. خدا از آن [سؤالات بيجا] درگذشت و خداوند آمرزنده‏ي بردبار است. (مائده 101)

   به کسی که اظهار اسلام می­کند نگویید تو مؤمن نیستی

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ فَتَبَيَّنُواْ وَلاَ تَقُولُواْ لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمُ السَّلاَمَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِندَ اللّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ كَذَلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ اللّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُواْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا ﴿نساء94﴾

... و كسي را كه به شما اظهار اسلام مي‏كند نگوييد تو مؤمن نيستي، كه بهره‏ي ناپايدار زندگي دنيا را بجوييد چرا كه غنيمت‏هاي فراوان نزد خداست. پيش تر خودتان نيز همين گونه بوديد و خدا بر شما { نعمت اسلام را} منت نهاد. پس نيک وارسي کنيد که بي شک خداوند بدانچه مي کنيد آگاه است. (نساء94)

   سخن در باره بدی دیگران را علنی نگویید مگر...

لاَّ يُحِبُّ اللّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوَءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَن ظُلِمَ وَكَانَ اللّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا ﴿نساء148﴾

خداوند علني كردن سخن در باره‏ي بدي [ديگران‏] را دوست ندارد مگر كسي كه بر او ستم رفته باشد، و خداوند شنواي داناست. (نساء148)

   معبود مشرکان را دشنام ندهید

وَلاَ تَسُبُّواْ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِن دُونِ اللّهِ فَيَسُبُّواْ اللّهَ عَدْوًا بِغَيْرِ عِلْمٍ كَذَلِكَ زَيَّنَّا لِكُلِّ أُمَّةٍ عَمَلَهُمْ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِم مَّرْجِعُهُمْ فَيُنَبِّئُهُم بِمَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ ﴿أنعام108﴾

و معبوداني را كه به جاي خدا مي‏خوانند، دشنام ندهيد كه از سر دشمني و ناداني، خداوند را دشنام دهند. بدين‏سان براي هر امتي عملشان را بياراستيم، سپس بازگشت آنها به سوي پروردگارشان است و ايشان را از آنچه انجام مي‏دادند آگاه خواهد ساخت. (انعام 108)

   هرگز در هیچ کاری نگو من فردا انجام دهنده کار خواهم بود

وَلَا تَقُولَنَّ لِشَيْءٍ إِنِّي فَاعِلٌ ذَلِكَ غَدًا ﴿كهف23﴾

و هرگز در هيچ كاري مگو، من فردا انجام دهنده‌ي آن خواهم بود. (کهف23 )

    نواهی اقتصادی:

    ربا نخوريد

وَمَا آتَيْتُم مِّن رِّبًا لِّيَرْبُوَ فِي أَمْوَالِ النَّاسِ فَلَا يَرْبُو عِندَ اللَّهِ وَمَا آتَيْتُم مِّن زَكَاةٍ تُرِيدُونَ وَجْهَ اللَّهِ فَأُوْلَئِكَ هُمُ الْمُضْعِفُونَ ﴿روم39﴾

و آنچه [به عنوان‏] ربا داده‏ايد تا در اموال مردم فزونى يابد، [بدانيد كه‏] نزد خدا زياد نمى‏شود [و بركتى ندارد]، ولى آنچه از زكات براى رضاى خدا مى‏دهيد، آنانند كه [مالشان را] چند برابر مى‏كنند. (روم39)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ الرِّبَا أَضْعَافًا مُّضَاعَفَةً وَاتَّقُواْ اللّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿آل‌عمران130﴾

اي مؤمنان! ربا را چند برابر مخوريد، و از خدا بترسيد تا رستگار شويد. (آل عمران130)

    کم فروشی نکنید

وَأَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَزِنُواْ بِالقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذَلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً ﴿إسراء35﴾

و چون پيمانه كنيد پيمانه را تمام دهيد و با ترازوي درست وزن كنيد، كه اين بهتر و سر انجامش نيكوتر است. (اسراء35 )

أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ .وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ.وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ ﴿شعراء 181تا 183﴾

پيمانه را تمام دهيد و از كم فروشان مباشيد. و با ترازوى درست بسنجيد.

و اجناس مردم را كم ندهيد و در زمين سر به فساد بر نداريد. (شعراء181 تا 183)

وَيْلٌ لِّلْمُطَفِّفِينَ.الَّذِينَ إِذَا اكْتَالُواْ عَلَى النَّاسِ يَسْتَوْفُونَ . وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ. أَلَا يَظُنُّ أُولَئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ. لِيَوْمٍ عَظِيمٍ ﴿مطففين1تا 5﴾

واى بر كم فروشان. آنان كه چون از مردم پيمانه بستانند، تمام مى‏ستانند.

و چون به ديگران پيمانه دهند يا وزن كنند، كم مى‏دهند.آيا آنان فكر نمى‏كنند كه برانگيخته مى‏شوند؟ براى روزى بزرگ؟ (مطففین 1تا 5)

.وَالسَّمَاء رَفَعَهَا وَوَضَعَ الْمِيزَانَ أَلَّا تَطْغَوْا فِي الْمِيزَانِ.وَأَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ وَلَا تُخْسِرُوا الْمِيزَانَ

﴿رحمن 7تا 9﴾  

و آسمان را برافراشت و [در آن‏] ميزان نهاد. تا در وزن كردن خلاف نكنيد. و ترازو را به انصاف برپا داريد و در سنجش مكاهيد. (رحمن7 تا 9)

     مال یکدیگر را به ناحق نخورید

وَلاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُواْ بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُواْ فَرِيقًا مِّنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ ﴿بقرة188﴾

