|
هدف آفرینش
آفرینش به حق
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلاَّ بِالْحَقِّ وَإِنَّ السَّاعَةَ لآتِيَةٌ فَاصْفَحِ الصَّفْحَ الْجَمِيلَ
﴿حجر85﴾
و ما آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است جز به حق نيافريديم، و يقيناً قيامت
آمدني است، پس [با آنها] بساز، سازشي نيكو.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الْخَلاَّقُ الْعَلِيمُ ﴿حجر86﴾
پروردگار تو همان آفريدگار آگاه است.
آفرینش بازیچه و باطل نیست
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاء وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا بَاطِلًا ذَلِكَ ظَنُّ الَّذِينَ كَفَرُوا فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِنَ النَّارِ
﴿ص27﴾
و آسمان و زمين و آنچه را كه ميان اين دو است به باطل نيافريديم. اين گمان كسانى است كه كافر شدند، پس واى بر كافران از آتش!
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاء وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ﴿أنبياء16﴾
و آسمان و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است را به بازیچه نيافريديم.
لَوْ أَرَدْنَا أَن نَّتَّخِذَ لَهْوًا لَّاتَّخَذْنَاهُ مِن لَّدُنَّا إِن كُنَّا فَاعِلِينَ ﴿أنبياء17﴾
اگر ميخواستيم مشغوليتي بگيريم، قطعاً آن را از نزد خود اختيار ميكرديم، اگر کنندهي [اين کار] بوديم.
هدف پیروزی حق بر باطل
بَلْ نَقْذِفُ بِالْحَقِّ عَلَى الْبَاطِلِ فَيَدْمَغُهُ فَإِذَا هُوَ زَاهِقٌ وَلَكُمُ الْوَيْلُ مِمَّا تَصِفُونَ ﴿أنبياء18﴾
بلكه حق را بر سر باطل ميافكنيم پس آن را درهم ميشكند و ناگهان آن نابود ميگردد. واي بر شما از آنچه وصف ميكنيد.
وَلَهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَنْ عِندَهُ لَا يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِهِ وَلَا يَسْتَحْسِرُونَ ﴿أنبياء19﴾
و هر كه در آسمانها و زمين است از آن اوست، و كساني كه نزد اويند از پرستش وي سرباز نميزنند و ملول نميشوند.
يُسَبِّحُونَ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ لَا يَفْتُرُونَ ﴿أنبياء20﴾
آنها شب و روز بيهيچ سستي تسبيح ميكنند.
آفرینش به حق و به جهت بندگی
وَمَا خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا لَاعِبِينَ ﴿دخان38﴾
و ما آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است به بازى نيافريديم.
مَا خَلَقْنَاهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لَا يَعْلَمُونَ ﴿دخان39﴾
ما آنها را جز به حق نيافريديم، ولى بيشترشان نمىدانند.
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ ﴿ذاريات56﴾
و جن و انس را نيافريدم مگر براى اين كه مرا بندگى كنند.
آفرینش تا سرآمدی معین و برای ملاقات پروردگار
أَوَلَمْ يَتَفَكَّرُوا فِي أَنفُسِهِمْ مَا خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا إِلَّا بِالْحَقِّ وَأَجَلٍ مُّسَمًّى وَإِنَّ كَثِيرًا مِّنَ النَّاسِ بِلِقَاء رَبِّهِمْ لَكَافِرُونَ ﴿روم8﴾
آيا پيش خود نينديشيدهاند كه خدا آسمانها و زمين و آنچه را كه ميان آن دو است، جز به حق و تا سر آمدى معين، نيافريده است؟ و [با اين همه] بسيارى از مردم ملاقات پروردگارشان را سخت منكرند.
به جهت آزمودن
وَهُوَ الَّذِي خَلَق السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاء لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلاً وَلَئِن قُلْتَ إِنَّكُم مَّبْعُوثُونَ مِن بَعْدِ الْمَوْتِ لَيَقُولَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ إِنْ هَذَا إِلاَّ سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿هود7﴾
و اوست كسي كه آسمانها و زمين را در شش روز آفريد و عرش او بر آب بود، تا بيازمايد كه كدام يك از شما نيكوكارتر است. و اگر بگويي: شما پس از مرگ زنده ميشويد، مسلما كساني كه كافر شدند خواهند گفت: اين جز سحري آشكار نيست.
وَخَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَلِتُجْزَى كُلُّ نَفْسٍ بِمَا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ ﴿جاثية22﴾
و خدا آسمانها و زمين را به حق آفريد و تا هر كسى به موجب آنچه به دست آورده جزا داده شود و به آنها ستم نمىشود.
الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ ﴿ملك2﴾
همان كه مرگ و زندگى را بيافريد تا شما را بيازمايد كه كدامتان به عمل نيكوتر است، و او شكست ناپذير آمرزنده است.
إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا وَعْدَ اللّهِ حَقًّا إِنَّهُ يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ آمَنُواْ وَعَمِلُواْ الصَّالِحَاتِ بِالْقِسْطِ وَالَّذِينَ كَفَرُواْ لَهُمْ شَرَابٌ مِّنْ حَمِيمٍ وَعَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُواْ يَكْفُرُونَ ﴿يونس4﴾
بازگشت همهي شما به سوي اوست. وعدهي خدا حق است. هموست كه آفرينش را آغاز ميكند سپس آن را باز ميگرداند تا كساني را كه ايمان آورده و كارهاي شايسته كردهاند به انصاف جزا دهد. و كساني كه كافر شدند، به سزاي كفرشان آشاميدني از آب جوشان و عذابي دردناك خواهند داشت.
تعالی ارواح و بالا رفتن امور به سوی او
يُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّمَاء إِلَى الْأَرْضِ ثُمَّ يَعْرُجُ إِلَيْهِ فِي يَوْمٍ كَانَ مِقْدَارُهُ أَلْفَ سَنَةٍ مِّمَّا تَعُدُّونَ ﴿سجدة5﴾
امور [جهان] را از آسمان به سوى زمين تدبير مىكند، سپس [نتيجه آن] در روزى كه مقدار آن هزار سال از سالهايى است كه شما مىشمريد، به سوى او بالا مىرود [و دنيا پايان مىيابد].
همهچیز برای انسان و انسان برای تسلیم شدن به فرمان الهی
وَاللّهُ جَعَلَ لَكُم مِّمَّا خَلَقَ ظِلاَلاً وَجَعَلَ لَكُم مِّنَ الْجِبَالِ أَكْنَانًا وَجَعَلَ لَكُمْ سَرَابِيلَ تَقِيكُمُ الْحَرَّ وَسَرَابِيلَ تَقِيكُم بَأْسَكُمْ كَذَلِكَ يُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكُمْ لَعَلَّكُمْ تُسْلِمُونَ ﴿نحل81﴾
و خداوند از آنچه آفريده براي شما سايهبانها فراهم آورد و از كوهها برايتان پناهگاههايي قرار داد و براي شما جامههايي پديد كرد كه از گرما نگاهتان دارد و جامههايي [چون زره] كه در [جنگها و] سختيهاي شما حفظتان كند. اين گونه نعمت خويش را بر شما تمام ميكند، اميد كه شما به فرمانش گردن نهيد.
زندن شدن برای رسیدگی به عملکرد زندگی زمینی
أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿قيامة36﴾
آيا انسان مىپندارد كه بىهدف رها مىشود؟
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةً مِّن مَّنِيٍّ يُمْنَى ﴿قيامة37﴾
مگر او نطفهاى كه [در رحم] ريخته مىشود نبود؟
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةً فَخَلَقَ فَسَوَّى ﴿قيامة38﴾
سپس خون بستهاى شد و [خدايش] شكل داد و درست كرد.
فَجَعَلَ مِنْهُ الزَّوْجَيْنِ الذَّكَرَ وَالْأُنثَى ﴿قيامة39﴾
پس دو جنس نر و ماده را از آن، پديد آورد.
أَلَيْسَ ذَلِكَ بِقَادِرٍ عَلَى أَن يُحْيِيَ الْمَوْتَى ﴿قيامة40﴾
آيا اين [خدا] قادر نيست كه مردگان را زنده كند؟
كاوشگران نور
دریافت فایل صوتی
بازگشت
Share
|