آفرينش انسان

آفرینش انسان در نیکوترین ساختار و پست‌ترین رتبه‌ها

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ ﴿تين4﴾

            كه به راستى ما انسان را به نيكوترين ساختار آفريديم.

ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ ﴿تين5﴾

            سپس او را [به سبب كفرش‏] به پست‏ترين درجات بازگردانديم.

إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ ﴿تين6﴾

           مگر آنها را كه ايمان آورده اعمال صالح كردند كه برايشان پاداشى بى‏پايان است.

عملکرد متفاوت انسان‌ها بر اساس ساختار روحی‌شان

وَإِذَآ أَنْعَمْنَا عَلَى الإِنسَانِ أَعْرَضَ وَنَأَى بِجَانِبِهِ وَإِذَا مَسَّهُ الشَّرُّ كَانَ يَؤُوسًا ﴿إسراء83﴾

و چون به انسان نعمت ارزاني داريم روي مي‏گرداند و دوري مي‏گزيند، و چون به وي بدي رسد نوميد مي‏گردد.

 قُلْ كُلٌّ يَعْمَلُ عَلَى شَاكِلَتِهِ فَرَبُّكُمْ أَعْلَمُ بِمَنْ هُوَ أَهْدَى سَبِيلاً ﴿إسراء84﴾

بگو: هر كس بر حسب ساختار روحي خود عمل مي‏كند، و پروردگار شما بهتر مي‏داند چه كسي راه يافته‏تر است.

           آیا انسان می‌پندارد که بی‌هدف رها شده است؟

أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا ﴿مريم67﴾

آيا انسان به خاطر نمي‏آورد كه ما او را قبلا آفريديم در حالي كه چيزي نبود؟

     أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿قيامة36﴾

آيا انسان مى‏پندارد كه بى‏هدف رها مى‏شود؟

کدام دشوارتر است؟

أَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ السَّمَاء بَنَاهَا ﴿نازعات27﴾

آيا آفرينش شما سخت‏تر است يا آسمان كه بنايش كرد؟

      آفرینش انسان و آفرینش همه چیز

أَوَلَا يَذْكُرُ الْإِنسَانُ أَنَّا خَلَقْنَاهُ مِن قَبْلُ وَلَمْ يَكُ شَيْئًا ﴿مريم67﴾

آيا انسان به خاطر نمي‏آورد كه ما او را قبلا آفريديم در حالي كه چيزي نبود؟

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ ﴿بقرة21﴾

اي مردم! پروردگارتان را كه شما و كسان قبل از شما را آفريد بپرستيد، باشد كه پرهيزگار شويد.

وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿صافات96﴾

حال آن كه خداوند هم شما را آفريده و هم آنچه را كه مى‏سازيد.

نَحْنُ خَلَقْنَاكُمْ فَلَوْلَا تُصَدِّقُونَ ﴿واقعة57﴾

ما شما را آفريده‏ايم، پس چرا [آفرينش جديد را] تصديق نمى‏كنيد؟

أَفَرَأَيْتُم مَّا تُمْنُونَ ﴿واقعة58﴾

آيا آنچه را [كه به صورت نطفه‏] فرو مى‏ريزيد ملاحظه كرده‏ايد؟

أَأَنتُمْ تَخْلُقُونَهُ أَمْ نَحْنُ الْخَالِقُونَ ﴿واقعة59﴾

آيا شما آن را خلق مى‏كنيد يا ما آفريننده‏ايم؟

            آفرینش انسان از نفسی واحد

خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ ثُمَّ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَأَنزَلَ لَكُم مِّنْ الْأَنْعَامِ ثَمَانِيَةَ أَزْوَاجٍ يَخْلُقُكُمْ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ خَلْقًا مِن بَعْدِ خَلْقٍ فِي ظُلُمَاتٍ ثَلَاثٍ ذَلِكُمُ اللَّهُ رَبُّكُمْ لَهُ الْمُلْكُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ فَأَنَّى تُصْرَفُونَ ﴿زمر6﴾