و در روابط خود اموال يكديگر را به ناحق مخوريد و براي خوردن بخشي از اموال مردم به گناه، [قضيّه‏] آن را به حاكمان مكشانيد در حالي كه شما [حقيقت را] مي‏دانيد. (بقره188)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَكُمْ بَيْنَكُمْ بِالْبَاطِلِ إِلاَّ أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِّنكُمْ وَلاَ تَقْتُلُواْ أَنفُسَكُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا ﴿نساء29﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! اموال خود را ميان خودتان به ناروا مخوريد، مگر آن كه داد و ستدي با رضايت يكديگر باشد.و يكديگر را مكشيد، همانا خدا با شما مهربان است. (نساء29)

    به مال یتیم جز به نیکی نزدیک نشوید

وَآتُواْ الْيَتَامَى أَمْوَالَهُمْ وَلاَ تَتَبَدَّلُواْ الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ وَلاَ تَأْكُلُواْ أَمْوَالَهُمْ إِلَى أَمْوَالِكُمْ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا

﴿نساء2﴾

و اموال يتيمان را به آنان بدهيد و مال مرغوب [آنها] را با مال نامرغوب [خود] عوض نكنيد و اموال آنها را با اموال خودتان مخوريد كه اين گناه بزرگي است. (نساء2)

وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُواْ الْكَيْلَ وَالْمِيزَانَ بِالْقِسْطِ لاَ نُكَلِّفُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا وَإِذَا قُلْتُمْ فَاعْدِلُواْ وَلَوْ كَانَ ذَا قُرْبَى وَبِعَهْدِ اللّهِ أَوْفُواْ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ ﴿أنعام152﴾

و به مال يتيم جز به نيكوترين صورت نزديك نشويد، تا او به مرحله رشد خود برسد. و حق و پيمانه و وزن را به انصاف، ادا کنيد. ما هيچ کس را جز به قدر توانش تکليف نمي‌کنيم. و چون سخن گوييد دادگري کنيد، هر چند [درباره‌ي] خويشان باشد و به پيمان خدا وفا کنيد. اين است آنچه خدا شما را به آن سفارش کرد، باشد که شما پند گيريد. (انعام 152)

وَلاَ تَقْرَبُواْ مَالَ الْيَتِيمِ إِلاَّ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ حَتَّى يَبْلُغَ أَشُدَّهُ وَأَوْفُواْ بِالْعَهْدِ إِنَّ الْعَهْدَ كَانَ مَسْؤُولاً ﴿إسراء34﴾

و به مال يتيم نزديك نشويد مگر به طريقي كه بهتر است، تا آن‏گاه كه به حدّ بلوغش برسد، و به پيمان وفا كنيد كه پيمان بازخواست شدني است. (اسراء34)

إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَى ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا ﴿نساء10﴾

بي‏گمان، كساني كه اموال يتيمان را به ستم مي‏خورند جز آتشي در شكم‏هاي خود فرو نمي‏برند، و به زودي در آتشي افروخته وارد خواهند شد. (نساء10)

    اموال خود را در اختیار سفیهان قرار ندهید

وَلاَ تُؤْتُواْ السُّفَهَاء أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللّهُ لَكُمْ قِيَاماً وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُواْ لَهُمْ قَوْلاً مَّعْرُوفًا

 ﴿نساء5﴾

و اموالي كه خداوند آن را وسيله قوام زندگي شما قرار داده است در اختيار سفيهان قرار ندهيد، و از آن به آنها خوراك و پوشاك بدهيد و با آنها نيكو سخن بگوييد. (نساء5)

    به مال دنيا چشم ندوزيد

وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى

 ﴿طه131﴾

و زنهار چشم مدوز به آنچه از زينت زندگي دنيا به گروهي از آنان داده‏ايم، تا آنها را در آن امتحان كنيم، و روزي پروردگار تو بهتر و پايدارتر است. (طه131)

إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَى فَبَغَى عَلَيْهِمْ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ ﴿قصص76﴾

قارون از قوم موسى بود و بر آنان ستم كرد، و از گنجينه‏ها آن قدر به او داده بوديم كه كليدهاى آنها بر گروهى نيرومند سنگينى مى‏كرد، آن‏گاه كه قوم وى بدو گفتند: سرمستی مکن که خدا سرمستی کنندگان را دوست نمی‌دارد. (قصص76 )

وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ وَلَا تَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا وَأَحْسِن كَمَا أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ فِي الْأَرْضِ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ﴿قصص77﴾

و در آنچه خدا به تو داده سراى آخرت را بطلب و سهم خود را [نيز] از دنيا فراموش مكن و همان‏طور كه خدا به تو احسان كرده احسان كن و در زمين فساد مجوى، كه خدا فسادگران را دوست نمى‏دارد. (قصص77 )

قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ عِندِي أَوَلَمْ يَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ قَدْ أَهْلَكَ مِن قَبْلِهِ مِنَ القُرُونِ مَنْ هُوَ أَشَدُّ مِنْهُ قُوَّةً وَأَكْثَرُ جَمْعًا وَلَا يُسْأَلُ عَن ذُنُوبِهِمُ الْمُجْرِمُونَ ﴿قصص78﴾

[قارون‏] گفت: من اينها را از روى علمى كه نزد من است يافته‏ام. آيا ندانست كه خدا نسل‏هايى را پيش از او نابود كرد كه از او قوى‏تر و مال اندوزتر بودند؟ مجرمان از گناهانشان پرسيده نمى‏شوند [و بى‏حساب دوزخ مى‏روند]. (قصص78 )

