
دريا باش
روزی شاگرد راهب پیري، از او خواست که درسي به ‌یاد ماندنی به او بياموزد.
راهب از شاگردش خواست کیسۀ نمکي نزدش بياورد، سپس مشتي از نمک را داخل لیوان نیمه پری ریخت Ùˆ از او خواست آب را بنوشد. شاگرد Ùقط توانست یك جرعۀ Ú©ÙˆÚ†Ú© از آب داخل لیوان را بياشامد، آن هم به زØÙ…ت!
استاد پرسید: "مزه‌اش چطور بود؟"
شاگرد پاسخ داد: "آن‌قدر شور و بدمزه است كه اصلاً نمي‌توان آن را نوشيد!"
پیر از شاگردش خواست یك مشت نمک بردارد Ùˆ به همراه او برود. آنها Ø±ÙØªÙ†Ø¯ تا به کنار دریاچه‌ رسيدند. استاد از او خواست تا نمک‌ها را داخل دریاچه بریزد، سپس یك لیوان از آب دریاچه برداشت Ùˆ به دست شاگرد داد Ùˆ از او خواست آن را بنوشد. شاگرد به â€ŒØ±Ø§ØØªÛŒ تمام آب داخل لیوان را سر کشید .
استاد این ‌بار هم مزۀ آب داخل لیوان را از شاگردش جويا شد. او پاسخ داد: "کاملاً معمولی و گوارا بود".
پیر Ú¯ÙØª :"مشكلات Ùˆ سختی‌هائی Ú©Ù‡ انسان در طول زندگی با آنها روبه‌رو می‌شود همچون مشتي نمک است. اما این Ø±ÙˆØ Ùˆ قدرت پذیرش انسان است Ú©Ù‡ هر Ú†Ù‡ بزرگ‌تر Ùˆ وسیع‌تر باشد، می‌تواند بار آن مصائب را Ø±Ø§ØØªâ€ŒØªØ± ØÙ…Ù„ کند، بنابراین تمرين Ú©Ù† به‌جاي آن كه مانند يك ليوان آب باشي Ùˆ زندگي‌ات درگير Ùˆ دار مشكلات، دریايي باشی كه مشكلات در وجودش Ù…ØÙˆ Ùˆ ناپيدا مي‌شوند."
بازگشت
Share
|