او شما را از نفسى واحد آفريد، سپس زوجش را از [نوع‏] آن پديد آورد، و براى شما از دام‏ها هشت قسم پديد آورد. شما را [پيوسته‏] در شكم‏هاى مادران‌تان مرحله به مرحله در تاريكى‏هاى سه گانه مى‏آفريند. اين است خداوند [يگانه‏] كه پروردگار شماست. فرمانروايى از آن اوست. خدايى جز او نيست. پس چگونه [و كجا از حق‏] بازگردانده مى‏شويد؟

           چگونگی تکثیر خلقت

فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ ﴿شورى11﴾

خالق آسمان‏ها و زمين است. از خودتان براى شما زوج‏هايى پديد آورد، و از چهارپايان نيز جفت‏ها بيافريد. شما را در اين [زوجيت‏] تكثير مى‏كند. چيزى همانند او نيست، و اوست شنواى بينا.

وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا ﴿نبأ8﴾

و شما را زوج‏ها آفريديم.

علم همه خلقت نزد خداوند است

وَاللَّهُ خَلَقَكُم مِّن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ جَعَلَكُمْ أَزْوَاجًا وَمَا تَحْمِلُ مِنْ أُنثَى وَلَا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِهِ وَمَا يُعَمَّرُ مِن مُّعَمَّرٍ وَلَا يُنقَصُ مِنْ عُمُرِهِ إِلَّا فِي كِتَابٍ إِنَّ ذَلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ ﴿فاطر11﴾

و خداوند شما را از خاكى آفريد، سپس از نطفه‏اى، آن‏گاه شما را زوج‏ها گردانيد و هيچ زنى باردار نمى‏شود و بار نمى‏نهد مگر با علم او، و هيچ كهنسالى عمر طولانى نمى‏كند و يا از عمرش كاسته نمى‏شود، مگر آن كه در كتابى [مسطور] است. بی‌شک، اين [کار] بر خدا آسان است.

           آفرینش و برانگیختن انسان

يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُواْ رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالاً كَثِيرًا وَنِسَاء وَاتَّقُواْ اللّهَ الَّذِي تَسَاءلُونَ بِهِ وَالأَرْحَامَ إِنَّ اللّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا ﴿نساء1﴾

اي مردم! از پروردگارتان، كه شما را از يك تن آفريد و همسرش را از او آفريد و از آن دو، مردان و زنان بسياري را منتشر ساخت پروا كنيد و از خدايي كه به [نام‏] او از يكديگر درخواست مي‏كنيد و در مورد ارحام از خدا پروا كنيد. همانا خداوند مراقب شماست.

وَهُوَ الَّذِيَ أَنشَأَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ فَمُسْتَقَرٌّ وَمُسْتَوْدَعٌ قَدْ فَصَّلْنَا الآيَاتِ لِقَوْمٍ يَفْقَهُونَ

﴿أنعام98﴾

و او كسي است كه شما را از يك تن پديد آورد، پس [برخي از شما در دنيا] مستقرند و [برخي‏] در وديعت‌گاه قرار دارند [كه هنوز از صلب يا رحم خارج نشده‏اند]. به راستي ما آيات [خود] را براي مردمي كه مي‏فهمند به تفصيل بيان كرده‏ايم.

مَّا خَلْقُكُمْ وَلَا بَعْثُكُمْ إِلَّا كَنَفْسٍ وَاحِدَةٍ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ بَصِيرٌ ﴿لقمان28﴾

آفرينش و برانگيختن شما [در نزد ما] جز مانند [آفرينش‏] يك تن نيست. همانا خدا شنواى بيناست.

     مراحل آفرینش انسان

خَلَقَ الْإِنسَانَ مِنْ عَلَقٍ ﴿علق2﴾

انسان را از خون بسته‏اى آفريد.