فَخَرَجَ عَلَى قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ قَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنيَا يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِيَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ

وَقَالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوَابُ اللَّهِ خَيْرٌ لِّمَنْ آمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا وَلَا يُلَقَّاهَا إِلَّا الصَّابِرُونَ. فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُ مِن دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ المُنتَصِرِينَ.وَأَصْبَحَ الَّذِينَ تَمَنَّوْا مَكَانَهُ بِالْأَمْسِ يَقُولُونَ وَيْكَأَنَّ اللَّهَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاء مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَوْلَا أَن مَّنَّ اللَّهُ عَلَيْنَا لَخَسَفَ بِنَا وَيْكَأَنَّهُ لَا يُفْلِحُ الْكَافِرُونَ ﴿قصص79تا 82﴾

پس قارون با تجملات خود بر قومش برآمد. كسانى كه طالب زندگى دنيا بودند گفتند: ای کاش، مثل آنجه به قارون داده شده به ما داده می‌شد؛ واقعاً او صاحب بهره‌ای عظيم است! و دانش يافتگان گفتند: واى بر شما! پاداش خدا براى كسى كه ايمان آورده و كار شايسته كرده بهتر است، و آن را جز صابران در نيابند. آنگاه قارون را با خانه‏اش در زمين فرو برديم و او در برابر خدا هيچ گروهى نداشت كه يارى‏اش كنند و خود نيز نمی‌توانست از خود دفاع كند. و كسانى كه ديروز موقعيت او را آرزو مى‏كردند صبح‏گاه مى‏گفتند: عجبا، مثل اين كه خدا روزى را براى هر كس از بندگانش بخواهد گسترش مى‏دهد يا تنگ مى‏گيرد. اگر خدا بر ما منّت ننهاده بوده ما را [نيز به زمين‏] فرو برده بود. عجبا، گويى كه كافران هرگز رستگار نمى‏شوند. (قصص79 تا 82)

    چیزهای پاکیزه وحلال را حرام نکنید و از حد مگذرید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحَرِّمُواْ طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿مائدة87﴾

اي مؤمنان! چيزهاي پاكيزه را كه خدا براي شما حلال كرده حرام نكنيد و از حد مگذريد كه خداوند متجاوزان را دوست نمي‏دارد. (مائده 87)

    اسراف مكنيد

وَآتِ ذَا الْقُرْبَى حَقَّهُ وَالْمِسْكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَلاَ تُبَذِّرْ تَبْذِيرًا إِنَّ الْمُبَذِّرِينَ كَانُواْ إِخْوَانَ الشَّيَاطِينِ وَكَانَ الشَّيْطَانُ لِرَبِّهِ كَفُورًا ﴿إسراء26و 27﴾

و حق خويشاوند و تنگدست و به راه مانده را بده و ولخرجي و اسراف مكن.چرا كه اسرافكاران برادران شياطينند، و شيطان در برابر خداي خويش كفر پيشه است.

(اسراء26و 27)

   کفران نعمت نکنید

وَضَرَبَ اللّهُ مَثَلاً قَرْيَةً كَانَتْ آمِنَةً مُّطْمَئِنَّةً يَأْتِيهَا رِزْقُهَا رَغَدًا مِّن كُلِّ مَكَانٍ فَكَفَرَتْ بِأَنْعُمِ اللّهِ فَأَذَاقَهَا اللّهُ لِبَاسَ الْجُوعِ وَالْخَوْفِ بِمَا كَانُواْ يَصْنَعُونَ ﴿نحل112﴾

و خداوند شهري را مثل زده است كه امن و آرام بود و رزقش به وفور از هر طرف به آن مي‏رسيد، اما كفران نعمت خدا كردند و خدا هم به سزاي آنچه انجام مي‏دادند طعم گرسنگي و هراس را به [مردم‏] آن چشانيد. (نحل112)

    ارث زنان را به زور نگیرید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُواْ النِّسَاء كَرْهًا وَلاَ تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُواْ بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ إِلاَّ أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَى أَن تَكْرَهُواْ شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا

﴿نساء19﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! براي شما حلال نيست كه از زنان به اكراه ارث ببريد، و بر آنها سخت مگيريد تا بخشي از آنچه را كه به ايشان داده‏ايد ببريد، مگر آن كه مرتكب فحشايي آشكار شوند. و با آنها خوشرفتاري كنيد، و اگر آنها را خوش نداريد [بدانيد] چه بسا چيزي را كه خوش نمي‏داريد، خداوند در آن خير [و مصلحت‏] بسياري مقدر كرده باشد. (نساء19)

    یتیم و سائل را از خود مرانید

فَأَمَّا الْيَتِيمَ فَلَا تَقْهَرْ.وَأَمَّا السَّائِلَ فَلَا تَنْهَرْ. وَأَمَّا بِنِعْمَةِ رَبِّكَ فَحَدِّثْ ﴿ضحى9 تا 11﴾

پس يتيم را خوار مدار و مران. و با سائل خشونت مكن و مران. و از موهبت پروردگارت [رسالت و معارف‏] سخن گوى. (ضحی 9 تا 11)

أَرَأَيْتَ الَّذِي يُكَذِّبُ بِالدِّينِ . فَذَلِكَ الَّذِي يَدُعُّ الْيَتِيمَ . وَلَا يَحُضُّ عَلَى طَعَامِ الْمِسْكِينِ ﴿ماعون1تا 3﴾

آيا آن كس را كه دين را تكذيب مى‏كند ديدى؟ پس او همانست كه يتيم را به خشونت مى‏راند و بر اطعام بينوا، ترغيب نمى‏كند. (ماعون 1تا 3)

