آرايشگر و ژوليده
روزي Ùردي به آرايشگاه رÙت تا موهاي خود را مرتب كند. هنگامي كه نوبت به او رسيد روي صندلي، مقابل آينه نشست، آرايشگر كار خود را آغاز كرد Ùˆ طبق معمول سر صØبت بين آرايشگر Ùˆ مشتري باز شد Ùˆ از هر دري سخني Ú¯Ùته شد تا اين‌كه كار به اعتقاد به خدا كشيد.
در اين هنگام آرايشگر Ú¯Ùت راستش من كه به خدا اعتقادي ندارم، چون اگر آن طور كه بعضي‌ها مي‌گويند خدايي مهربان Ùˆ Øكيم Ùˆ عادل بر اين جهان Øكومت مي‌كرد، اين ‌همه Ùقر Ùˆ گرسنگي Ùˆ بيماري، Ùˆ ظلم Ùˆ گرÙتاري وجود نمي‌داشت.
مشتري كه به خدا ايمان داشت، در آن هنگام از پاسخ درماند Ùˆ سكوت اختيار كرد Ùˆ تا آخر سخني Ù†Ú¯Ùت.
در پايان كار وقتي مي‌خواست از آرايشگاه خارج شود ناگهان در آن سوي خيابان چشمش به مردي با موهاي ژوليده Ùˆ ريشي نامرتب اÙتاد، ناگهان Ùكري به ذهنش خطور كرد، به داخل برگشت Ùˆ به آرايشگر Ú¯Ùت: ببخشيد مي‌توانم سؤالي از شما بپرسم؟
آرايشگر Ú¯Ùت: بله، بÙرماييد!
و مشتري پرسيد: به نظر شما در اين شهر اصلاً آرايشگاهي وجود دارد؟!
مرد آرايشگر با تعجب نگاهي به مشتري انداخت Ùˆ Ú¯Ùت پس مي‌Ùرماييد اين‌جا كجاست؟!!! مگر آرايشگاه نيست؟!!!
مشتري Ú¯Ùت: اگر اين طور است پس آن مرد كه آن طر٠خيابان نشسته چرا سر Ùˆ وضع چنين ژوليده‌اي دارد؟
آرايشگر از پشت پنجره نگاهي به آن سوي خيابان انداخت Ùˆ سپس با نگاهي عاقل اندر سÙيه Ùˆ با Ù„Øني ØÙ‚ به‌جانب به مشتري Ú¯Ùت: اين ديگر Ú†Ù‡ ØرÙÙŠ است؟!!! هر آدم عاقلي اين را مي‌Ùهمد كه وضع آشÙته‌ي آن مرد دليلي بر نبود آرايشگاه، نمي‌شود، مشكل در اين‌‌جاست كه او به آرايشگاه مراجعه نكرده است!
آن وقت مرد مشتري Ú¯Ùت: پس اگر مردم هم گرÙتارند، اگر Ùقر Ùˆ گرسنگي، Ùˆ ظلم Ùˆ بيماري هست، معنايش اين نيست كه خدايي وجود ندارد، بلكه وجود همه‌ي اين مشكلات به اين دليل است كه مردم از خداوند غاÙÙ„ شده‌اند Ùˆ براي ØÙ„ معضلاتشان به او مراجعه نمي‌كنند!
بازگشت
Share
|