الَّذِي أَحْسَنَ كُلَّ شَيْءٍ خَلَقَهُ وَبَدَأَ خَلْقَ الْإِنسَانِ مِن طِينٍ ﴿سجدة7﴾

همان كسى كه همه چيز را نيكو آفريد، و آفرينش انسان را از گل آغاز كرد.

خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ وَصَوَّرَكُمْ فَأَحْسَنَ صُوَرَكُمْ وَإِلَيْهِ الْمَصِيرُ ﴿تغابن3﴾

آسمان‏ها و زمين را به حق آفريد و شما را صورتگرى كرد و صورت‏هايتان را نيكو ساخت، و بازگشت [همه‏] به سوى اوست.

إِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي خَالِقٌ بَشَرًا مِن طِينٍ ﴿ص71﴾

آنگاه كه پروردگارت به فرشتگان گفت: من آفريننده‏ى بشرى از گل خواهم بود.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن سُلَالَةٍ مِّن طِينٍ ﴿مؤمنون12﴾

و همانا انسان را از عصاره‏اي از گل آفريديم.

ثُمَّ جَعَلْنَاهُ نُطْفَةً فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ ﴿مؤمنون13﴾

سپس او را به صورت نطفه‏اي در جايگاهي استوار قرار داديم.

ثُمَّ خَلَقْنَا النُّطْفَةَ عَلَقَةً فَخَلَقْنَا الْعَلَقَةَ مُضْغَةً فَخَلَقْنَا الْمُضْغَةَ عِظَامًا فَكَسَوْنَا الْعِظَامَ لَحْمًا ثُمَّ أَنشَأْنَاهُ خَلْقًا آخَرَ فَتَبَارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخَالِقِينَ ﴿مؤمنون14﴾

آنگاه نطفه را لخته خوني كرديم، و لخته خون را به پاره گوشتي مبدل نموديم پس آن را استخوان‏ها كرديم، آن‏گاه به استخوان‏ها گوشتي پوشانديم، سپس آن را آفرينشي ديگر داديم [و در آن روح دميديم‏]. پس پر خير و پاينده است خدايي که بهترين آفرينندگان است.

هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن طِينٍ ثُمَّ قَضَى أَجَلاً وَأَجَلٌ مُّسمًّى عِندَهُ ثُمَّ أَنتُمْ تَمْتَرُونَ ﴿أنعام2﴾

او كسي است كه شما را از گل آفريد، سپس [براي شما] عمري مقرر داشت، و اجل حتمي نزد اوست، آن‏گاه شما [باز هم در قدرت او] شك مي‏كنيد.

وَلَقَدْ خَلَقْنَا الإِنسَانَ مِن صَلْصَالٍ مِّنْ حَمَإٍ مَّسْنُونٍ ﴿حجر26﴾

همانا انسان را از گلي خشكيده، از لجن مانده‏ي بدبوي آفريديم.

خَلَقَ الإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ فَإِذَا هُوَ خَصِيمٌ مُّبِينٌ ﴿نحل4﴾

انسان را از نطفه‏اي آفريد و آن‏گاه او ستيزه‏گري آشكار است.

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ﴿إنسان2﴾

همانا ما انسان را از نطفه‏اى آميخته آفريديم، كه او را خواهيم آزمود، پس وى را شنوا و بينا گردانيديم.

فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ مِمَّ خُلِقَ ﴿طارق5﴾

پس بايد آدمى بنگرد كه از چه آفريده شده.

خُلِقَ مِن مَّاء دَافِقٍ ﴿طارق6﴾

از آبى جهنده آفريده شده است.

يَخْرُجُ مِن بَيْنِ الصُّلْبِ وَالتَّرَائِبِ ﴿طارق7﴾

كه از ميان ستون پشت و استخوان‏هاى سينه بيرون مى‏آيد.

إِنَّهُ عَلَى رَجْعِهِ لَقَادِرٌ ﴿طارق8﴾

بى‏ترديد، خداوند بر بازگرداندن آن تواناست.  