نواهی سیاسی:

پراکنده نشوید و اختلاف نکنید

وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ تَفَرَّقُواْ وَاخْتَلَفُواْ مِن بَعْدِ مَا جَاءهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَأُوْلَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ ﴿آل‌عمران105﴾

و همانند كساني نباشيد كه پس از آمدن دلايل روشنگر براي ايشان، پراكنده شدند و اختلاف كردند، و اينانند كه عذابي بزرگ خواهند داشت. (آل عمران105)

وَأَنَّ هَذَا صِرَاطِي مُسْتَقِيمًا فَاتَّبِعُوهُ وَلاَ تَتَّبِعُواْ السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَن سَبِيلِهِ ذَلِكُمْ وَصَّاكُم بِهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

﴿أنعام153﴾

و همانا راه راست من همين است، پس از آن پيروي كنيد و به راه‏هاي [متفرقه‏] نرويد كه موجب تفرقه و جدايي از راه او شود. اين است آنچه خدا شما را به آن سفارش كرد، باشد كه شما پرهيزكار شويد. (انعام 153)

قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لاَ تَغْلُواْ فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلاَ تَتَّبِعُواْ أَهْوَاء قَوْمٍ قَدْ ضَلُّواْ مِن قَبْلُ وَأَضَلُّواْ كَثِيرًا وَضَلُّواْ عَن سَوَاء السَّبِيلِ ﴿مائدة77﴾

بگو: اي اهل كتاب! در دين خود به ناحق غلو و زياده‏روي نكنيد، و از هوا و هوس قومي كه پيش از اين، هم خود گمراه شدند و هم بسياري را گمراه كردند و از راه راست به دور افتادند، پيروي نكنيد. (مائده 77)

    کسی را به اسیری نگیرید

مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَى حَتَّى يُثْخِنَ فِي الأَرْضِ تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَاللّهُ يُرِيدُ الآخِرَةَ وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿أنفال67﴾

هيچ پيامبري مجاز نيست اسير داشته باشد [و نيروي خود را مشغول اسيران كند] تا آن وقت كه سيطره‏ي خود را در منطقه تثبيت كند. شما دنياي عرضي را مي‏خواهيد و خدا [براي شما] آخرت را مي‏خواهد، و خداوند شكست‏ناپذير حكيم است. (انفال 67)

    عقب نشینی نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِذَا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُواْ زَحْفاً فَلاَ تُوَلُّوهُمُ الأَدْبَارَ.وَمَن يُوَلِّهِمْ يَوْمَئِذٍ دُبُرَهُ إِلاَّ مُتَحَرِّفاً لِّقِتَالٍ أَوْ مُتَحَيِّزاً إِلَى فِئَةٍ فَقَدْ بَاء بِغَضَبٍ مِّنَ اللّهِ وَمَأْوَاهُ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ ﴿أنفال15و 16﴾

اي مؤمنان! هنگامي كه با انبوه كافران رو به رو شديد، هرگز به آنها پشت نكنيد. و هر كس در آن هنگام به آنان پشت كند- مگر آن كه با هدف كناره‏جويي براي نبرد مجدد يا پيوستن به گروه [خودي‏] باشد- [چنين كسي‏] قطعا به خشم الهي گرفتار گشته و جايگاه او دوزخ است و بد سرنوشتي است. (انفال 15و 16)

    در تعقیب دشمن سستی نکنید

وَلاَ تَهِنُواْ فِي ابْتِغَاء الْقَوْمِ إِن تَكُونُواْ تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمونَ وَتَرْجُونَ مِنَ اللّهِ مَا لاَ يَرْجُونَ وَكَانَ اللّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا ﴿نساء104﴾

و در تعقيب دشمن سستي نكنيد. اگر شما [از زخم‏هاي جنگ‏] درد مي‏كشيد، بي‏گمان آنها نيز مثل شما درد مي‏كشند [با اين تفاوت كه‏] شما اميدي به خدا داريد كه آنها ندارند، و خداوند دانا و حكيم است. (نساء104)

    مدافع خیانتکاران نباشید

إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللّهُ وَلاَ تَكُن لِّلْخَآئِنِينَ خَصِيمًا ﴿نساء105﴾

همانا ما اين كتاب را به حق بر تو نازل كرديم تا ميان مردم طبق آنچه خدا به تو نشان داده است حكم كني، و زنهار كه مدافع خيانتكاران باشي. (نساء105)

    برای بازداشتن مردم از راه خدا و خودنمایی راهپیمایی نکنید

وَلاَ تَكُونُواْ كَالَّذِينَ خَرَجُواْ مِن دِيَارِهِم بَطَرًا وَرِئَاء النَّاسِ وَيَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ اللّهِ وَاللّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطٌ ﴿أنفال47﴾

و مانند كساني نباشيد (كفار قريش) كه با سركشي و خودنمايي به مردم از خانه‏هايشان [به سوي بدر] خارج شدند و [مردم را] از راه خدا باز مي‏داشتند، و خدا به آنچه مي‏كنند احاطه دارد. (انفال 47)

    مجادله نکنید

وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَهُنَا وَإِلَهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ ﴿عنكبوت46﴾

با اهل كتاب جز به شيوه‏اى كه بهتر است مجادله نكنيد، مگر كسانى از آنها كه ستم كردند، و بگوييد: به آنچه به سوى ما نازل شده و آنچه به سوى شما نازل گرديده، ايمان آورده‏ايم و خداى ما و خداى شما يكى است و ما تسليم اوييم. (عنکبوت46)

وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ﴿أنعام121﴾

.... و بي‏گمان شياطين دوستان خود را وسوسه مي‏كنند تا با شما مجادله كنند، و اگر اطاعتشان كنيد همانا شما [هم‏] مشركيد. (انعام 121)

    نواهی خوراکی:

   شراب مخورید و قمار نکنید

يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَآ أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ كَذَلِكَ يُبيِّنُ اللّهُ لَكُمُ الآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ ﴿بقرة219﴾

از تو در باره‏ي شراب و قمار مي‏پرسند، بگو: در آنها گناهي بزرگ و سودهايي براي مردم است، ولي زيان آنها از سودشان بزرگ‏تر است. و از تو مي‏پرسند چه چيز انفاق كنند؟ بگو: آنچه افزون بر نياز است. خدا بدين‏سان آيات خود را براي شما روشن مي‏سازد تا بينديشيد،(بقره219)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ وَالأَنصَابُ وَالأَزْلاَمُ رِجْسٌ مِّنْ عَمَلِ الشَّيْطَانِ فَاجْتَنِبُوهُ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ﴿مائدة90﴾

اي مؤمنان! حق اين است كه شراب و قمار و بت‏هاي نصب شده و تيرهاي بخت‏آزما، پليدي [و] از عمل شيطان هستند، پس از آنها دوري كنيد تا رستگار شويد. (مائده 90)

إِنَّمَا يُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُوقِعَ بَيْنَكُمُ الْعَدَاوَةَ وَالْبَغْضَاء فِي الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ وَيَصُدَّكُمْ عَن ذِكْرِ اللّهِ وَعَنِ الصَّلاَةِ فَهَلْ أَنتُم مُّنتَهُونَ ﴿مائدة91﴾

 جز اين نيست كه شيطان مي‏خواهد با شراب و قمار، ميان شما دشمني و كينه افكند و از ياد خدا و از نماز بازتان دارد. پس آيا دست بردار هستيد؟ (مائده 91)

 وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُواْ عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا ﴿نساء161﴾

و به خاطر ربا گرفتن شان كه از آن نهي شده بودند و خوردن مال مردم به ناروا و ما براي كافرانشان عذابي دردناك آماده كرده‏ايم. (نساء161)

الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لاَ يَقُومُونَ إِلاَّ كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُواْ إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَن جَاءهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَىَ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُوْلَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ﴿بقرة275﴾

آنان كه ربا مي‏خورند، برنخيزند مگر مانند كسي كه شيطان به جنون آشفته‏اش كرده است. اين از آن روست كه گفتند  داد و ستد صرفا مانند رياست در صورتي كه خدا معامله را حلال و ربا را حرام كرده است. پس اينك كسي كه از پروردگارش پندي بدو رسد و باز ايستد، آنچه گذشته از آن اوست و كارش با خداست، و هر كه به [ربا خواري‏] باز گردد، پس آنان دوزخيانند و در آن ماندگارند. (بقره275)

يَمْحَقُ اللّهُ الْرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ وَاللّهُ لاَ يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ ﴿بقرة276﴾

خدا ربا را تباه و صدقات را افزون مي‏كند و او هيچ كفران پيشه گناهكاري را دوست نمي‏دارد. (بقره276)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَذَرُواْ مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ ﴿بقرة278﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! اگر [واقعا] مؤمنيد از خدا بترسيد و باقي مانده‏ي ربا را واگذاريد. (بقره278)

    از ذبحي كه نام خدا بر آن برده نشده مخوريد

وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ﴿أنعام121﴾

و از ذبحي كه نام خدا بر آن ياد نشده است مخوريد، چرا كه آن قطعا نافرماني است، و بي‏گمان شياطين دوستان خود را وسوسه مي‏كنند تا با شما مجادله كنند، و اگر اطاعت‌شان كنيد همانا شما [هم‏] مشركيد. (انعام 121)

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿مائدة3﴾

گوشت مردار، خون، گوشت خوك، آنچه به غير نام خدا ذبح شده، حيوان خفه شده، حيوان به كتك مرده، آنچه در اثر سقوط از بلندي مرده و آنچه با شاخ حيوان ديگري مرده، نيم خورده‏ي درنده مگر آنچه را كه به موقع سر بريديد، آنچه براي بت‏ها ذبح شده و نيز تعيين قسمت سهم گوشت به وسيله تيرهاي قرعه، همه اينها بر شما حرام شده است و تمام اين اعمال فسق و گناه است....(مائده 3)

    خوردنی‌های حرام را نخورید

وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ ﴿أنعام121﴾

و از ذبحي كه نام خدا بر آن ياد نشده است مخوريد، چرا كه آن قطعا نافرماني است، و بي‏گمان شياطين دوستان خود را وسوسه مي‏كنند تا با شما مجادله كنند، و اگر اطاعتشان كنيد همانا شما [هم‏] مشركيد. (انعام 121)

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالْدَّمَ وَلَحْمَ الْخَنزِيرِ وَمَآ أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿نحل115﴾

جز اين نيست كه خدا مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه به غير نام خدا ذبح شده بر شما حرام كرده است. پس كسي كه به خوردن آنها ناگزير شود و از حدّ [ضرورت و حكم خدا] تجاوز نكند، قطعا خداوند آمرزنده‏ي مهربان است. (نحل115)

إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلاَ عَادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿بقرة173﴾

او تنها [گوشت‏] مردار و خون و گوشت خوك و آنچه را كه [هنگام ذبحش‏] نام غير خدا بر آن برده شده بر شما حرام كرده است، و هر كه [به خوردن آنها] ناچار شد، بي‏آن كه قصد نافرماني يا تجاوز داشته باشد گناهي بر او نيست [كه‏] خدا بخشنده‏ي مهربان است. (بقره173)

حُرِّمَتْ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةُ وَالْدَّمُ وَلَحْمُ الْخِنْزِيرِ وَمَا أُهِلَّ لِغَيْرِ اللّهِ بِهِ وَالْمُنْخَنِقَةُ وَالْمَوْقُوذَةُ وَالْمُتَرَدِّيَةُ وَالنَّطِيحَةُ وَمَا أَكَلَ السَّبُعُ إِلاَّ مَا ذَكَّيْتُمْ وَمَا ذُبِحَ عَلَى النُّصُبِ وَأَن تَسْتَقْسِمُواْ بِالأَزْلاَمِ ذَلِكُمْ فِسْقٌ الْيَوْمَ يَئِسَ الَّذِينَ كَفَرُواْ مِن دِينِكُمْ فَلاَ تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِ الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكُمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكُمُ الإِسْلاَمَ دِينًا فَمَنِ اضْطُرَّ فِي مَخْمَصَةٍ غَيْرَ مُتَجَانِفٍ لِّإِثْمٍ فَإِنَّ اللّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ ﴿مائدة3﴾

گوشت مردار، خون، گوشت خوك، آنچه به غير نام خدا ذبح شده، حيوان خفه شده، حيوان به كتك مرده، آنچه در اثر سقوط از بلندي مرده و آنچه با شاخ حيوان ديگري مرده، نيم خورده‏ي درنده مگر آنچه را كه به موقع سر بريديد، آنچه براي بت‏ها ذبح شده و نيز تعيين قسمت سهم گوشت به وسيله تيرهاي قرعه، همه اينها بر شما حرام شده است و تمام اين اعمال فسق و گناه است. امروز كافران از [شكست‏] آيين شما نوميد شدند بنابر اين از آنها نترسيد و از من بترسيد. امروز دين شما را براي شما كامل كردم و نعمت خود را بر شما تمام نمودم و دين اسلام را براي شما پسنديدم. پس هر كه در حال قحطي و گرسنگي شديد، بدون قصد گناه، چاره‏اي [جز خوردن‏] نداشت بي‏ترديد خدا آمرزنده‏ي مهربان است. (مائده3)

    در حال احرام شکار نکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ أَوْفُواْ بِالْعُقُودِ أُحِلَّتْ لَكُم بَهِيمَةُ الأَنْعَامِ إِلاَّ مَا يُتْلَى عَلَيْكُمْ غَيْرَ مُحِلِّي الصَّيْدِ وَأَنتُمْ حُرُمٌ إِنَّ اللّهَ يَحْكُمُ مَا يُرِيدُ ﴿مائدة1﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! به قراردادهاي [خود] وفا كنيد. گوشت چهارپايان براي شما حلال شده است، مگر آنچه [حكمش‏] بر شما خوانده مي‏شود، در حالي كه نبايد شكار را در حال احرام جايز شماريد. خدا هر چه بخواهد [و مصلحت بداند] حكم مي‏كند. (مائده1)

   نواهی احکام :

    حرمت شعائر الهی را نشکنید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحِلُّواْ شَعَآئِرَ اللّهِ وَلاَ الشَّهْرَ الْحَرَامَ وَلاَ الْهَدْيَ وَلاَ الْقَلآئِدَ وَلا آمِّينَ الْبَيْتَ الْحَرَامَ يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّن رَّبِّهِمْ وَرِضْوَانًا وَإِذَا حَلَلْتُمْ فَاصْطَادُواْ وَلاَ يَجْرِمَنَّكُمْ شَنَآنُ قَوْمٍ أَن صَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ أَن تَعْتَدُواْ وَتَعَاوَنُواْ عَلَى الْبرِّ وَالتَّقْوَى وَلاَ تَعَاوَنُواْ عَلَى الإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَاتَّقُواْ اللّهَ إِنَّ اللّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ ﴿مائدة2﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! حرمت شعائر الهي، و ماه حرام و قرباني‏هاي بي‏نشان و نشاندار، و زائران بيت الحرام را كه از پروردگارشان جوياي وسعت معاش و خشنودي او هستند، نشكنيد. و چون از احرام بيرون آمديد [مي‏توانيد] شكار كنيد، و البته نبايد دشمني جماعتي كه شما را از مسجد الحرام بازداشتند، به تعدي وادارتان كند. و در راه نيكي و تقوا با يكديگر همكاري كنيد، و در گناه و تعدي دستيار هم نشويد، و از خدا پروا كنيد كه مجازات خدا شديد است. (مائده2)

   حلال خدا را حرام نکنید و از حد نگذرید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تُحَرِّمُواْ طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللّهُ لَكُمْ وَلاَ تَعْتَدُواْ إِنَّ اللّهَ لاَ يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ ﴿مائدة87﴾

اي مؤمنان! چيزهاي پاكيزه را كه خدا براي شما حلال كرده حرام نكنيد و از حد مگذريد كه خداوند متجاوزان را دوست نمي‏دارد. (مائده 87)

   نماز را زیاد بلند یا آهسته نخوان

قُلِ ادْعُواْ اللّهَ أَوِ ادْعُواْ الرَّحْمَنَ أَيًّا مَّا تَدْعُواْ فَلَهُ الأَسْمَاء الْحُسْنَى وَلاَ تَجْهَرْ بِصَلاَتِكَ وَلاَ تُخَافِتْ بِهَا وَابْتَغِ بَيْنَ ذَلِكَ سَبِيلاً ﴿إسراء110﴾

