دکتر
آرون گاندی، نوۀ مهاتما گاندی و مؤسّس مؤسّسه "ام ‌کی ‌گاندی برای عدم
خشونت"، بیان می کند:
شانزده
ساله بودم Ùˆ با پدر Ùˆ مادرم در مؤسّسه ای Ú©Ù‡ پدربزرگم در ÙØ§ØµÙ„Ù‡ هجده مایلی دربن (Durban)ØŒ در Ø§ÙØ±ÛŒÙ‚ای جنوبی، در وسط تأسیسات تولید قند Ùˆ شکر، تأسیس کرده
بود زندگی می کردم. ما آن قدر دور از شهر بودیم که هیچ همسایه ای نداشتیم و
من Ùˆ دو خواهرم همیشه منتظر ÙØ±ØµØªÛŒ بودیم Ú©Ù‡ برای دیدن دوستان یا Ø±ÙØªÙ† به سینما به
شهر برویم.
یک روز
پدرم از من خواست او را با اتومبیل به شهر ببرم زیرا Ú©Ù†ÙØ±Ø§Ù†Ø³ یک روزه ای قرار بود
تشکیل شود Ùˆ من هم ÙØ±ØµØª را غنیمت دانستم. چون عازم شهر بودم، مادرم Ùهرستی
از خوار و بار مورد نیاز را نوشت و به من داد و، چون تمام روز را در شهر بودم،
پدرم از من خواست که چند کار دیگر را هم انجام بدهم، از جمله بردن اتومبیل برای
سرویس به تعمیرگاه.
آن روز
ØµØ¨Ø ÙˆÙ‚ØªÛŒ پدرم را پیاده کردم، Ú¯ÙØª: "ساعت 5 همین جا منتظرت هستم Ú©Ù‡ با هم به
منزل برگردیم." بعد از آن که شتابان کارها را انجام دادم، مستقیماً به
نزدیک ترین سینما Ø±ÙØªÙ…. آن قدر مجذوب بازی جان وین در دو نقش بودم Ú©Ù‡ زمان را
ÙØ±Ø§Ù…وش کردم. ساعت 5/5 بود Ú©Ù‡ یادم آمد. دوان دوان به تعمیرگاه Ø±ÙØªÙ… Ùˆ
اتومبیل را Ú¯Ø±ÙØªÙ… Ùˆ شتابان به جایی Ø±ÙØªÙ… Ú©Ù‡ پدرم منتظر بود. وقتی رسیدم ساعت
تقریباً شش شده بود.
پدرم با
نگرانی پرسید، "چرا دیر کردی؟" آن قدر شرمنده بودم که نتوانستم بگویم
مشغول تماشای Ùیلم وسترن جان وین بودم Ùˆ بدین Ù„ØØ§Ø¸ Ú¯ÙØªÙ…: "اتومبیل ØØ§Ø¶Ø± نبود؛
مجبور شدم منتظر بمانم." ولی متوجّه نبودم که پدرم قبلاً به تعمیرگاه زنگ زده
بود.
مچ مرا
Ú¯Ø±ÙØª Ùˆ Ú¯ÙØª: "در روش من برای تربیت تو نقصی وجود داشته Ú©Ù‡ به تو اعتماد به
Ù†ÙØ³ لازم را نداده Ú©Ù‡ به من راست بگویی. برای آن Ú©Ù‡ بÙهمم نقص کار کجا است Ùˆ من
کجا در تربیت تو اشتباه کرده ام، این هجده مایل را پیاده می روم که در این خصوص
Ùکر کنم."
پدرم با
آن لباس Ùˆ Ú©ÙØ´ مخصوص مهمانی، در میان تاریکی، در جادّه های تیره Ùˆ تار Ùˆ بس
ناهموار پیاده به راه Ø§ÙØªØ§Ø¯. نمی توانستم او را تنها بگذارم. مدّت پنج ساعت Ùˆ نیم
پشت سرش اتومبیل Ù…ÛŒ راندم Ùˆ پدرم را Ú©Ù‡ به علّت دروغ اØÙ…قانه ای Ú©Ù‡ بر زبان رانده
بودم، غرق Ù†Ø§Ø±Ø§ØØªÛŒ Ùˆ اندوه بود، نگاه Ù…ÛŒ کردم.
همان جا
Ùˆ همان وقت تصمیم Ú¯Ø±ÙØª دیگر هرگز دروغ نگویم. غالباً درباره آن واقعه Ùکر Ù…ÛŒ کنم Ùˆ
از خودم Ù…ÛŒ پرسم، اگر او مرا، به همان طریقی Ú©Ù‡ اغلب پدران ÙØ±Ø²Ù†Ø¯Ø§Ù†Ø´Ø§Ù† را تنبیه Ù…ÛŒ
کنند مجازات Ù…ÛŒ کرد، آیا اصلاً درسم را خوب ÙØ±Ø§ Ù…ÛŒ Ú¯Ø±ÙØªÙ…. تصوّر نمی کنم.
از مجازات متأثّر می شدم امّا به کارم ادامه می دادم. امّا این عمل ساده عاری از
خشونت آن قدر نیرومند بود که هنوز در ذهنم زنده است گویی همین دیروز رخ داده است.
این است قدرت عدم خشونت.