خلقت انسان با همراه با رنج

لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي كَبَدٍ ﴿بلد4﴾

كه ما انسان را در رنج آفريديم.

أَيَحْسَبُ أَن لَّن يَقْدِرَ عَلَيْهِ أَحَدٌ ﴿بلد5﴾

آيا مى‏پندارد كه هيچ كس نمى‏تواند بر او دست يابد؟

يَقُولُ أَهْلَكْتُ مَالًا لُّبَدًا ﴿بلد6﴾

مى‏گويد: مال انبوهى را نابود كردم.

   أَيَحْسَبُ أَن لَّمْ يَرَهُ أَحَدٌ ﴿بلد7﴾

آيا مى‏پندارد كسى او را نديده؟

أَلَمْ نَجْعَل لَّهُ عَيْنَيْنِ ﴿بلد8﴾

آيا براى او دو چشم نساختيم؟

وَلِسَانًا وَشَفَتَيْنِ ﴿بلد9﴾

و يك زبان و دو لب؟

تکامل انسان در رحم مادر

أَلَمْ نَخْلُقكُّم مِّن مَّاء مَّهِينٍ ﴿مرسلات20﴾

آيا شما را از آبى ناچيز نيافريديم؟

فَجَعَلْنَاهُ فِي قَرَارٍ مَّكِينٍ ﴿مرسلات21﴾

پس آن را در جايگاهى استوار نهاديم.

إِلَى قَدَرٍ مَّعْلُومٍ ﴿مرسلات22﴾

تا وقتى معلوم.

آفرینش و آموزش انسان

الرَّحْمَنُ ﴿رحمن1﴾

[خداوند] رحمان،

عَلَّمَ الْقُرْآنَ ﴿رحمن2﴾

            قرآن را تعليم داد.

خَلَقَ الْإِنسَانَ ﴿رحمن3﴾

انسان را آفريد.

عَلَّمَهُ الْبَيَانَ ﴿رحمن4﴾

او را گفتن آموخت.

هدایت انسان به دو راه مشخص

وَهَدَيْنَاهُ النَّجْدَيْنِ ﴿بلد10﴾

و او را به دو راه مشخص ره نموديم.

وَامْتَازُوا الْيَوْمَ أَيُّهَا الْمُجْرِمُونَ ﴿يس59﴾

[ندا آيد:] امروز [از مؤمنان‏] جدا شويد اى تبهكاران!

        أَلَمْ أَعْهَدْ إِلَيْكُمْ يَا بَنِي آدَمَ أَن لَّا تَعْبُدُوا الشَّيْطَانَ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ ﴿يس60﴾

مگر با شما پيمان نبستم اى فرزندان آدم! كه عبادت شيطان نكنيد كه وى دشمن آشكار شماست.

         وَأَنْ اعْبُدُونِي هَذَا صِرَاطٌ مُّسْتَقِيمٌ ﴿يس61﴾

و اين كه تنها مرا بندگى كنيد كه راه راست همين است؟

       وَلَقَدْ أَضَلَّ مِنكُمْ جِبِلًّا كَثِيرًا أَفَلَمْ تَكُونُوا تَعْقِلُونَ ﴿يس62﴾

و حقاً كه او بسيارى از شما را به بيراهه كشاند. چرا تعقل نمى‏كرديد؟

انسان و آزمون‌های الهی

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنسَانَ مِن نُّطْفَةٍ أَمْشَاجٍ نَّبْتَلِيهِ فَجَعَلْنَاهُ سَمِيعًا بَصِيرًا ﴿إنسان2﴾

همانا ما انسان را از نطفه‏اى آميخته آفريديم، كه او را خواهيم آزمود، پس وى را شنوا و بينا گردانيديم.