بگو: اللّه را بخوانيد يا رحمان را بخوانيد، هر كدام را خوانديد بهترين نام‏ها براي اوست، و نمازت را زياد بلند يا خيلي آهسته نخوان و ميان آن دو راهي معتدل برگير. (اسراء110 )

   زنان کافر را در همسری خو د نگاه ندارید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا جَاءكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَآتُوهُم مَّا أَنفَقُوا وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ أَن تَنكِحُوهُنَّ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَلَا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَاسْأَلُوا مَا أَنفَقْتُمْ وَلْيَسْأَلُوا مَا أَنفَقُوا ذَلِكُمْ حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿ممتحنة10﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! وقتى زنان با ايمان به عنوان هجرت نزد شما آمدند امتحانشان كنيد. خدا به [حقيقت‏] ايمانشان داناتر است. پس اگر آنها را مؤمن دانستيد آنها را به سوى كافران باز نگردانيد. نه اينان براى كفار حلالند و نه آنها براى اينان حلال و هر چه آن كافران خرج [اين زنان‏] كرده‏اند بديشان بدهيد، و بر شما گناهى نيست در صورتى كه مهرشان را به آنها بپردازيد با ايشان ازدواج كنيد. و زنان كافر را [كه مرتد شده و به بلاد كفر فرار كرده‏اند] در همسرى خود نگه نداريد، و آنچه را [براى زنان فرارى خود] خرج كرده‏ايد [از كافران‏] مطالبه كنيد و آنها نيز آنچه را خرج كرده‏اند [از شما] مطالبه كنند. اين حكم خداست كه ميان شما حكم مى‏كند، و خدا داناى حكيم است. (ممتحنه10 )

    زنان مؤمن را به سوی کافران بازنگردانید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا جَاءكُمُ الْمُؤْمِنَاتُ مُهَاجِرَاتٍ فَامْتَحِنُوهُنَّ اللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِهِنَّ فَإِنْ عَلِمْتُمُوهُنَّ مُؤْمِنَاتٍ فَلَا تَرْجِعُوهُنَّ إِلَى الْكُفَّارِ لَا هُنَّ حِلٌّ لَّهُمْ وَلَا هُمْ يَحِلُّونَ لَهُنَّ وَآتُوهُم مَّا أَنفَقُوا وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ أَن تَنكِحُوهُنَّ إِذَا آتَيْتُمُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ وَلَا تُمْسِكُوا بِعِصَمِ الْكَوَافِرِ وَاسْأَلُوا مَا أَنفَقْتُمْ وَلْيَسْأَلُوا مَا أَنفَقُوا ذَلِكُمْ حُكْمُ اللَّهِ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ ﴿ممتحنة10﴾

اى كسانى كه ايمان آورده‏ايد! وقتى زنان با ايمان به عنوان هجرت نزد شما آمدند امتحانشان كنيد. خدا به [حقيقت‏] ايمانشان داناتر است. پس اگر آنها را مؤمن دانستيد آنها را به سوى كافران باز نگردانيد. نه اينان براى كفار حلالند و نه آنها براى اينان حلال و هر چه آن كافران خرج [اين زنان‏] كرده‏اند بديشان بدهيد، و بر شما گناهى نيست در صورتى كه مهرشان را به آنها بپردازيد با ايشان ازدواج كنيد. و زنان كافر را [كه مرتد شده و به بلاد كفر فرار كرده‏اند] در همسرى خود نگه نداريد، و آنچه را [براى زنان فرارى خود] خرج كرده‏ايد [از كافران‏] مطالبه كنيد و آنها نيز آنچه را خرج كرده‏اند [از شما] مطالبه كنند. اين حكم خداست كه ميان شما حكم مى‏كند، و خدا داناى حكيم است. (ممتحنه10 )

   زنان پدران تان را به همسری نگیرید

وَلاَ تَنكِحُواْ مَا نَكَحَ آبَاؤُكُم مِّنَ النِّسَاء إِلاَّ مَا قَدْ سَلَفَ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَمَقْتًا وَسَاء سَبِيلاً ﴿نساء22﴾

و زناني را كه پدرانتان به زني گرفته‏اند به همسري نگيريد، مگر آنچه پيش از اين [در جاهليت‏] گذشت. بي‏ترديد اين كاري زشت و منفور و راه و رسم بدي است. (نساء22)

   با زنان مشرک ازدواج نکنید

وَلاَ تَنكِحُواْ الْمُشْرِكَاتِ حَتَّى يُؤْمِنَّ وَلأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ وَلاَ تُنكِحُواْ الْمُشِرِكِينَ حَتَّى يُؤْمِنُواْ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ أُوْلَئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَاللّهُ يَدْعُوَ إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ﴿بقرة221﴾

و با زنان مشرك ازدواج نكنيد تا وقتي كه ايمان بياورند و البته كنيز با ايمان از زن مشرك بهتر است هر چند [زيبايي‏] او شما را مفتون سازد، و به مردان مشرك تا ايمان نياورده‏اند زن مدهيد كه تحقيقا برده‏ي با ايمان از مرد مشرك بهتر است هر چند توجه شما را جلب كند. آنها [شما را] به آتش مي‏خوانند و خدا به امر خود به بهشت و مغفرت مي‏خواند، و آيات خود را براي مردم بيان مي‏كند باشد كه پند گيرند. (بقره221)

   نزدیک نشوید

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُواْ النِّسَاء فِي الْمَحِيضِ وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىَ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ﴿بقرة222﴾