آفرینش انسان و بازگشت

مِنْهَا خَلَقْنَاكُمْ وَفِيهَا نُعِيدُكُمْ وَمِنْهَا نُخْرِجُكُمْ تَارَةً أُخْرَى ﴿طه55﴾

شما را از زمين آفريديم و [با مرگ‏] در آن بازتان مي‏گردانيم و بار ديگر از آن بيرون‌تان مي‏آوريم.

وَلَقَدْ جِئْتُمُونَا فُرَادَى كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَتَرَكْتُم مَّا خَوَّلْنَاكُمْ وَرَاء ظُهُورِكُمْ وَمَا نَرَى مَعَكُمْ شُفَعَاءكُمُ الَّذِينَ زَعَمْتُمْ أَنَّهُمْ فِيكُمْ شُرَكَاء لَقَد تَّقَطَّعَ بَيْنَكُمْ وَضَلَّ عَنكُم مَّا كُنتُمْ تَزْعُمُونَ

﴿أنعام94﴾              

و همانا [در ابتداي ورود به عالم ديگر به آنها گفته شود] البته تك‏تك به نزد ما آمده‏ايد، چنان كه نخستين بار شما را همين گونه آفريديم، و آنچه به شما عطا كرده بوديم پشت سر گذاشتيد، و شفيعاني را كه در ميان خودتان شركاي خدا مي‏پنداشتيد با شما نمي‏بينيم، و همانا روابط شما از هم گسيخته و آنچه را كه [پشتيبان خود] مي‏پنداشتيد از دستتان رفته است.

             آفرینش انسان و پیوندهای او

قُلْ أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ فَإِن تَوَلَّوا فَإِنَّمَا عَلَيْهِ مَا حُمِّلَ وَعَلَيْكُم مَّا حُمِّلْتُمْ وَإِن تُطِيعُوهُ تَهْتَدُوا وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ ﴿نور54﴾

و اوست كسي كه از آب بشري آفريد و او را داراي پيوند نسبي و سببي گردانيد، و پروردگار تو توانا بوده است.

            بازگشت انسان به صورت خلقت اولش

وَعُرِضُوا عَلَى رَبِّكَ صَفًّا لَّقَدْ جِئْتُمُونَا كَمَا خَلَقْنَاكُمْ أَوَّلَ مَرَّةٍ بَلْ زَعَمْتُمْ أَلَّن نَّجْعَلَ لَكُم مَّوْعِدًا

﴿كهف48﴾

و همه در يك صف به [پيشگاه‏] پروردگارت عرضه شوند [و به آنها گفته شود:] اكنون نزد ما [تنها] آمده‏ايد همان گونه كه اول بار شما را آفريديم، ولي گمان مي‏كرديد كه هرگز براي شما موعد [ديدار] نخواهيم نهاد.

خلقت انسان و فرمان سجده به او

وَلَقَدْ خَلَقْنَاكُمْ ثُمَّ صَوَّرْنَاكُمْ ثُمَّ قُلْنَا لِلْمَلآئِكَةِ اسْجُدُواْ لآدَمَ فَسَجَدُواْ إِلاَّ إِبْلِيسَ لَمْ يَكُن مِّنَ السَّاجِدِينَ ﴿أعراف11﴾

و همانا ما شما را خلق كرديم، سپس صورت‌تان بخشيديم، آن‏گاه به فرشتگان گفتيم: براي آدم سجده کنيد؛ پس سجده کردند جز ابليس که از سجده کنندگان نشد.

قَالَ مَا مَنَعَكَ أَلاَّ تَسْجُدَ إِذْ أَمَرْتُكَ قَالَ أَنَاْ خَيْرٌ مِّنْهُ خَلَقْتَنِي مِن نَّارٍ وَخَلَقْتَهُ مِن طِينٍ ﴿أعراف12﴾

 فرمود: چه چيز تو را از سجده كردن بازداشت وقتي كه به تو امر كردم؟ گفت: من از او بهترم مرا از آتش آفريدي و او را از گل.

دریافت فایل صوتی

بازگشت

Share