و از تو در باره‏ي حيض مي‏پرسند، بگو: آن رنج و ناراحتي است، پس در ايّام حيض از زنان كناره بگيريد و با آنها نزديكي نكنيد تا پاك شوند، و چون پاك شدند، از آن جا كه خدا فرمانتان داده به آنها نزديك شويد كه خدا توبه كاران و پاكي طلبان را دوست دارد. (بقره222)

أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَى نِسَآئِكُمْ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ عَلِمَ اللّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنكُمْ فَالآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُواْ مَا كَتَبَ اللّهُ لَكُمْ وَكُلُواْ وَاشْرَبُواْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ثُمَّ أَتِمُّواْ الصِّيَامَ إِلَى الَّليْلِ وَلاَ تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَاكِفُونَ فِي الْمَسَاجِدِ تِلْكَ حُدُودُ اللّهِ فَلاَ تَقْرَبُوهَا كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ ﴿بقرة187﴾

... و در حالي كه در مساجد معتكفيد با زنان مياميزيد. اينها حدود الهي است، پس به [حريم‏] آن‏ها نزديك نشويد. بدين‏سان خدا آيات خويش را براي مردم روشن مي‏سازد، باشد كه تقوا پيش گيرند. (بقره187)

وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُواْ النِّسَاء فِي الْمَحِيضِ وَلاَ تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىَ يَطْهُرْنَ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللّهُ إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ ﴿بقرة222﴾

و از تو در باره‏ي حيض مي‏پرسند، بگو: آن رنج و ناراحتي است، پس در ايّام حيض از زنان كناره بگيريد و با آنها نزديكي نكنيد تا پاك شوند، و چون پاك شدند، از آن جا كه خدا فرمانتان داده به آنها نزديك شويد كه خدا توبه كاران و پاكي طلبان را دوست دارد. (بقره222)

   بر جنازه کافران نماز نخوانید

فَرِحَ الْمُخَلَّفُونَ بِمَقْعَدِهِمْ خِلاَفَ رَسُولِ اللّهِ وَكَرِهُواْ أَن يُجَاهِدُواْ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللّهِ وَقَالُواْ لاَ تَنفِرُواْ فِي الْحَرِّ قُلْ نَارُ جَهَنَّمَ أَشَدُّ حَرًّا لَّوْ كَانُوا يَفْقَهُونَ ﴿توبة81﴾ فَلْيَضْحَكُواْ قَلِيلاً وَلْيَبْكُواْ كَثِيرًا جَزَاء بِمَا كَانُواْ يَكْسِبُونَ ﴿توبة82﴾ وَلاَ تُصَلِّ عَلَى أَحَدٍ مِّنْهُم مَّاتَ أَبَدًا وَلاَ تَقُمْ عَلَىَ قَبْرِهِ إِنَّهُمْ كَفَرُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَمَاتُواْ وَهُمْ فَاسِقُونَ ﴿توبة84﴾

آنها كه در خانه‏ها نشستند و از همراهي با رسول خدا [در جهاد] تخلف ورزيدند خوشحال شدند و از جهاد با مال و جان خود در راه خدا كراهت داشتند، و گفتند: در اين گرما به جنگ نرويد. بگو: آتش جهنم سوزان‏تر است، اگر مي‏فهميدند. پس به سزاي آنچه كسب مي‏كردند بايد كم بخندند و بسيار بگريند. و هرگز بر هيچ يك از آنها كه بميرد نماز نخوان و بر سر گورش نايست، چرا كه آنان به خدا و پيامبر او كافر شدند و در حال فسق مردند. (توبه 81،82 و 84)

    در حال مستی نماز نخوانید

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَقْرَبُواْ الصَّلاَةَ وَأَنتُمْ سُكَارَى حَتَّىَ تَعْلَمُواْ مَا تَقُولُونَ وَلاَ جُنُبًا إِلاَّ عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّىَ تَغْتَسِلُواْ وَإِن كُنتُم مَّرْضَى أَوْ عَلَى سَفَرٍ أَوْ جَاء أَحَدٌ مِّنكُم مِّن الْغَآئِطِ أَوْ لاَمَسْتُمُ النِّسَاء فَلَمْ تَجِدُواْ مَاء فَتَيَمَّمُواْ صَعِيدًا طَيِّبًا فَامْسَحُواْ بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا ﴿نساء43﴾

اي كساني كه ايمان آورده‏ايد! در حال مستي به نماز نزديك نشويد تا بدانيد چه مي‏گوييد، و نه در حال جنابت [به نماز و مسجد نزديك نشويد] مگر راهگذر باشيد، تا زماني كه غسل كنيد... (نساء43)

   از امیال کافران پیروی نکنید

قُلْ هَلُمَّ شُهَدَاءكُمُ الَّذِينَ يَشْهَدُونَ أَنَّ اللّهَ حَرَّمَ هَذَا فَإِن شَهِدُواْ فَلاَ تَشْهَدْ مَعَهُمْ وَلاَ تَتَّبِعْ أَهْوَاء الَّذِينَ كَذَّبُواْ بِآيَاتِنَا وَالَّذِينَ لاَ يُؤْمِنُونَ بِالآخِرَةِ وَهُم بِرَبِّهِمْ يَعْدِلُونَ ﴿أنعام150﴾

...  از هوا و هوس كساني كه آيات ما را تكذيب كردند و از اميال كساني كه به آخرت ايمان ندارند و براي پروردگارشان همتا و معادل مي‏تراشند، پيروي مكن. (انعام 150)

                                                  کاوشگران نور

دریافت فایل صوتی

بازگشت

Share